Τη ΙΑ΄ (11η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Πατρός ημών ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων.

Σωφρόνιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη εις την Δαμασκόν της Συρίας περί το έτος 580 από Χριστού, υπό γονέων ευσεβών και σωφρόνων, πατρός μεν Πλινθά, μητρός δε Μυρούς καλουμένων. Πεπροικισμένος δε ων παρά Θεού δια σπανίων προτερημάτων, και μάλιστα της ευφυϊας και της φιλομαθείας, κατέστη κάτοχος πολλών γνώσεων. Προς τούτοις, αν και κατώκει εντός της πόλεως, ήσκει την αρετήν και επεδίδετο εις την άσκησιν την κατορθουμένην εις τας ερήμους υπό των Ασκητών. Μετά ταύτα θέλων ο Άγιος να επιτύχη έτι ανωτέραν πνευματικήν κατάρτισιν μετέβη εις την Παλαιστίνην, εις το Μοναστήριον του Μεγάλου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου.

Τη Ι΄ (10ην) Μαρτίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΜΙΧΑΗΛ ο Μαυρουδής, ο εν Θεσσαλονίκη μαρτυρήσας εν έτει αφμδ΄ (1544), πυρί τελειούται.

Μιχαήλ ο νεοφανής και μέγας του Χριστού Μάρτυς, ο αποκαλούμενος Μαυρουδής, κατήγετο εκ μικρού τινος χωρίου καλουμένου Γρανίτσα της επαρχίας Ευρυτανίας, κειμένου εις την περιοχήν των Αγράφων. Οι γονείς του ωνομάζοντο Δημήτριος και Σωτήρα, αμφότεροι θεοσεβείς και δίκαιοι, φιλόπτωχοι και εις τας ακολουθίας της Εκκλησίας συντρέχοντες. Ανέτρεφον δε ούτοι τον υιόν των με πάσαν σεμνότητα και ταπεινοφροσύνην, διότι εις αυτούς ήτο χαρισμένος από τον Θεόν.

Τη Ι΄ (10η) Μαρτίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ της Πατρικίας.

Αναστασία η Οσία Μήτηρ ημών, η Πατρικία, ήκμασεν εν Κωνσταντινουπόλει κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού Α΄ του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄ - φξε΄ (527 – 565). Κατήγετο δε η μακαρία εξ ευγενών και πλουσίων γονέων, παρά των οποίων και ανετράφη με πάσαν επιμέλειαν και φόβον Θεού. Όθεν και όταν ήλθεν εις ηλικίαν απελάμβανε μεγάλης εκτιμήσεως δια την προς τον Θεόν ευλάβειαν και την φιλάνθρωπον αυτής γνώμην, διο και ο βασιλεύς εκτιμών τας αρετάς της είχεν αναδείξει αυτήν πρώτην πατρικίαν του Παλατίου. Παρ’ όλας όμως τας τιμάς, τας οποίας απελάμβανεν, είχεν η μακαρία τον φόβον του Θεού εν τη καρδία της και εφύλαττε μετά πάσης επιμελείας τας εντολάς του Θεού. Είχεν ακόμη η αοίδιμος Αναστασία φυσικήν ανδρείαν και πολλήν πραότητα, ώστε όλοι οι φιλόθεοι Χριστιανοί έχαιρον δια τας αρετάς της, ως και αυτός ο ίδιος ο βασιλεύς Ιουστινιανός.

Τη Ι΄ (10η) του αυτού μηνός Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΚΟΔΡΑΤΟΥ του εν Κορίνθω, και των συν αυτώ, ΑΝΕΚΤΟΥ, ΠΑΥΛΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ και ΚΡΗΣΚΕΝΤΟΣ.

Κοδράτος ο ένδοξος του Χριστού Μάρτυς και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες Άνεκτος, Παύλος, Διονύσιος, Κυπριανός και Κρήσκης έζησαν κατά τους χρόνους των βασιλέων Δεκίου (249 – 251) και Ουαλεριανού (253 – 259), Ιάσονος δε ηγεμονεύοντος της Ελλάδος. Είχε δε ο μακάριος Κοδράτος απομείνει ορφανός από της νηπιακής του ηλικίας, ετρέφετο δε δια θαύματος, διότι πέριξ αυτού εφαίνετο νεφέλη, ήτις αντί της μητρός του, η οποία είχεν αποθάνει, έδιδεν εις αυτόν την τροφήν. Όταν δε ο Άγιος έγινεν εικοσιοκτώ ετών, τότε εσχετίσθησαν μετ’ αυτού και οι άλλοι ως ανωτέρω αναφερόμενοι Μάρτυρες, νέοι και αυτοί την ηλικίαν, μετά των οποίων και συνεδέθη στενώς δια της εις Χριστόν Πίστεως. Τούτο πληροφορηθέντες οι ειδωλολάτραι συνέλαβον αυτούς και αφού πρότερον τους έδειραν ανηλεώς, έπειτα τους απεκεφάλισαν άπαντας και ούτως έλαβον οι μακάριοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου.

