Πρωτοπρεσβύτερος Διονύσιος Τάτσης: οι υπέρμαχοι της πίστεως ψοφοδεείς!

…Δυστυχώς, στην εποχή μας οι άνθρωποι αποφεύγουν επιμελώς να έλθουν σε αντίθεση με τους κρατούντες, για να μη χάσουν την εύνοιά τους. Στο χώρο της Εκκλησίας αυτό τείνει να γίνει κανόνας. Πολλοί κληρικοί, αλλά και επίσκοποι (!), διαφωνούν, αλλά δεν εκφράζονται δημοσίως. Τρέμουν μπροστά στο ορθάνοιχτο μάτι – και αυτί – του Οικουμενικού Πατριάρχη, του Αρχιεπισκόπου ή του Μητροπολίτη. Τρέμουν και πολλοί αγιορείτες! Ζουν με το φόβο της απειλής και τιμωρίας. Φοβούνται μήπως χάσουν αυτά που κατέχουν ή μήπως δεν πετύχουν αυτά που επιθυμούν. Αντίθετα, οι Οικουμενιστές έχουν θράσος, διατυπώνουν δημοσίως τα επιχειρήματά τους και εκφράζουν τα φιλικά προς τους αιρετικούς συναισθήματά τους. Φθάσαμε στο σημείο οι ένοχοι να είναι τολμηροί και οι υπέρμαχοι της πίστεως ψοφοδεείς! 

Δευτέρα 8 Ιουνίου/ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ/ 18:30 μ.μ --- ΟΧΙ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ/ΤΖΑΜΙ ΣΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=16&t=11002

ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΟΧΙ στην εμμονή της Πολιτείας για την ανέγερση ισλαμικού τζαμιού/ τεμένους στην περιοχή του Βοτανικού στον Ελαιώνα.

α) ΔΙΟΤΙ με την ανέγερσή του επιχειρείται η πραγματοποίηση του σχεδίου PHEDORA. Το σχέδιο αυτό εκπονήθηκε το 1970, σε μυστική συνδιάσκεψη της παρανόμου μασονικής λέσχης BILDERBΕRG, που στοχεύει στην ισλαμοποίηση της Ευρώπης με πρώτη την Ελλάδα.

β) ΔΙΟΤΙ με την ανέγερση του τζαμιού και τη σύσταση του τεμένους επιχειρείται να παρουσιαστεί διεθνώς η πλαστή εικόνα μιας Ελλάδας που κατοικείται - και κάτω από τα όρια της Ξάνθης – από πολυπληθή ισλαμική μειονότητα. Η σκοπιμότητα αυτή στοχεύει στην κατάργηση του εθνικού Συντάγματος και τη σύσταση ενός νέου εσωτερικού δικαίου, αυτού των μειονοτικών συνταγμάτων.

γ) ΔΙΟΤΙ κάτι τέτοιο θα επιφέρει καίριο πλήγμα τόσο στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων μας, όσο και στα εθνικά και διεθνή δικαιώματα της χώρας.

δ) ΔΙΟΤΙ με την πραγμάτωση της ανέγερσης του τζαμιού/τεμένους επιχειρείται η σιωπηρή παύση της νομικής ισχύος της συνθήκης της Λωζάνης και η επαναφορά σε ισχύ της συνθήκης του Βουκουρεστίου, που υποβαθμίζει την Ελλάδα από ανεξάρτητη χώρα σε διοικητική περιφέρεια της Τουρκίας.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ; Ήδη κλείνει μία και πλέον εικοσαετία που η Πολιτεία, με προκλητική θρασύτητα, επιχειρεί, σε συνεργασία με το Δήμο της Αθήνας, να ανεγείρει το τζαμί/τέμενος πάση θυσία, και μάλιστα με έξοδα του ελληνικού δημοσίου, δηλαδή όλων των Ελλήνων φορολογουμένων. Την ίδια ώρα που πριν από λίγες ημέρες αποφασίστηκε η διακοπή της αποστολής αεροσκάφους στα Ιεροσόλυμα για την παραλαβή του Αγίου Φωτός λόγω οικονομικής κρίσης, την ίδια εκείνη στιγμή υπερψηφίστηκε στο Κοινοβούλιο η ανέγερση του τζαμιού/τεμένους, του οποίου το κόστος φθάνει τα 91 εκατομμύρια ευρώ. Η δικαιολογία που προβάλλεται γι’ αυτήν την ολοφάνερη αντίφαση είναι η δήθεν υποχρέωση της δημοκρατίας να εξασφαλίζει σε όλους την ανεμπόδιστη άσκηση των θρησκευτικών τους δικαιωμάτων. Και αυτό όμως είναι άλλο ένα τεράστιο ψέμα. Οι μουσουλμανικές κοινότητες των λαθρομεταναστών ήδη διαθέτουν στην Αθήνα επισήμως 25 τζαμιά και παρανόμως 1.500.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠ. ΑΘΗΝΩΝ; Η θέση της Ι.Μ. Αθηνών, διά του εκπροσώπου της Αρχιεπισκόπου κ.κ. Ιερωνύμου, είναι ότι το θέμα πρέπει να θεωρείται τετελεσμένο, αφού ο προκάτοχός του Αρχιεπ. κ.κ. Χριστόδουλος έχει προσυπογράψει αποδεχόμρενος την εν λόγω ανέγερση στον Ελαιώνα.

ΠΟΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΣΤΑΣΗ ΕΛΛΗΝΑ; Από τα προηγούμενα, εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια σκληρή πραγματικότητα. Οι θεσμοί της Πολιτείας, της Εκκλησίας και του Δήμου έχουν καταληφθεί από ανθρώπους με αλλότρια και εχθρικά συμφέροντα προς τα συμφέροντα του λαού μας. Μένει σε εμάς να αποφασίσουμε αν θα αφεθούμε στη μοίρα που προδιέγραψαν για εμάς και τον τόπο μας οι γνωστοί πάντοτε και μη εξαιρετέοι ανθέλληνες Κίσσινγκερς, Ρόθτσιλντς, Ροκφέλλερς και η παρέα τους – δηλαδή το θάνατο της φυλής μας – ή αν θα τους ανατρέψουμε τα σχέδια και θα ελευθερώσουμε τον τόπο μας, την Εκκλησία μας και το λαό μας.



ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ
ΕΝΗΜΕΡΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ.

ΣΟΥ Η ΤΡΟΠΑΙΟΥΧΟΣ ΔΕΞΙΑ.Ψάλλει ο χορός των Αγιοκυπριανιτών Πατέρων.

π. Θεόδωρος Ζήσης: «Νέα χοροεσπερίδα του Διαβόλου το Συνέδριο του Π.Σ.Ε.»

Δεν προλάβαμε να χαρούμε και να επαινέσουμε την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας τον Οκτώβριο του 2004, με την οποία απέτρεψαν οι συνοδικοί αρχιερείς τον αρχιεπίσκοπο να πραγματοποιήσει επίσκεψη στο Βατικανό, και ευρισκόμαστε τώρα σε χειρότερη πτώση, και έφοδο και επίσκεψη περισσοτέρων δαιμόνων. Αφού σαρώσαμε και ετοιμάσαμε τον οίκο μας για την υποδοχή του πάπα, το ακάθαρτο πνεύμα επιστρέφει, «πορεύεται και παραλαμβάνει μεθ΄ εαυτού έτερα πνεύματα πονηρότερα εαυτού και εισελθόντα κατοικεί εκεί, και γίνεται τα έσχατα χείρονα των πρώτων». Αναφερόμαστε στην πρωτοφανή και πρωτάκουστη πάλι απόφαση του αρχιεπισκόπου, που ελήφθη εν κρυπτώ και παραβύστω, εν αγνοία της πλειονότητος των επισκόπων, να προσκαλέσουμε και να συνδιοργανώσουμε τον επόμενο μήνα, τον Μάϊο πάλι, με το «Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών» διεθνές ιεραποστολικό συνέδριο στο οποίο θα συγκεντρωθούν όλες οι προτεσταντικές αιρέσεις και παραφυάδες, πολλές από τις οποίες ασκούν προσηλυτισμό εις βάρος των Ορθοδόξων, για να παρακακέσουμε από κοινού – άκουσον, άκουσον – το Άγιο Πνεύμα να έλθει και να μας αγιάσει, να ευλογήσει τις ιεραποστολικές προσπάθειες των Προτεσταντών εναντίον των Ορθοδόξων.  

