Συνέντευξη καταπέλτης στον Μάκη Βραχιολίδη από τον ιερέα Ιωάννη Γκλιόγκο

Αν δεν ευρεθή ένας νέος Μάρκος Ευγενικός, τότε σίγουρα το Έθνος μας θα οδηγηθή εις τον τάφον της Ιστορίας, διότι χωρίς την Ορθοδοξίαν δεν ημπορεί να επιβιώση!

O Oικουμενισμός, σαν πύρινη καταιγίδα της κολάσεως, απειλεί να κατακαύση τον Ορθόδοξον Ελληνισμόν! Αξίαι και ιδανικά ποδοπατούνται! Τα άγια «ρίπτονται τοις κυσίν» και  «οι μαργαρίται τίθενται ενώπιον των χοίρων». Αι Αιρέσεις μολύνουν την άχραντον Ορθοδοξίαν με  «συμπροσευχάς» και  «συλλείτουργα»  και η Ελλαδική Εκκλησία, μετά την επάρατον Ημερολογιακήν Μεταρρύθμισιν του 1924, όπου διέσπασε την Εκκλησιολογικήν ενότητα του Ελληνισμού, οδηγείται δεσμία εις την «φυλακήν» του Βατικανού δια να «δεχθή» τώρα,  μετά την επίσκεψιν του «αγίου πατερούλη» στο εκλατινισμένο Φανάρι, και το Κοινόν Πάσχα και να προκληθή έτσι ένα νέον σχίσμα. Οι πολλοί σιωπούν! Οι ολίγοι γράφουν, αλλά ποιος τους «λογαριάζει»; Το «φιλάδελφον» και το «κοινωνικόν» των Φρουρών (;;)  της Αμπέλου επιβάλλει φίμωτρον εις κάθε διαμαρτυρίαν. Οι καιροί ζητούν τον  Ένα  που θα τολμήση να καταγγείλη· να καταδικάση· να φωνάξη δυνατά  «Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου, πρόσχωμεν»! Να διακόψη κάθε επικοινωνίαν με τους Ενόχους, «Συνετούς» και «Σιωπίους», τους εσθίοντας  «τράπεζαν Ιεζάβελ». Αν δεν ευρεθή ένας νέος Μάρκος Ευγενικός, τότε σίγουρα το Έθνος μας θα οδηγηθή εις τον τάφον της Ιστορίας, διότι χωρίς την Ορθοδοξίαν δεν ημπορεί να επιβιώση!

Όμορφο θεατρικό γραμμένο από μαθητές για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου (και αναφέρεται στην απελευθέρωση της Κορυτσάς και στους άταφους πεσόντες Έλληνες στρατιώτες)

http://opaidagogos.blogspot.ca/2015/10/28.html

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ το παρακάτω θεατρικό που μας απέστειλαν ομογενείς μαθητές Ελληνικού σχολείου από την Γερμανία. 

Κάνει νύξεις σε πολλά ιστορικά γεγονότα. 

Μέσα στις λίγες σελίδες του, παρουσιάζεται αφενός το δράμα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρουπου μία ακόμη φορά "εγκαταλείφθηκαν" από την μάννα Ελλάδα, παρά τις υποσχέσεις της επιστροφής, 

και  αφετέρου τονίζεται το χρέος που δυστυχώς η Ελλάδα δεν έχει κάνει ακόμη στους χιλιάδες πεσόντες Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικούς, που βρίσκονται ακόμη πρόχειρα θαμμένοι σε χωράφια στην Βόρειο Ήπειρο και συνεχίζουν να στερούνται οργανωμένων στρατιωτικών κοιμητηρίων (τα οστά των περισσοτέρων είναι ακόμη σε χωράφια..).

 Ευχαριστούμε και συγχαίρουμε τους μαθητές και τον καθηγητή τους για την πρωτοβουλία.

"Δε θα σας ξεχάσουμε!"

Θεατρικό για τη σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου.Σκηνικά και εισαγωγή σε κάθε σκηνή δύνανται να γίνουν με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών.

Ο Ελληνικός στρατός στην Κορυτσά

Σκηνή 1η 

Κορυτσά, Δεκέμβριος 1940

Σε ένα αρχοντικό της Κορυτσάς η κ.Ερμιόνη φωνάζει τα παιδιά της από το παράθυρο.