Τη Θ΄ (9η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΤΑ Μεγάλων Μαρτύρων, των εν Σεβαστεία τη πόλει μαρτυρησάντων.

Τεσσαράκοντα οι του Χριστού πανευκλεείς και πανυπέρλαμπροι ούτοι Άγιοι Μάρτυρες, οι κατά την σήμερον εορταζόμενοι, ηξιώθησαν των μαρτυρικών στεφάνων εν τη πόλει της Σεβαστείας της Μικράς Ασίας κατά τας ημέρας της βασιλείας του μισοχρίστου τυράννου της Ανατολής Λικινίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τη΄ - τκγ΄ (308 – 323). Ήσαν δε ούτοι στρατιώται εκλεκτοί, ενάρετοι και γενναίοι, υπηρετούντες εις τον στρατόν του Λικινίου, διακρινόμενοι και τιμώμενοι από όλους τους άλλους στρατιώτας δι’ αυτάς ακριβώς τας ψυχικάς και σωματικάς αρετάς των, αι οποίαι τους έκαμαν ονομαστούς εις όλον το στράτευμα. Διότι τοιαύτας τιμάς εξασφαλίζουν εις τους εργάτας αυτών αι θεοφιλείς και θεάρεστοι αρεταί. Είναι δε αι αρεταί άλλαι μεν της ψυχής, άλλαι δε του σώματος. Και της μεν ψυχής αρεταί είναι η αγάπη προς πάντας τους ανθρώπους, όχι μόνον προς τους φίλους, αλλά και προς τους εχθρούς, εχθρούς δε, όχι εκείνους οίτινες εχθρεύονται την ψυχήν μας, διότι τους τοιούτους, εάν τους μισώμεν, έχομεν έπαινον εκ Θεού, καθώς ο θείος Προφητάναξ Δαβίδ λέγει· «Ουχί τους μισούντας σε, Κύριε, εμίσησα και επί τους εχθρούς σου εξετηκόμην;

Τη Θ΄ (9η) Μαρτίου, ο Άγιος ΚΑΙΣΑΡΙΟΣ ο αδελφός Γρηγορίου του Θεολόγου εν ειρήνη τελειούται.

Καισάριος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ούτος ήτο νεώτερος αδελφός του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, γεννηθείς εις Ναζιανζόν της Καππαδοκίας περί το έτος τλ΄ (330). Γονείς του, όπως και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, ήσαν ο Επίσκοπος Ναζιανζού Γρηγόριος και η ευσεβεστάτη και αγιωτάτη Νόννα. Είχεν ακόμη και αδελφήν μεγαλυτέραν από αυτόν και από τον Γρηγόριον, την θαυμασίαν Γοργονίαν. Αλλά και θείον εκ μητρός είχε τον μακάριον Αμφιλόχιον πατέρα του Επισκόπου Ικονίου Αγίου Αμφιλοχίου. Από τοιούτους γονείς και αδελφούς ανατρεφόμενος ο θείος Καισάριος ήτο επόμενον να αναδειχθή και εφάμιλλος εκείνων εις την αρετήν.

Τη Θ΄ (9η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΟΥΡΠΑΣΙΑΝΟΥ.

Ουρπασιανός, ο ένδοξος Μάρτυς του Χριστού, ήτο κατά τας ημέρας του ασεβεστάτου Μαξιμιανού, του βασιλεύσαντος κατά τα έτη τε΄- τια΄ (305 – 311). Ούτος, αφ’ ότου ανέλαβε την βασιλείαν, κατετυρράννει όλην την περιοχήν της Νικομηδείας διάπυρος γενόμενος υπερασπιστής των ειδώλων. Τούτου δε την οργήν κατά των Χριστιανών ήναψαν, ως μεγάλην πυρκαϊάν, οι ομόφρονες και συντράπεζοί του ειδωλολάτραι. Συναθροίσας λοιπόν ούτος ποτέ άπαντας τους συγκλητικούς και άρχοντας του βασιλείου του, είπεν εις αυτούς: