Σχόλιο στα λεχθέντα από τον Ιταλίας κ. Γεννάδιο για την προσεχή συνάντηση Πάπα - Βαρθολομαίου στο Φανάρι :

Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΠΙΣΤΟΣ άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας « Το Οικουμενιστικό Θέατρο της Ρώμης…»

" Άρχισαν τα προεόρτια της λαμπρής εορτής των Λατινοφρόνων και φίλων πολλών Αιρέσεων, Οικουμενιστών. Άρχισαν τα προεόρτια και τους κατέλαβε χαρά δαιμονιώδης. Αυτοί χαίρονται χαρά απωλείας και εμείς οι Ορθόδοξοι δεν λέμε να βάλουμε μυαλό, παρά την κρισιμότητα των καιρών. Αυτοί προσπαθούν πάνω στον οίστρο της πλάνης τους να βυθίσουν το Πλοίο της Εκκλησίας όσο μπορούν βαθύτερα στην Αίρεσή τους και εμείς καθ ομάδες μεγαλύτερες ή μικρότερες μέσα στις καμπίνες του ίδιου πλοίου, γιατί Μία είναι η Εκκλησία, παρά τις υφιστάμενες σήμερα διαιρέσεις, ερίζουμε ποιός είναι περισσότερο Ορθόδοξος, ποιός είναι περισσότερο ή λιγότερο Κανονικός, ποιός είναι " μολυσμένος " και ποιός ο αμόλυντος και ο εχθρός καλπάζει. Είναι καιρός οι υϊοί Του Φωτός να αποδειχθούν συνετότεροι των υϊών του σκότους. Είναι καιρός ταπεινώσεως του φρονήματος όλων μας για να ακούσουμε τί Το Πνεύμα ζητά από τους Πιστούς. Είναι καιρός να καταλάβουμε, ότι η οδός της Ενότητος των αληθινών Ορθοδόξων είναι ο μόνος Θεοφιλής δρόμος για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας και την ψυχική σωτηρία μας και η μόνη απάντηση στις εορτές της Αποστασίας σαν αυτή που έρχεται και αυτές που την ακολουθούν".

Πρωτοπρεσβ. π. Θεόδωρος Ζήση -- Από τον Βόλο το 2007.

«Μπροστά, λοιπόν, στὸν ἐμφανῆ αὐτὸν κίνδυνο, ποὺ τώρα εἶναι σοβαρός, πολὺ σοβαρότερος ἀπὸ τὸ πρόσφατο παρελθόν, τί πρέπει νὰ κάνουμε;

Ἐν πρώτοις νὰ φροντίσουμε νὰ μὴ μιανθοῦμε κι ἐμεῖς ἀπὸ τὶς  αἱρέσεις τοῦ Παπισμοῦ καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Νὰ μὴ ἔχουμε καμία ἐπικοινωνία μαζί τους, ὅπως συνιστοῦν ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ οἱ Πατέρες. Ἐπικοινωνία ὄχι συγκυριακή, βέβαια, ἀλλὰ ἠθελημένη καὶ σχεδιασμένη... Γιὰ συμπροσευχὴ οὔτε ἡ παραμικρὴ σκέψη. Αὐτὸ τηρούσαμε ἐπί αἰῶνες...

Νὰ ἐνισχύσουμε καὶ νὰ συμπαρασταθοῦμε πρὸς τοὺς ἀγωνιστὰς τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ διώκονται, τιμωροῦνται, συκοφαντοῦνται. Ἡ ἀποψινή μας παρουσία ἐδῶ ...εἶναι καὶ μία συμπαράσταση πρὸς τὸν ταλαιπωρούμενο ἀδελφὸ καὶ πατέρα, πρὸς τὸν ἀδίκως τιμωρηθέντα π. Εὐθύμιο Τρικαμηνᾶ, ὁ ὁποῖος ἐτόλμησε καὶ ἐσήκωσε μόνος ἐπὶ ἔτητὸ «βάρος τῆς ἡμέρας», τὸ βάρος τῆς ἀντιπαραθέσεως μὲ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς Οἰκουμενιστὰς Ἐπισκόπους. Νὰ ἀφυπνήσουμε τὸ κοιμώμενο λόγῳ ἀγνοίας ὀρθόδοξο ποίμνιο.