Ερμιόνη : Παιδιά ελάτε εδώ αμέσως! Οι στρατιώτες μας είναι κουρασμένοι. Σταματήστε!... Μην τους πετάτε το τόπι και είναι βαρύ σα χειμωνικό!

(Εκείνη τη στιγμή χτυπάει η πόρτα). Εμπρόοοοος;

(Μπαίνει στο σπίτι ένας νεαρός Έλληνας στρατιωτικός).

Γρηγόρης: Καλησπέρα σας.Ανθυπολοχαγός Καμπάνης Γρηγόριος.Επικεφαλής της ομάδας που φιλοξενείτε. Ευχάριστουμε.

Ερμιόνη: Κοπιάστε!Ερμιόνη Πέτρου. Συμπαθάτε μας για το σαματά που κάνουν τα παιδιά.

Γρηγόρης: Τί είναι αυτά που λέτε; Άλλωστε και τα φανταράκια μας, μην τα βλέπετε έτσι ταλαιπωρημένα και αυτά παιδιά είναι. Να φανταστείτε ότι ο Στέργιος στην Ερσέκα βρήκε ένα ποδήλατο που εγκατέλειψαν οι Ιταλοί και βάλθηκε να μάθει να ισορροπεί. Αλλά πείτε μου τί είναι το χειμωνικό;

Ε: Καλώς ορίσατε στην Κορυτσά, την πόλη που ενώνει τη Μακεδονία με την Ήπειρο. Χειμωνικό λέμε το πεπόνι. Βλέπετε κρατήσαμε πολλές αρχαϊκές λέξεις στη διάλεκτο μάς. Αλλά και στα Επτάνησα έτσι το λένε. Εσείς από που είστε;

Γ: Από τη Θεσσαλονίκη.

Ε:Θεσσαλονίκη; Η κόρη μου μένει εκεί! Παντρεύτηκε λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Έχω μήνες να τη δω.

Γ:Ελπίζω σύντομα να τη δείτε. Και για μένα αυτά τα μέρη δεν είναι άγνωστα. Τα ξέρω από τις διηγήσεις του πατέρα μου που έδρασε εδώ και στο Μακεδονικό Αγώνα και στον Αγώνα της Αυτονομίας.

Φεβρουάριος 1914: οι βορειοηπειρώτες αρνούνται να αποδεχθούν ότι στο εξής θα ανήκουν στο αλβανικό κράτος και ξεκινούν τον ένοπλο Αυτονομιακό Αγώνα. 3 μήνες μετά (Μάιος 1014), ο νικηφόρος αγώνας κλείνει με την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας και την παραχώρηση Αυτονομίας στην περιοχή της Β.Ηπείρου

Ε:Είναι η τέταρτη φορά από το 1912 που ο Ελληνικός Στρατός ελευθερώνει την Κορυτσά!

1912: "ΑΠΟ ΤΑΣ ΜΑΧΑΣ ΤΗΣ ΚΟΡΥΤΑΣ"  Πληγωμένος Τούρκος αξιωματικός, ταμπουρωθείς όπισθεν λίθου, επιχειρεί να φονεύσει Έλληνα αξιωματικόν προσκαούλντα αυτόν να παραδοθεί. Ταχύτερος όμως αυτού ο Έλλην, με μίαν σφαίραν, τον εξαποστέλλει άνευ επιστροφής εννοείται, εις τα Ουρί του Τουρκικού Παραδείσου. (σχεδιάγραμμα επί τη βάσει περιγραφών).

1912: ΕλληνοΤουρκικό πόλεμος. Η κατάληψη της Κορυτσάς.

Γ: Αυτή τη φορά οριστικά.Η υποδοχή που κάνατε στο στρατό μας ήταν μοναδική! Πού βρέθηκαν τόσες ελληνικές σημαίες; Η πόλη είχε πνιγεί στα γαλανόλευκα.

1940 - Βόρειος Ήπειρος: Απελευθέρωση Κορυτσάς. Η ελληνική σημαία κυματίζει.

Ε: Κάθε σπίτι είχε φυλαγμένη, κρυμμένη στο μπαούλο, μια σημαία!

Γ: Μας δώσατε και τα στρώματα και τις κουβέρτες των παιδιών..

