Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας: Β΄ επιστολή προς τον παπικό «Αρχιεπίσκοπο» κ. Νικόλαο.

«Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι στά σοβαρά θέματα, ὅπως εἶναι τό θέμα τῆς ἑνότητός μας μέ τούς Παπικούς, καταφεύγουμε στό τί εἶπαν καί τί ἔπραξαν οἱ κεκηρυγμένοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὄχι στό τί εἶπε ὁ τάδε Ἐπίσκοπος ἤ ὁ τάδε Πατριάρχης. Κεκηρυγμένοι ἅγιοι τῆς Ἐκκησίας μας, γιά τό θέμα τῆς μεταξύ μας σχέσεως, μεταξύ τῶν ἄλλων πολλῶν ἁγίων πατέρων, εἶναι ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί ὁ ἅγιος Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός. Σ᾽ αὐτούς θά καταφύγω ἐγώ ὁ Ἐπίσκοπος γιά νά μαθητευθῶ τί πρέπει νά φρονῶ καί πῶς πρέπει νά φέρομαι πρός τούς Παπικούς. Καί αὐτοί οἱ ἅγιοι σέ πάρα-πάρα πολλά χωρία τῶν ἔργων τους, σέ πάμπολλες περικοπές, Σᾶς ὀνομάζουν «αἱρετικούς».

π. Θεόδωρος Zήσης : Ὁ οἰκουμενισμὸς προκαλεῖ μεγάλη βλάβη στὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἐκεῖνο ποὺ δὲν μπόρεσε μὲ τὴ δολιότητα νὰ πετύχει ὁ Πάπας, δηλαδὴ νὰ ὑποτάξει τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τὸ πετυχαίνει τώρα μὲ τοὺς «ὀρθοδόξους» οἰκουμενιστές... 
Ὁ ἐκ τοῦ φιλοπαπισμοῦ καὶ φιλοπροτεσταντισμοῦ κίνδυνος εἶναι μεγάλος. Πρέπει νὰ προλάβουμε τὴν ἐπερχόμενη προδοσία. Χρειάζονται περισσότεροι ζηλωτές, οἱ ὁποῖοι θὰ μιλοῦν μὲ παρρησία καὶ θὰ ἀφυπνίζουν τοὺς Ἐπισκόπους  ποὺ ἀναπαύονται στοὺς θρόνους τους καὶ νωχελικὰ ἁπλώνουν τὰ χέρια τους νὰ εὐλογήσουν ἀδιακρίτως ὀρθοδόξους, παπικοὺς καὶ προτεστάντες, ἀδιαφορώντας ἂν μὲ τὴν τακτική τους αὐτὴ προδίδουν τὴν Ὀρθοδοξία.

(Ὀρθόδοξος Τύπος,13/01/2012).

Επέστη η Ώρα του «ΕΝΟΣ» ! Ενός νεωτέρου Μάρκου Ευγενικού!

Αν κάποιος καλόγηρος, ή κάποιος κληρικός (Διάκονος ή πρεσβύτερος) έκανε κάτι αντίθετον προς τας «αποφάσεις» ή την βούλησιν του οικείου Ιεράρχου (συμπροσηύχετο, αμφιοφορών, εις Λειτουργίαν … Παλαιοημερολογιτών), ασφαλώς θα αντιμετώπιζε  Επισκοπικόν Δικαστήριον, με ενδεχομένας κυρώσεις· τώρα που ένας Επίσκοπος (και ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος είναι Επίσκοπος) παραβιάζει τους Ιερούς περί συμπροσευχής  και συλλειτουργίας με Αιρετικούς,  Κανόνας και έρχεται συνεχώς αντίθετος με την Ορθόδοξον συνείδησιν, δεν πρέπει να υποστή τας συνεπείας των ενέργειών του; Αλλά από ποίους; Αν όμως οι πολλοί σιωπούν, διότι «ηγάπησαν τον νυν αιώνα», επέστη η Ώρα του  «ΕΝΟΣ» !  Ενός νεωτέρου Μάρκου Ευγενικού! Και είμεθα βέβαιοι, ότι δεν θα αργήση!

Ο Καντάφι εναντίον του Χριστιανισμού.