Πρωτοπρεσβύτερος π. Γεώργιος Μεταλληνός: Η Ρώμη είχε την εποχή αυτή τρεις πάπες, που ο καθένας αναθεμάτιζε τους άλλους.

...Ο πάπας Ιωάννης ΚΒ’ (1316-1334)  εχαρακτήρισε την φραγκισκανή διδασκαλία για το παπικό αλάθητο «έργον του Σατανά». Οι επίσκοποι της Ρώμης δεν ενδιαφέρονταν τότε γι’ αυτήν την θεωρία, γιατί είχαν σπουδαιότερα προβλήματα. Ο Παπισμός, ως καθεστώς και σύστημα, αντιμετώπιζε την αντίδραση του πληρώματος, που κορυφώθηκε αργότερα στην Σύνοδο της Κωνσταντίας (1414-1418). Η Ρώμη είχε την εποχή αυτή τρεις πάπες, που ο καθένας αναθεμάτιζε τους άλλους. Γι’ αυτό η Σύνοδος εξέλεξε νέο πάπα. Έτσι όμως το κύρος του παπικού θεσμού κουρελιάστηκε και επικράτησε η άποψη για την αυθεντία της Συνόδου και το αλάθητό της (η παλαιά δηλαδή και ορθόδοξος άποψη).

(Από το βιβλίο: Πως έγινε ο Πάπας «αλάθητος».

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. 

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!": 

Μεγάλη κινητικότητα παρουσιάζεται και στο Φανάρι και στην Ελλάδα και στην Ρωσία και αλλού όσον αφορά την αμοιβαία ουσιαστικά αναγνώριση Ορθοδόξων και Μονοφυσιτών. Μήπως αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά αποσκοπεί στην επίσπευση της αμοιβαίας Ενώσεώς τους, ώστε να γίνει πλήρης πραγματικότητα η πρώτη Ψευδοένωση με Αιρετικούς; Και αν γίνει η πρώτη, η δεύτερη με τον Πάπα και κατόπιν οι επόμενες με άλλους Αιρετικούς, θα είναι πλέον πολύ εύκολες

Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!

Έφθασαν, δυστυχώς, οι περισσότεροι εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας να αναγνωρίζουν ως σπουδαίον τον ενσαρκωτήν της αιρέσεως Πάπαν, και όχι μόνον δεν καταβάλλουν προσπάθεια δια να επιστρέψουν οι αιρετικοί εις την Ορθοδοξίαν, αλλά και επευλογούν την αίρεσιν, αγωνιζόμενοι να πείσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, ότι οι αιρετικοί παπικοί και προτεστάντες δεν είναι πεπλανημένοι! Όσοι δε από τους Ορθοδόξους πιστούς χριστιανούς, καλώς πράττοντες, δεν αποδέχονται τις αντορθόδοξες αυτές ενέργειες, αντί να επαινεθούν δια την εμμονήν των εις την πίστιν των Πατέρων τους, διώκονται σκληρώς. 

Ο/Η Ανώνυμος άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας "Οποία κατάπτωσις και διαστροφή!": 

Μεγάλη κινητικότητα παρουσιάζεται και στο Φανάρι και στην Ελλάδα και στην Ρωσία και αλλού όσον αφορά την αμοιβαία ουσιαστικά αναγνώριση Ορθοδόξων και Μονοφυσιτών. Μήπως αυτό δεν είναι τυχαίο, αλλά αποσκοπεί στην επίσπευση της αμοιβαίας Ενώσεώς τους, ώστε να γίνει πλήρης πραγματικότητα η πρώτη Ψευδοένωση με Αιρετικούς; Και αν γίνει η πρώτη, η δεύτερη με τον Πάπα και κατόπιν οι επόμενες με άλλους Αιρετικούς, θα είναι πλέον πολύ εύκολες