Ε: Τί λέτε; Εσείς είστε τα αδέλφια μας!Οι Οθωμανοί της Κορυτσάς όταν σας είδαν δεν πίστευαν στα μάτια τους πως εσείς σκελετοί με τρύπια άρβυλα νικήσατε τους πάνοπλους Ιταλούς.Έπραξε σωστά ο Στρατός μας που τώρα στη δέκαπενταμελή διοίκηση της πόλης έβαλε και εκπροσώπους τους.

Γ: Αλήθεια πώς συμβιώνετε εδώ μαζί τους;

Ε: Το ποτάμι χωρίζει τους δυο μαχαλάδες. Απ' τη μεριά μας προσπαθούμε για την ειρήνη.

Γ: Καταλαβαίνω τι λέτε.Η αγάπη για την ελευθερία έκανε το λαό μας να αφήσει τις εργασίες του και τις οικογένειες του και οι στρατιώτες μας να γίνουν λιοντάρια.Θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της Βορείου Ηπείρου, της Ελλάδας και του κόσμου ολόκληρου.

Ε: Πραγματικά η απελευθέρωση της Κορυτσάς είχε παγκόσμιο αντίκτυπο.Είναι η πρώτη πόλη που χάνει ο Άξονας ενώ ο Χίτλερ σαρώνει ασταμάτητος την Ευρώπη.

Γελοιογραφία (μετάφραση από την Daily Mail του Λονδίνου)

Ο άντρας μου έγραψε από την Αμερική ότι κάποιος σκηνοθέτης Ουέλς θα βάλει την είδηση στην καινούργια του ταινία, ενώ πολλές προσωπικότητες εξέφρασαν το θαυμασμό τους.

Γ: Πώς βρέθηκε ο σύζυγός σας στην Αμερική;

Ε: Είχε πάει πριν από μερικά χρόνια με την Αντιπροσωπεία για να υποστηρίξει στους Διεθνείς Οργανισμούς το Εκπαιδευτικό ζήτημα όταν ο βασιλιάς της Αλβανίας μας έκλεισε τα Ελληνικά Σχολεία.Τον πρόλαβε και αυτόν ο πόλεμος.Εσείς έχετε οικογένεια;

Γ: Με περιμένουν στη Θεσσαλονίκη οι γονείς μου και τα δυο αδέλφια μου.

Τώρα ας χαρούμε τη νίκη, την απελευθέρωση, τη δόξα της πατρίδας μας της Ελλάδας. Όταν ο πόλεμος τελειώσει θα συναντήσουμε όλοι τους δικούς μας.Πρέπει να πηγαίνω. Έχουμε περιπολίες. Σας ευχαριστούμε και πάλι.

Σκηνή 2η 

Στην Κορυτσά, 6 μήνες μετά 

Ευχετήρια κάρτα από την απελευθερωμένη Κορυτσά (Β.Ηπείρου)

Γ: (Αλαφιασμένος)...Κυρία Ερμιόνη! Κυρία Ερμιόνη!

Ε: (Μετά από λίγο)...Τί συμβαίνει κύριε Αξιωματικέ ;

Γ: Ήρθα να σας αποχαιρετήσω...Ευχαριστούμε για όλα...

Ε: (Έντρομη) Τι εννοείτε;

Γ: Δυστυχώς πρέπει να αποχωρήσουμε...Ο Χίτλερ μας χτυπά από την άλλη πλευρά της Μακεδονίας...

Ε: Μα πώς; Αφού κρατήσατε στην Εαρινή επίθεση τον ίδιο το Μουσολίνι! Τόσο αίμα, τόσες θυσίες πάνε χαμένες;Που ακούστηκε Στρατός νικητής να υποχωρεί;

Γ: Αυτοί οι έξι μήνες της ελευθερίας δε θα πάνε χαμένοι.Πρέπει να πηγαίνουμε.(Φεύγει).

Ε: Πού μας αφήνετε στα θηρία;

Γ: (Κοντοστέκεται). Σας το υπόσχομαι, θα ξανάρθουμε!

