Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΜΕΛΑΣΙΠΠΟΥ, ΚΑΣΣΙΝΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΥ.

Μελάσιππος και Κασσίνα οι Άγιοι Μάρτυρες, ομόζυγοι όντες, και ο υιός αυτών Αντώνιος, εμαρτύρησαν κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου εν έτει τξα΄  (361) εις την πόλιν Άγκυραν· ήσαν δε Χριστιανοί εκ προγόνων. Και ο μεν Αντώνιος ερρίφθη εις την φυλακήν, ο δε Μελάσιππος και η Κασσίνα, κρεμασθέντες, κατεξεσχίσθησαν και δια πυρός κατεφλέχθησαν. Έπειτα του μεν Αγίου Μελασίππου έκοψαν τους πόδας από των γονάτων, της δε Αγίας Κασσίνης έκοψαν τους μαστούς.

Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Τριάκοντα Τριών Μαρτύρων των εν Μελιτινή, ΙΕΡΩΝΟΣ και των λοιπών.

Ιέρων ο ανδρείος και γενναίος στρατιώτης του ουρανίου Βασιλέως Χριστού ήτο από τα Τύανα, ήτις είναι δευτέρα πόλις των Καππαδοκών· η μήτηρ αυτού εκαλείτο Στρατονίκη, γυνή θεοσεβής και φοβουμένη τον Κύριον.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΛΟΥΚΑΣ εν ειρήνη τελειούται.

Λουκάς ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο από την πόλιν Ταυρομενίαν, την ευρισκομένην εις την νήσον της Σικελίας· όταν δε ήτο δεκαοκταετής νέος, επιμελώς εσύχναζε εις τας Εκκλησίας του Θεού και όχι μόνον ηκροάζετο συνετώς τους θείους λόγους, αλλά και εποίει ομοίως. Επειδή δε οι γονείς του απεφάσισαν να τον νυμφεύσωσιν, αυτός αναστάς ανεχώρησε δια νυκτός εις τόπον άβατον, ένθα συνανεστρέφετο με τα θηρία.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, μνήμη της μετά φιλανθρωπίας κατενεχθείσης κόνεως επί Λέοντος του μεγάλου.

Κατά το δέκατον όγδοον έτος της βασιλείας Λέοντος του μεγάλου του επικαλουμένου Μακέλλη του Θρακός ήτοι εν έτει υοε΄ (475), εις την έκτην του μηνός Νοεμβρίου, περί την μεσημβρίαν, ο ουρανός όλος έγινε νεφελώδης, την δε συνήθη μελανότητα των νεφελών μεταβαλών εις κόκκινον χρώμα, εφαίνετο ότι μέλλει να κατακαύση όλον τον κόσμον.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΠΑΥΛΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Ομολογητού και Ιερομάρτυρος.

Παύλος ο μέγας Ομολογητής και Μάρτυς κατήγετο από την Θεσσαλονίκην, εχρημάτισε δε νοτάριος, ήτοι γραμματεύς Αλεξάνδρου του Αγιωτάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, και Διάκονος της Αγίας αυτής Εκκλησίας εν έτει τνα΄ (351). Τούτον λοιπόν εχειροτόνησαν οι Ορθόδοξοι Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως μετά τον θάνατον του Αλεξάνδρου. Κωνστάντιος δε ο βασιλεύς, καθό Αρειανός, όταν επανήλθεν εκ της Αντιοχείας έξωσεν αυτόν από τον Πατριαρχικόν θρόνον, και αντί τούτου ανεκήρυξε Πατριάρχην τον Νικομηδείας Ευσέβιον, τον Αρειανόν.

Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Πάπα Αλεξανδρείας του Ομολογητού.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις πατήρ ημών, αγαπήσας τον Χριστόν εκ νεαράς ηλικίας, εστόλισε τον εαυτόν του με όλας τας αρετάς. Όθεν και μετά τον θάνατον του τότε αγιωτάτου Πάπα Αλεξανδρείας εχειροτονήθη εκ θείας Προνοίας Επίσκοπος Αλεξανδρείας, παρά των εν Αλεξανδρεία Επισκόπων, συμφωνούντος και του φιλοχρίστου λαού, γενόμενος ούτω διδάσκαλος ακριβής της Ορθοδοξίας και της κατά Θεόν εναρέτου πολιτείας.

Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΔΟΜΝΙΝΟΥ και των συν αυτώ.

Οι Άγιοι Μάρτυρες ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ΘΕΟΦΙΛΟΣ και ΘΕΟΤΙΜΟΣ πυγμαίς βαλλόμενοι τελειούνται. Ο Άγιος Ιερομάρτυς ΔΩΡΟΘΕΟΣ ο Πρεσβύτερος, θηρίοις εκδοθείς τελειούται. Οι Άγιοι Μάρτυρες ΕΥΨΥΧΙΟΣ και ΚΑΡΤΕΡΙΟΣ τα αιδοία τμηθέντες τελειούνται. Ο Άγιος Μάρτυς ΣΙΛΒΑΝΟΣ, εις μέταλα βληθείς, τελειούται. Ο Άγιος Μάρτυς ΠΑΜΦΙΛΟΣ ξεσθείς και φυλακισθείς, τελειούται.