Κύριε Διευθυντά,

Ο Γολιάθ της Λιβύης, υπερήφανα υψώνει το ανάστημά του εναντίον του Χριστιανισμού, και απειλεί και προφητεύει! Αν ήταν δυνατόν, σαν άλλος Νέρωνας, θάκαιγε τους χριστιανούς, γιατί, λέει,  «ο χριστιανισμός δεν είναι η θρησκεία των Αφρικανών. Μονάχα το Ισλάμ είναι η θρησκεία της Αφρικής»!  Μιλώντας στα εγκαίνια κάποιου Ισλαμικού κέντρου στη Ρουάντα, ο επαναστάτης και τρομοκράτης Καντάφι, είπε και τα εξής: «Ειρήνη υμίν… Η Ισλαμική επανάσταση ξεκινάει από την Λιβύη…». Δεν έχει άδικο. Το Κοράνι διδάσκει τον πόλεμο του Ισλάμ ενάντια κάθε γκιαούρ (άπιστου).  «Πολεμάτε, πολεμάτε τους γκιαούρηδες όπου τους βρήτε», λέει το Κοράνιο.  «Για κάθε ρανίδα αίματος που θα χύσετε, θ΄ απολαύσετε περισσότερα αγαθά στον παράδεισο»!  Κι΄ ο ίδιος ο Μωάμεθ, με πόλεμο έκανε την πρώτη απόπειρα διάδοσης της θρησκείας του. Δύστυχε Καντάφι! Η διάδοση του χριστιανισμού δε μειώνεται με τις απειλές και τις γροθιές σου. Ο χριστιανισμός είναι αγάπη και δύναμη, είναι ελευθερία και δικαιοσύνη, είναι πίστη και ζωή, είναι αλήθεια και φως. Δυό χιλιάδες χρόνια διώκεται και πολεμείται από μύριους εχθρούς, και πάλι ξαναγεννάται και ζωντανεύει. Η Εκκλησία που τόσο φοβάσαι, είναι θεοϊδρυτη, και  «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής».  Η Εκκλησία  «πολεμουμένη νικά, υβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται…», όπως λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Διώκεται, αλλά ποτέ δεν διώκει. Η ελευθερία, είναι το σύμβολο και ο θρίαμβος του χριστιανισμού. Απειλεί ο νάνος της Λιβύης! Προκαλεί και φοβερίζει ο Μαρξιστής του Ισλάμ. Οι χριστιανοί δεν απειλούν, συγχωρούν. Δεν είναι μισαλλόδοξοι, πιστεύουν στην ελευθερία της σκέψης και της συνείδησης. Είτε το θέλεις, λοιπόν, σύντροφε Καντάφι, είτε δεν το θέλεις, η άγια θρησκεία του χριστιανισμού θα διαδοθή σε όλον τον κόσμον, με αγάπη κι΄ ελευθερία. Είναι του Κυρίου εντολή: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη». Ναι. Όλα τα έθνη. Δε χρειάζεται την άδειά σου.

Με αγάπην,

ΜΙΧΑΗΛ  Ε.  ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

Θεολόγος.  «Ορθόδοξος  Τύπος» αριθ. φ. 667.

Η καταραμένη κενοδοξία.