Σκηνή 3η 

Κορυτσά 1991 (Θεοφάνεια) 50 χρόνια μετά

Θεοφάνεια 1991:  μετά την επιβολή κουμμμουνιστικού καθεστώτος και την απαγόρευση ομιλίας της Ελληνικής γλώσσας στην Κορυτσά για πολλές δεκαετίες, ένας γέροντας πλέον ιερέας -αρκετοί ιερείς εκτελέστηκαν και όλοι τους αποσχηματίστηκαν- ξαναφοράει τα ιερατικά άμφια που είχε κρυμμένα όλα αυτά τα χρόνια και τελεί την τελετή αγιασμού των υδάτων, 

Ε: (Μόλις έχει επιστρέψει από την εκκλησία. Χτυπήματα στην πόρτα, αφήνει το ποτήρι με τον αγιασμό και πηγαινει να ανοίξει). Πο; (Αλβανιστί).

Γ: Κυρία Ερμιόνη;

Ε: (Ψιθυριστά) Ελληνικά, μιλάτε ελληνικά;(Ανοίγει).(Ερευνητικά). Ποιος είστε κύριε;

Γ: (Συγκινημένος).Είμαι ο

Γρήγορης από τη Θεσσαλονίκη!

Ε: Παιδί μου!Ήταν θέλημα Θεού μετά απο μια ζωή φαρμάκι, τώρα στο τέλος να δω όλα τα θαύματα μαζεμένα! Άνοιξαν οι εκκλησιές, πέσαν τα ηλεκτροφόρα σύρματα και τώρα ήρθαν τα αδέρφια μας από την Ελλάδα!

Γ: Δόξα σοι ο Θεός που σας βρήκα!Η οικογένεια σας που βρίσκεται;

Ε: Αααχ!Όταν φύγατε έκλεισε το σύνορο. Ο άντρας μου πέθανε στα ξένα.Το μεγάλο το αγόρι το ξέκαναν στα κάτεργα. Η γυναίκα του δεν άντεξε. Ο γιος τους, το εγγονάκι μου αγνοείται. Είχε ξεκινήσει πριν από δέκα χρόνια να περάσει στην Ελλάδα...Ο δεύτερος γιος μου, δοξα τω Θεώ, γύρισε με την οικογένεια του από το βορρά της Αλβανίας που ήταν εξορία...

Γ: Η κόρη σας στη Θεσσαλονίκη; Η αλήθεια είναι ότι τη βρήκα πριν χρόνια. Ήταν ευγενική αλλά πολύ επιφυλακτική...

Ε: Φυλάγονταν παιδί μου, το καθεστώς είχε παντού πράκτορες. Δεν ήθελε να μας βρει κι άλλο κακό. Δεν πρόλαβε για λίγο το άνοιγμα των συνόρων, έσβησε από αρρώστια... Μας ξέχασαν όλοι, μας ξέχασε και η μάνα μας η Ελλάδα...Μόνο ο Δεσπότης ο Σεβαστιανός δε μας άφησε.

Γ: Είχαμε κι εμείς τα δικά μας:Εμφύλιο, διωγμούς στην Πόλη, τουρκική εισβολή στην Κύπρο...

Ε: Αυτό το μάθαμε κι εμείς. Το '74 πολλά παλληκάρια ζήτησαν να πάνε εθελοντές, αλλά δεν τους άφησαν... Λοιπόν, κύριε Αξιωματικέ να πω το γιο μου να σε πάμε στα μέρη που είναι τα κόκκαλα των συμπολεμιστών σου.Πενήντα χρόνια εμείς οι Βορειοηπειρώτες ανάβαμε κρυφά καντήλια με κίνδυνο της ζωής μας.Καιρός να τους Θάψουμε με τιμές, να τους χτίσουμε μνήματα, να έρχονται οι συγγενείς τους να προσκυνούν τους τάφους τους.

Γ: Ελπίζω να μην πληρώσει η ελεύθερη Ελλάδα αυτήν την αμαρτία της που ξέχασε ήρωες ζωντανούς και πεθαμένους... Πάντως θα αλλάξουν τα πράγματα κυρία Ερμιόνη. Ήδη η Γερμανία ενώθηκε ξανά και στις συμφωνίες των νικητών τώρα έχει σειρά το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα. Πάμε λοιπόν...