«Ημείς, λέγουν, είμεθα η Εκκλησία. Σεις είσθε, απεσχισμένοι έχοντες όμως και μικράς τινας αληθείας! Έλθετε υπό την σκέπην του Πάπα!»

Και αυτά δεν τα είπαν μόνον κατά κόρον επί δέκα αιώνες, αλλά τα συνεχίζουν μέχρι σήμερον. Και δεν αποτελούν τετριμμένα προπαγανδιστικά συνθήματα μισσιοναρίων, που κατετάραξαν την Ανατολήν, αλλά επισημοτάτας διατυπώσεις της τελευταίας Βατικανής Συνόδου. Τόσον το σκότος, τόση η εωσφορική, υφ’ ης κατέχονται, έπαρσις! Πως είναι δυνατόν να κάμη κανείς διάλογον με τους προσκεκολλημένους εις τοιαύτα δαιμονικά φρονήματα; Και τι ελπίζομεν να φέρουν αι προσεγγίσεις ειμή φθοράν των Ορθοδόξων και, εν περιπτώσει βεβαίας αποτυχίας κατά την «καλλιέργειαν της αγάπης», ανάξεσιν των πληγών των εις το καθ’ ημών θρησκευτικόν μίσος; Διότι οι Λατίνοι μισούν και η ιστορία των εγράφη με αίμα αθώων...                                               

Ο Παπισμός αποτελεί ιδιόμορφον κλάσμα «κόσμου», υπό την στιλπνήν επιφάνειαν του οποίου αναδεύουν τα πλέον ψεκτά πάθη, άτινα οδηγούν εις εγκληματικάς πράξεις… «αγιαζομένας» από τον σκοπόν, όστις συνίσταται εις την δόξαν του Πάπα! Πρόκειται περί ψυχικής νόσου ανθρωπίνως, δυστυχώς, ανιάτου. Έτσι εξηγείται το φαινόμενον, ότι ενώ επί δέκα ολοκλήρους αιώνας εβύθισεν εις το πένθος και το αίμα τους λαούς και τα έθνη, εξακολουθεί να φρονή ότι ούτω «λατρείαν προσφέρει τω Θεώ». 

O αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Κορναράκης : Θλιβερά διαπίστωσις.

Ύστερα από τόσα χρόνια φαίνεται καθαρά ότι σκοπός της αντιοικουμενιστικής προσπάθειας Κληρικών και Μοναχών είναι η καθησύχαση των πιστών, για την συνεχή ισχυροποίηση της οικουμενιστικής λαίλαπας στον χώρο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, και  η υπόσχεση ότι εγγυόνται την προστασία της Εκκλησίας από τις καταστροφικές, γι’ αυτήν, συνέπειες της οικουμενιστικής δραστηριότητος των Ορθοδόξων ταγών της. Όμως οι βαρείς λύκοι, των αιρέσεων, και, μάλιστα, της λοιμώδους νόσου της οικουμενιστικής παναιρέσεως, δεν εξορκίζονται με έναν χαρτοπόλεμο αντιαιρετικών κειμένων -ανιαρό και ανίερο-, ο οποίος χαρτοπόλεμος, κάθε φορά, πληροφορεί το ποίμνιο, απλώς, τι είναι η αίρεσις και ποια καταστροφικά αποτελέσματα προκαλεί στην ζωή της Εκκλησίας! 