Του αείμνηστου Ιωάννη Κορναράκη : ῾Ο Θρησκευτικὸς Συγκρητισμὸς

Ο Θρησκευτικός  Συγκρητισμός, ὡς φαινόμενο «Πανθρησκείας», συναντᾶται στὴν θεωρία ἐκείνη ποὺ πρεσβεύει τὴν σύγκλιση τῶν θρησκειῶν μεταξύ τους καὶ τὴν ἐπικοινωνία τους στὸ ἐπίπεδο τῆς ἀμοιβαίας κατανοήσεως, ἐπὶ τῆς ἀρχῆς πάντοτε τῆς ἰσότητός τους, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀναγνωρίσεως καὶ ἀποδοχῆς

τῆς ὁμοιότητός τους ὄχι μόνο στὰ κοινὰ σημεῖα (ἂν ὑπάρχουν) τῶν ἀντιλήψεών τους, ὡς πρὸς τὴν ἔννοια τοῦ Θείου, ἀλλὰ καὶ ὡς πρὸς τὶς πρακτικὲς καὶ τὶς κοινὲς σκοπιμότητές τους μέσα στὴν ζωὴ τοῦ κόσμου.

῎Ετσι, κύριο χαρακτηριστικὸ τοῦ Θρησκευτικοῦ γενικὰ Συγκρηστιμοῦ εἶναι ἡ ἀνάμειξη τῶν θρησκειῶν μεταξύ τους στὸν βαθμὸ ποὺ ἡ παραδοσιακὴ θρησκευτική τους ὑπόσταση καὶ ταυτότητα νὰ ἀλλοιώνεται, ἀναχωνευομένη μέσα στὴν διαδικασία τοῦ παγκοσμιοποιημένου τρόπου τῆς ἀναμείξεως αὐτῆς. ῾Ο Robert Meuller μᾶς δίνει μία ἀκραία ἄποψη γιὰ τὸ πλάτος καὶ βάθος τῆς ἐννοίας τοῦ Θρησκευτικοῦ Συγκρητισμοῦ. «Οἱ θρησκεῖες πρέπει νὰ συνεργάζονται ἐνεργὰ γιὰ νὰ προσφέρουν μιὰ καλύτερη κατανόηση τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς καὶ τῆς θέσης μας μέσα στὸ σύμπαν. ῾Η θρησκεία μου σωστὴ ἢ λάθος καὶ τὸ ἔθνος μου σωστὸ ἢ λάθος πρέπει νὰ ἐγκαταλειφθοῦν μιὰ γιὰ πάντα στὴν Πλανητικὴ ᾿Εποχή».

Μιὰ τέτοια ἀντίληψη γιὰ τὸν Θρησκευτικὸ Συγκρητισμὸ τὸν ταυτίζει ἀσφαλῶς μὲ τὶς ἐπιδιώξεις μιᾶς ὀλεθρίας ἰσοπεδωτικῆς τῶν πάντων παγκοσμιοποιήσεως, ποὺ ἀξιώνει τὴν ἀποξένωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὴν θρησκευτική, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐθνικὴ παραδοσιακή του συνείδηση καὶ ταυτότητα!

῾Ο Θρησκευτικὸς Συγκρητισμὸς διακρίνεται συνήθως σὲ Διαχριστιανικὸ καὶ Διαθρησκειακὸ Συγκρητισμό.

Κινδυνεύομε, ως Εκκλησία και ως Έθνος.

Οι κολυμβήθρες εστέγνωσαν δια το μη υπάρχειν βρέφη προς βάπτισι και η Ραχήλ, η αγία μας Εκκλησία, κλαίει απαρηγόρητα δια τα τέκνα Της τα αποβαλλόμενα και φονευόμενα υπό αναλγήτων μητέρων και κακούργων ιατρών. Τριάκοντα επτά περίπου χιλιάδες αθώων ψυχών φονεύονται κατά μήνα και ο εθνικός μας στρατός κατ΄ έτος ελαττώνεται, ενώ οι κύκλω ημών εχθροί υπερπληθύνονται. Οι δε Κληρικοί μας συζητούν περί ανέμων και υδάτων, περί ιερωσύνης γυναικών και στρατεύσεως αυτών… Ταλαίπωρε αιωνία Ελλάς, που πηγαίνεις; Με τρία εκατομμύρια μουσουλμάνων στα αγιοτόκα εδάφη σου, Ιέρειες ετοιμάζονται δια την Εκκλησία σου και γυναίκες δια την φύλαξι των συνόρων και της ακεραιότητός σου!!!