Σκηνή 4η 

Σήμερα

Γρηγόρης ο νεότερος.:(Απαντά στο κινητό). Έλα ρε "Γερμανέ"... Ναι είμαι ταξίδι... Ε,τώρα με τα μνημόνια που θες να πάω; Κορυτσά, μισή ώρα από τα σύνορα... Πες το κι έτσι, αν και εδώ υπάρχει πολύ Ελλάδα... Πήγα στο σπίτι του Σεφέρη, άσε που να ήξερε πως το  "όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει " θα ίσχυε και για τον ίδιο τον τόπο που έμενε.... ερείπιο το σπίτι του Έλληνα ποιητή, ανεβήκαμε στο 731...όχι δεν είναι μπαράκι, δες στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ή στοYouTube... εκεί έγιναν οι πιο επικές μάχες.Αυτό προσπαθούσε να καταλάβει ο Μουσολίνι στην εαρινή επίθεση. Και η γιορτή στο σχολείο φανταστική... Τί σχολείο; Σαν αυτό που τέλειωσες εσύ στο Βούπερταλ.Ελληνικό Σχολείο "Όμηρος" Κορυτσάς... Το ξέρω ότι δεν ξέρεις. Κι εγώ δεν ήξερα, αλλά ήρθα με κάτι φοιτητές από τη Θεσσαλονίκη προς τιμή του συγχωρεμένου του παππού μου που πολέμησε σε αυτά τα μέρη... Κλείνω τώρα, πρέπει να κάνω το τάμα του παππού μου.Φαντάζεσαι ότι μετά απο 75 χρόνια δε θάψαμε ακόμα τους χιλιάδες ήρωες που σκοτώθηκαν εδώ;Ντροπή! Οπ ,έρχεται η "ξεναγός", σε αφήνω τώρα!

Ελευθερία: Γεια σας.Πρέπει να είστε ο Γρηγόρης. Ελευθερία. Χάρηκα.

Γ: Παρομοίως. Νομίζω ότι καλύτερα να μιλάμε στον ενικό. Άλλωστε είμαι  φοιτητής κι εσύ μαθήτρια στην τελευταία τάξη από ότι είδα... Ααα και συγχαρητήρια για τη γιορτή σας.Φαίνεται οι Έλληνες εκτός των συνόρων αγαπάτε πολύ την Ελλάδα.

Ε: Μα τα κυριότερα γεγονότα του πολέμου συνέβησαν εδώ. Άλλωστε  ακόμα οι ράχες και τα βουνά έχουν σκόρπια κόκκαλα ηρώων. Είδατε και τις κούτες με τα οστά στην εκκλησία στην Κλεισούρα.Γερμανοί, Άγγλοι, Γάλλοι έχουν στρατιωτικά κοιμητήρια σε όλο τον κοσμο και οι Έλληνες στρατιώτες παραμένουν άταφοι...

Γ: Πράγματι, απορώ τί αξία έχουν οι δήθεν τιμές μας, όταν τους έχουμε παρατήσει έτσι... Και κάνουμε και την Αντιγόνη στο σχολείο. Τέλος πάντων. Όπως θα έμαθες, είμαι εγγονός του Γρήγορη Καμπάνη. Ο παππούς μου όταν ζούσε μας έλεγε να μην ξεχάσουμε. Θα ήθελα να άναβα εκ μέρους του ένα κερί στον τάφο της προγιαγιάς σου,της Ερμιόνης...

Ε: Πολύ ευχαρίστως. Πρέπει όμως να πάμε στο χωριό, έξω από την Κορυτσά που ειναι θαμμένη...Παίρνουμε ταξί;

Γ: Φύγαμε.

(Μπαίνουν στο ταξί και πηγαίνουν).

Γ:Πώς είναι τα πράγματα εδώ; Έμαθα ότι ακόμα δε σας αναγνωρίζουν ως εθνική μειονότητα.Διάβασα ότι γκρέμισαν και μια εκκλησία στη Χιμάρα, ενώ το 2010 φανατικοί σκότωσαν τον Αριστοτέλη Γκούμα γιατί μιλούσε ελληνικά.

Ε:Δυστυχώς απο τη μια η αδιαφορία και απο την άλλη η τυφλή βία επιτρέπουν ανάξιους πολιτικούς να υπηρετούν ξένα συμφέροντα. Ο κόσμος εδώ, Έλληνες και Αλβανοί, ξέρουμε ότι η Ελλάδα είναι ο σωτήρας μας.Βλέπουμε και την υποκρισία της Ευρώπης με αυτούς που ζητούν άσυλο. Με τα λόγια τους υποδέχονται και με τις πράξεις τους διώχνουν.

Γ:Αυτό είναι το χωριό;Πανέμορφο μέσα στα δέντρα!...Ωραία εκκλησία.

Ε:Την έχτισαν κάτι "τρελοί" φοιτητές από τη Θεσσαλονίκη.Αυτοί πρωτοστάτησαν και στο χτίσιμο του σχολείου.Περισσότερα για το χωριό έχω στο blog μου. Κατεβαίνουμε.!...Τώρα έχουμε λίγο περπάτημα... Ανηφορικό!

(Περπατάνε, ο Γρηγόρης κοντοστέκεται, τον τραβάει από το χέρι χαμογελαστή η Ελευθερία.Μετά βαδίζουν ευλαβικά στα μνήματα).

Γ: "Έχε γαίαν ελαφράν".  Τί ομηρικές επιγραφές είναι αυτές;

Ε: Επειδή το Κοιμητήριο είναι ψηλά στο παλιό χωριό γλίτωσε από τους βάνδαλους των τυράννων. Να ο τάφος της προγιαγιάς Ερμιόνης!

(Γονατίζουν και οι δύο. Σε λίγο σηκώνονται).

Γ: Να δώσουμε μια υπόσχεση;

(Πιάνονται μαζί χέρι-χέρι και γυρίζουν προς το κοινό).

Δυνατά μαζί: ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΆΣΟΥΜΕ!

Οι μαθητές και ο υπεύθυνος καθηγητής για τη σχολική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου του Ελληνικού Γυμνασίου -Λυκείου Βούπερταλ, Δ.Πέτκος.

Στη μνήμη των άταφων ηρώων του έπους του 1940-41.

Προσθήκη και επιμέλεια φωτογραφιών: Ιστολόγιο ο Παιδαγωγός 
(η αλήθεια είναι ότι χρειαστήκαμε αρκετές ώρες εργασίας για να ανακαλύψουμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες για μερικές από τις πολύτιμες ιστορικές αναφορές του θεατρικού, 
συνεπώς τα παιδιά και ο καθηγητής τους αξίζουν πραγματικά τα ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ μας)

Στον Πειραιά για δέκα ημέρες η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας

16.10.2015

Η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας, θα μεταφερθεί στον Πειραιά από το μοναστήρι της στον Κοσμά Κυνουρίας, και θα παραμείνει για δέκα ημέρες στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου για να δεχθεί την προσκύνηση των πιστών.
Ειδικότερα, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων «ΙΖ΄ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2015», η εικόνα της Παναγίας της Έλωνας, που αναγνωρίζεται από τους πιστούς ως θαυματουργή, θα μεταφερθεί την προσεχή Κυριακή στον ιερό ναό Αγίου Δημητρίου του Δήμου Πειραιώς, με τη συνοδεία του σεβασμιότατου μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρου.
Η υποδοχή της ιεράς εικόνας της Βρεφοκρατούσας, θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 18 Οκτωβρίου στις 6.00 το απόγευμα, στη συμβολή των οδών Αγίου Δημητρίου και Έβρου στον Πειραιά, από τον σεβασμιότατο μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ.
Καθημερινά στις 11.30 το πρωί και το απόγευμα μετά τον εσπερινό, θα τελείται η παράκληση ενώπιον της εικόνας της Παναγίας της Έλωνας και η εικόνα θα παραμείνει στον ναό σε ειδικό χώρο για ασπασμό από τους πιστούς, μέχρι το μεσημέρι της Τετάρτης 28 Οκτωβρίου, όπου στις 13.00 θα τελεστεί παράκληση στην Παναγία. Αμέσως μετά, η εικόνα θα αναχωρήσει για να επιστρέψει στο μοναστήρι της, στην καρδιά του Πάρνωνα.

