Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΟΔΡΑΤΟΥ, ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ, ΜΑΝΟΥΗΛ και ετέρων ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ των εν Ανατολή.

Κοδράτος, Θεοδόσιος, Μανουήλ και οι συν αυτοίς αθλήσαντες έτεροι Τεσσαράκοντα Άγιοι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της Ανατολής. Βλέποντες δε καθ’ εκάστην φονευομένους τους Χριστιανούς υπό των ειδωλολατρών, συνεφώνησαν να ομολογήσωσι παρρησία την εις Χριστόν Πίστιν, όπως γίνωσι κληρονόμοι της Βασιλείας των ουρανών. Μετέβησαν λοιπόν αυτόκλητοι και παρεδόθησαν εις τον άρχοντα της χώρας, ο οποίος εξήταζε τότε και ετιμώρει πολλούς Χριστιανούς! Παρουσιασθέντες δε έμπροσθεν αυτού, ωμολόγησαν, ότι είναι Χριστιανοί. Όθεν ερρίφθησαν εις την φυλακήν, αποφυλακίσαντες δε αυτούς μετά τινας ημέρας, τους εκρέμασαν γυμνούς επί ξύλου και κατεξέσχισαν τας πλευράς των. Κατόπιν τους έσυραν επί τριβόλων και τελευταίον τους απεκεφάλισαν, ούτω δε έλαβον, οι μακάριοι, τους στεφάνους του Μαρτυρίου.

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων ΕΙΚΟΣΙ ΕΞ ΜΑΡΤΥΡΩΝ των εν Γοτθία μαρτυρησάντων,

εξ ων εισι Πρεσβύτεροι δύο, Βαθούσης και Ουϊρκας μετά δύο υιών αυτού και τριών θυγατέρων και Αρπύλας μονάζων, λαϊκοί δε, Αβήπας, Αγνάς, Ρύαξ, Ηγάθραξ, Ησκόος, Σύλλας, Σίγητζας, Σουηρίλας, Σεϊμβλας, Θέρμας, Φίλγας και εκ των γυναικών Άννα, Αλλάς, Βάρις, Μωϊκώ, Μαμίκα, Ουϊρκω και Ανιμαϊς.                          

Βαθούσης, Ουϊρκας οι Πρεσβύτεροι και Μάρτυρες και οι συν αυτοίς αθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες, είκοσι εξ όλοι τον αριθμόν, έζησαν  κατά τους χρόνους Ιουγγουρίχου βασιλέως των Γότθων και Γρατιανού βασιλέως Ρωμαίων του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τοε΄ - τπγ- (375 – 383). Δια δε την εις Χριστόν ομολογίαν έλαβον δια πυρός τον του Μαρτυρίου άφθαρτον στέφανον υπό του ρηθέντος Ιουγγουρίχου, διότι ούτος, ο ασεβέστατος, κατέκαυσε την Εκκλησίαν των Χριστιανών, εις την οποίαν κατεκάησαν και οι ανωτέρω είκοσι εξ Μάρτυρες. Τότε δε συνέβη και τούτο το θαυμάσιον: Χριστιανός τις έφερεν εις την Εκκλησίαν προσφοράν, συλληφθείς δε από τους ειδωλολάτρας και τον Χριστόν ομολογήσας, αντί της αψύχου προσφοράς εγένετο αυτός ο ίδιος προσφορά εις τον Θεόν, ολοκαυτωθείς δια πυρός και λαβών, ο αοίδιμος, του Μαρτυρίου τον στέφανον.

Τη ΚΣΤ΄ (26η) Μαρτίου, την σύναξιν επιτελούμεν του Αρχαγγέλου ΓΑΒΡΙΗΛ, άνωθεν και εξ αρχής παραδεδομένην, ως τω θείω και υπερφυεί και απορρήτω μυστηρίω της του Χριστού οικονομίας καθυπουργήσαντος.