Μέχρι σήμερα, έχει κυκλοφορήσει μεγάλος αριθμός τέτοιων κειμένων, από την ηγουμενική διοίκηση του Αγίου Όρους, από γνωστή ομάδα κληρικών και μοναχών, αλλά και από άλλες αντιοικουμενιστικές προσπάθειες. Έχει χυθεί πολύ μελάνι και έχει ξοδευθεί πολύ χαρτί, για τα ίδια θέματα, το ίδιο μοτίβο, το δήθεν «μαχητικό», χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα εις βάρος των εκκλησιαστικών οικουμενιστών. Ο Οικουμενισμός προχωρεί στον χώρο της Εκκλησίας και συνεχώς ισχυροποιείται, επειδή ακριβώς δεν θίγονται οι ορθόδοξοι οικουμενιστές, αφού δεν αποκαλύπτονται τα ονόματά τους.
Γι’ αυτό και δεν ανησυχούν και είναι σίγουροι ότι θα κερδίσουν τους στόχους τους, χάρη στη αντιοικουμενιστική ανημποριά να αγωνισθεί θεοφιλώς με το πνεύμα της θυσιαστικής σταυρώσιμης μαρτυρίας. Ο αντιοικουμενιστικός αυτός αγώνας δεν γίνεται με τούς όρους και τις απαιτήσεις του Ταμείου των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας, αλλά και της αγιοπνευματικής πατερικής παραδόσεως του μαρτυρίου αίματος και ψυχής, με το οποίο, και μόνον, οι θείοι Πατέρες, ως δούλοι γνησιώτατοι Χριστού, «όλην συλλεξάμενοι ποιμαντικήν επιστήμην και θυμόν ιερόν κινήσαντες, τους βαρείς εξεδίωξαν και λοιμώδεις λύκους των αιρέσεων, εκσφενδονήσαντες αυτούς, με την σφενδόνα του πνεύματος, έξω του της Εκκλησίας πληρώματος», κατά τον υμνογράφον της Εκκλησίας! Δυστυχώς η αντιοικουμενιστική προσπάθεια περιορίζεται στα όρια της ασφαλείας, ώστε να μείνουν ανέγγιχτοι από συνέπειες δυσάρεστες οι εις αυτήν μετέχοντες….

Θεία Χάρις και Πρόνοια. --- Του αγίου Ισαάκ του Σύρου (λόγος ιθ΄).

Όταν ο άνθρωπος απορρίψει κάθε ορατή βοήθεια και την ανθρώπινη ελπίδα και ακολουθήσει τον Θεό με πίστη και καθαρή καρδιά, αμέσως τον ακολουθεί η Χάρις του Θεού. Και του αποκαλύπτει την δύναμή Της με πολυποίκιλες βοήθειες. Πρώτα-πρώτα με φανερές βοήθειες και σε όσα έχουν σχέση με την ζωή και τη συντήρηση του σώματος. Του δείχνει την ενίσχυσή Της με την Πρόνοια που έχει για τον άνθρωπο αυτόν. Μ΄ ένα σκοπό: Να μπορέσει με αυτές τις θείες βοήθειες να συναισθανθεί περισσότερο τη δύναμη της Προνοίας του Θεού, που τον περιφρουρεί. Και με την σύνεση των φανερών, βεβαιώνεται και για τα κρυφά, όπως αρμόζει στη νηπιότητα του φρονήματός του και στη διαγωγή του, για το πώς δηλαδή τακτοποιούνται οι ανάγκες του όλες, χωρίς ο ίδιος να εργασθή και να φροντίση. Ακόμα η Θεία Χάρις κάνει να φεύγουν από κοντά του πολλές περιστάσεις, συχνά γεμάτες από κινδύνους. Κι΄ ενώ αυτός δεν τους κατάλαβε, η Χάρις τους αποδιώκει με πολύ θαυμαστό τρόπο και τον φρουρεί όπως η τροφός, η οποία απλώνει τα φτερά της πάνω στα παιδιά της για να μην τα πλησιάσει καμμιά βλάβη. Και του δείχνει η Θεία Χάρις μπροστά στα μάτια του πως ήρθε κοντά του η απώλεια, και όμως έμεινε αβλαβής. Και όταν η Θεία Χάρις τον βεβαιώσει για όλα αυτά, δηλαδή να έχει την πεποίθησή του στον Θεό, τότε αρχίζει σιγά-σιγά να προσβάλλεται από τους πειρασμούς. Και επιτρέπει να σταλούν σ΄ αυτόν αρκετοί πειρασμοί ανάλογα με τα μέτρα του, ώστε να βαστάξη την δύναμή τους. Τότε μέσα σ΄ αυτούς τους πειρασμούς τον πλησιάζει η θεία βοήθεια, που την αισθάνεται με πνευματική αίσθηση, με σκοπό να πάρει θάρρος. Έως ότου σιγά-σιγά γυμνασθή και αποκτήση σοφία και περιφρονήση τους εχθρούς του με όλη την πεποίθησή του ακουμπισμένη στον Θεόν.