“ΟΡΑΣΙΣ” ---- ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΔΙΑΔΟΧΟΥ ΦΩΤΙΚΗΣ

 Πως τόσον υπερβολικά εθαυμάστωσες την Έρημον; Πες μου σε παρακαλώ, ρωτούσα, σαν να είναι μπροστά μου, τον σοφόν Ιωάννην, μέσα στην νύκτα που ηρεμούσε η ψυχή μου. Ω ξακουσμένη μητέρα Εκκλησία, έλεγα πάλιν, γιατί τόσην θερμότητα αισθανόσουνα γύρω από το άγριον εκείνο και απεριποίητον πρόσωπον; Ή γιατί εβόας μέσα στην άψυχον Έρημον με τόσην γλυκύτητα, που έτερπε την ακοή των  ανθρώπων;                                                                                                                        -
 Αλλά πως, είπε, θα μπορέσω να σου μιλήσω, εγώ που είμαι κάπου εκτός από τον φθαρτόν αιώνα, σε άνθρωπον που βρίσκεται, όσον θέλει ο Θεός, μέσα σ΄ αυτόν, φίλε;                                                                                                           

- Θα μπορέσης, είπα, θαυμάσιε, αν θελήσης, να μου φανερώσης τον έρωτά σου προς την σοφία με ερωτήσεις μου, και αν θέλης δέχομαι – τώρα που βρισκόμαστε σ΄ αυτό το σημείον του λόγου – συ μεν να με διδάξης, εγώ δε να μάθω, για ποιον λόγον έτερψες τόσο πολύ με τους λόγους και τον βίον σου την Έρημον, ανδρείε, και την μετέβαλλες σε πόλιν των αρετών;                       

- Είπεν (ο Ιωάννης), η Έρημος φέρνει καθαρότητα στον βίον και η ζωή, με γνώση, μέσα στην σιωπή της Ερήμου, ελευθερώνει από τις κοσμικές συνήθειες. Γι΄ αυτό στην Έρημον, κατόρθωνα με την δύναμη της υπομονής να λυτρώνομαι από την σύγχυση των ανθρωπίνων διαλογισμών, περιμένοντας εν αγίω Πνεύματι τον λόγον της βοής, αυτής που θυμήθηκες.     

–Πολύ καλά. Τώρα θέλω να μάθω από εσένα, ποιο ήταν το περιεχόμενον της βοής;

Το Πορτραίτο της Παναγίας δια χειρός Αποστόλου Παύλου --- του αειμνήστου Στεργίου Σάκκου Καθηγητού Α.Π.Θ.