Γαβριήλ του πανιέρου και θείου Αρχαγγέλου την Σύναξιν επιτελούμεν τη επαύριον του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου δια την κατά το θείον και άρρητον και υπερφυές τούτο μυστήριον προς την Παρθένον Μαρίαν ο ιλαρώτατος και επιεικέστατος και θαυμάσιος Γαβριήλ, δι’ αυτόν ακριβώς τον λόγον, ίνα μη δηλαδή εκφοβήση την Παναγίαν Παρθένον, ούτε να εκπλήξη Αυτήν, αλλ’ ίνα το απόρρητον παρ’ Αγγέλοις και ανθρώποις μυστήριον αποκαλύψη, μετά της προσηκούσης ευλαβείας και δι’ ειρηνικής και γλυκυτάτης ομιλίας προσκομίση εις Αυτήν το «Χαίρε».

Τη ΚΕ΄ (25η) Μαρτίου, ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου ΜΑΡΙΑΣ.

Ο Ευαγγελισμός του μεγάλου μυστηρίου της ενανθρωπήσεως του Θεού Λόγου εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον και αειπάρθενον Μαρίαν ούτως εγένετο. Ο φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός, ο πάντοτε φροντίζων δια το γένος των ανθρώπων ως πατήρ φιλόστοργος, θεωρών το πλάσμα των χειρών Αυτού κατατυραννούμενον υπό του διαβόλου και κατασυρόμενον εις τα πάθη της ατιμίας και εις την ειδωλολατρίαν υποκείμενον, ηθέλησε να αποστείλη τον Υιόν Του τον μονογενή, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, όπως λυτρώση αυτό από τας χείρας του διαβόλου.

Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου νέου Ιερομάρτυρος ΠΑΡΘΕΝΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσαντος κατά το έτος αχνζ΄ (1657), αγχόνη τελειωθέντος.

Παρθένιος ο νέος του Χριστού Ιερομάρτυς κατήγετο από την Μυτιλήνην, ήτο δε υιός θεοσεβών γονέων, από τους οποίους, ανατραφείς καλώς, εστέλλετο εις σχολείον ιερών Γραμμάτων, τα οποία εντός ολίγου καιρού έμαθε, διότι ήτο παιδίον ευφυές. Αφού δε έφθασεν εις μέτρον ηλικίας, επόθησε να μάθη και ανώτερα μαθήματα· δια τούτο και εξεπαιδεύθη ικανώς εις την γραμματικήν και την φιλοσοφίαν και έφθασεν εις προκοπήν μεγάλην, γενόμενος εις εκ των σοφών του καιρού εκείνου.

Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Πρεσβυτέρου Λαοδικείας.

Αρτέμων ο Άγιος του Χριστού Ιερομάρτυς ήτο Πρεσβύτερος εις την Λαοδίκειαν κατά τον καιρόν της βασιλείας του ασεβεστάτου Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄ - τε΄ (384 – 305). Κατά τον καιρόν εκείνον εστάλησαν βασιλικαί διαταγαί δια των αρχόντων και ηγεμόνων, εις πάσαν πόλιν και χώραν, ορίζουσαι να προσφέρωσιν όλοι θυσίας και σπονδάς εις τα είδωλα.

Τη ΚΔ΄ (24η) Μαρτίου, Προεόρτια του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΡΤΕΜΟΝΟΣ Επισκόπου Σελευκείας της εν Πισιδία.

Αρτέμων ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο εκ της Σελευκείας της Πισιδίας, ένθα εγεννήθη και ανετράφη κατά τους χρόνους των ιερών Αποστόλων. Όθεν, όταν ο μακάριος Απόστολος Παύλος περιεπάτει εις εκείνα τα μέρη κηρύττων τον λόγον του Ευαγγελίου, εύρε τον Άγιον Αρτέμονα και κατέστησεν αυτόν Επίσκοπον, ποιμένα και διδάσκαλον της πόλεως εκείνης, επειδή δεν έπρεπεν ο λύχνος να κρύπτεται υπό τον μόδιον. Καλώς λοιπόν ποιμάνας το ποίμνιόν του ο Άγιος και γενόμενος εις πάντας τους έχοντας ανάγκην λιμήν σωτηρίας, των χηρών και των ορφανών προνοητής και των πτωχών βοηθός και ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, και με τοιαύτα θεάρεστα έργα διελθών την ζωήν του ο τρισόλβιος, εις γήρας βαθύ απήλθε προς Κύριον.