Έχουν γράψει πολλά οι Άγιοι Πατέρες γι΄ αυτήν την σατανική μητέρα της υπερηφανείας, που μας οδηγεί στον θάνατον. Στο «Περί διακρίσεως παθών και λογισμών» του Ευαγρίου του Μοναχού συνάντησα την ακόλουθη διδασκαλία: «Από όλους τους λογισμούς, μόνον ο λογισμός της κενοδοξίας έχει αφθονίαν υλικού και περιλαμβάνει ολόκληρον σχεδόν τον κόσμον και ανοίγει τις πόρτες σε όλους τους δαίμονες, σαν πονηρός προδότης κάποιας πόλεως. Γι΄ αυτό και εξευτελίζει τον νου του αναχωρητή γεμίζοντάς τον με πολλά λόγια και ασχολίες και καταστρέφει τις προσευχές του με τις οποίες προσπαθεί να θεραπεύση τα τραύματα της ψυχής του. Αυτόν τον λογισμό τον μεγαλώνουν με την ήττα τους όλοι οι δαίμονες και μέσω αυτού εισέρχονται και πάλι στις ψυχές και έτσι κάνουν την τελευταία κατάστασι χειρότερη από την πρώτη. Από αυτόν τον λογισμό γεννιέται και ο λογισμός της υπερηφανείας, ο λογισμός, που κατακρήμνισε από τον ουρανόν στην γη τον σατανά, που είχε πριν την σφραγίδα της ομοιώσεως με τον Θεόν και το στεφάνι της ομορφιάς. Να ξεφύγης λοιπόν από αυτόν τον λογισμόν της κενοδοξίας και να μην αργοπορήσης, για να μη παραδώσουμε την ζωή μας σε άλλους και τον βίον μας σ΄ αυτούς, που δεν έχουν έλεος, δηλαδή στους δαίμονες. Αυτόν τον δαίμονα τον διώχνει η επίμονη προσευχή και το να μη κάνης θεληματικά ή να λες τίποτε από εκείνα, που βοηθούν στην καταραμένη κενοδοξία».

Π. Σωτήρχος  «Ορθόδοξος Τύπος» αρ. φ. 713.

Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά – «άχρι καιρού» – είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν΄ αποκοιμίζονται οι πιστοί κι΄ οι υπηρέτες του διαβόλου να δρουν ανενόχλητα!

Σ΄ αυτές τις ώρες του κόσμου, όπως η σημερινή, που η αίρεση του Οικουμενισμού έχει και έκταση και βάθος, η μόνη σωτηρία είναι η αλήθεια, που πρέπει να λέγεται χωρίς φόβο και χωρίς πάθος υπέρ όλων και εναντίον όλων και να υπηρετείται αντί πάσης θυσίας! Όλα τα άλλα, δήθεν διαλλακτικά και ειρηνικά – «άχρι καιρού» – είναι παραπλανητικά, ηττοπαθή, υποκριτικά, καθαρές σοφιστείες του διαβόλου, για να τροχοπεδείται ο αγωνιστικός ζήλος, ν΄ αποκοιμίζονται οι πιστοί κι΄ οι υπηρέτες του διαβόλου να δρουν ανενόχλητα! Ας μεταφερθούμε στο Ναό του Σολομώντος στην εποχή του Χριστού : κόσμος πολύς, κίνηση μεγάλη, αλισιβερίσι ανθηρό, φωνές μικροπολητών, γέλια, χαρές, ατμόσφαιρα λαϊκού πανηγυριού, οι έμποροι τα οικονομούν, οι Ιερείς χαϊδεύουν ευτυχείς τα γένεια τους, οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι, εκεί, εγγυητές και φύλακες των Ιερών Παραδόσεων! Οπότε ξαφνικά, αυτή η «ωραία» ατμόσφαιρα διαταράσσεται βίαια! Κάποιος νέος, που το βλέμμα του βγάζει φωτιές, με φραγγέλιο στο χέρι, ορμά σ΄ όλο αυτό το πλήθος των πωλητών, των χρηματιστών, των εμπόρων, τους πετάει έξω, φωνάζοντας : «Άρατε ταύτα εντεύθεν!  Μη ποιείτε τον Οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου»». Έτσι οι Ορθόδοξοι οικουμενιστές ομιλούν για φανατισμό και κατηγορούν τους αγωνιζόμενους αντιοικουμενιστές «ζηλωτές»! Ω της υποκρισίας! Η Αγία Γραφή λέει για τα γεγονότα του Χριστού στο Ναό : «ο ζήλος του οίκου σου καταφάγεταί με» Αν ταυτίζετε τον «ζήλο» με τον φανατισμό, θεωρείτε λοιπόν φανατικό και τον Χριστό. Και τι άλλο σημαίνει «ζήλος» παρά αγώνα μες τα όλα, κι΄ όχι το ηττοπαθές ….αναμείνατε άχρι καιρού!

Στρατηγός Μακρυγιάννης: Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα.

Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν. Φραγκεμένους μας θέλουν τα τσογλάνια του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί μου αυτά τα γκιντί πουλημένα κριγιάτα της τυραγνίας να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας».

Το χαρτί του πατρο- Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.