Δίπλα στο πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού, που ευδόκησε να δανεισθεί τη σάρκα της και να μπει στην ιστορία ως ο Μονογενής Υιός της Παρθένου, η Παναγία Μητέρα του Κυρίου κατέχει μία θέση μοναδική. Ανάμεσα στην υπερτίμηση των παπικών, που σχεδόν θεοποίησαν τη σεμνή κόρη της Ναζαρέτ, και στην υποτίμηση των προτεσταντών, που τη θεωρούν ως μία απλή γυναίκα, σύζυγο του Ιωσήφ, στέκει η ορθόδοξη πίστη μας. Εδώ η Θεοτόκος απολαμβάνει την πρέπουσα τιμή. Το πρόσωπό της αναδεικνύεται κριτήριο ορθοδοξίας, καθοριστικό για τη διατύπωση των δογματικών όρων. Ζωντανή κι αγαπημένη η μορφή της στις καρδιές των πιστών εκπληρώνει ανά τους αιώνες την προφητική διαβεβαίωση της ίδιας· «από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί» (Λουκ. 1: 48). Πλήθος οι γιορτές προς τιμήν της, αγκαλιάζουν όλα τα γεγονότα της ζωής της, από τη σύλληψη ως την κοίμησή της. Αναρίθμητα τα πρόσωπα που φέρουν το όνομά της, πάμπολλοι οι ναοί και τα εξωκκλήσια τα αφιερωμένα στη χάρη της μαρτυρούν τη βαθειά ευλάβεια του λαού στο πρόσωπό της. Πράγματι, ποιος από μας, μικρό παιδί ακόμη, δεν ψέλλισε προσευχές στη μεγάλη Μάνα; Ποιος δεν την έχει επικαλεσθεί και δεν την έχει προστρέξει στη δική της πρεσβεία σε κάθε δυσκολία; Όπως όλα τα θέματα της ορθοδόξου παραδόσεώς μας, έτσι και η θέση της Παρθένου στην πίστη μας έχει σαφώς αγιογραφική στήριξη και αφετηρία. Λιτά αλλά πολύ εύγλωττα προβάλλει η Καινή Διαθήκη την υπέρλογη και μοναδική συμβολή της στη σωτηρία του ανθρώπου. Σ΄ όλους τους σταθμούς της θείας οικονομίας, από τον Ευαγγελισμό μέχρι την Ανάληψη, όπως ιστορούν τα Ευαγγέλια, η Παρθένος κατέχει θέση πρωταρχική. Αλλά εκτός από τις ιστορικές διηγήσεις, τα Ευαγγέλια περιέχουν επίσης εξαίσιους και θεόπνευστους εγκωμιαστικούς ύμνους: το χαιρετισμό του αγγέλου, τον «ασπασμό» της Ελισάβετ, την προφητεία της ίδιας της Θεομήτορος αλλά και το μακαρισμό της γυναίκας από το ανώνυμο πλήθος. Αυτά αποτελούν την απαρχή και το έναυσμα για τα εγκώμια που θα της απευθύνουν οι πιστοί όλων των αιώνων. Ιδιαίτερα στις Επιστολές του αποστόλου Παύλου παρουσιάζεται η ιερή της προσωπικότητα μέσα από σύντομες αλλά τόσο σαφείς αναφορές, ώστε και μόνο αυτές αρκούν, για να σκιαγραφήσουμε το πορτραίτο της Παναγίας μας. Στον περιορισμένο χώρο αυτού του άρθρου μόνο επιλεκτικά και επιγραμματικά θα μνημονευθούν. Στην προς Ρωμαίους Επιστολή, καθώς αναφέρεται ο απόστολος στην ανθρώπινη φύση του Ιησού σημειώνει· «γενόμενος εκ σπέρματος Δαυϊδ κατά σάρκα» (1: 3). Παρόμοια στο κύκνειο άσμα του, στη Β΄ προς Τιμόθεον Επιστολή, παραδίδοντας ο απόστολος στον αγαπημένο του μαθητή το «ευαγγέλιον»,  το όλο μυστήριο του αποκαλυφθέντος Θεού από την ενανθρώπηση μέχρι το θάνατο και την ανάσταση μνημονεύει «Ιησούν Χριστόν εγηγερμένον εκ νεκρών, εκ σπέρματος Δαυϊδ» (2: 8). Ως άνθρωπος ο Χριστός προήλθε από το γενεαλογικό δένδρο του Δαυϊδ. Δεν είχε καμμία σχέση αίματος με τον μνήστορα Ιωσήφ, διότι γεννήθηκε ασπόρως από τη Μαρία, απόγονο του βασιλικού γένους του Δαυϊδ. Δια μέσου αυτής εκπληρώνονται στο πρόσωπό του όλες οι μεσσιακές προφητείες, που τον περιμένουν ως «σπέρμα», απόγονο, του Δαυϊδ. Η παρουσία της Παρθένου Μαρίας στο προσκήνιο της ιστορίας συμπίπτει με «το πλήρωμα του χρόνου», όπως μας πληροφορεί ο θεόπνευστος Παύλος στην προς Γαλάτας Επιστολή (4: 4). Ο λαός του Θεού, που σαν φυτώριο καλλιεργούνταν με το νόμο και το θέλημά του, είχε φθάσει στην ακμή της αποδόσεώς του· είχε να δώσει στον Θεό τον πιο εκλεκτό βλαστό του, την Παρθένο Μαρία. Την ώρα που εκείνη συγκατανεύει στο θέλημα του Κυρίου και υπάκουα παραδίδει τον εαυτόν της στο «ρήμα» του αγγέλου (Λουκ. 1: 38), φθάνει το πλήρωμα του χρόνου· ο Υιός του Θεού σκηνώνει στα σπλάγχνα της. Γεννιέται εκ γυναικός ο Χριστός, όπως κάθε κοινός άνθρωπος, αλλά με μία στοιχειώδη διαφορά· γεννιέται «άνευ σποράς πατρός», όπως είχε προφητευθεί στην Παλαιά Διαθήκη. Στην κλίμακα των ταπεινώσεων του Θεανθρώπου, που τόσο ανάγλυφα παρουσιάζεται στην προς Φιλιππησίους Επιστολή, ο απόστολος επισημαίνει δύο οριακά σημεία: την ενανθρώπηση ως αρχή, και το σταυρό ως την εσχάτη των ταπεινώσεων. Το πρώτο σκαλοπάτι της «κενώσεως» του θείου Λόγου είναι η σύλληψή του στη μήτρα της Παρθένου Μαρίας (Φιλ. 2: 7-8). Η Παναγία, λοιπόν, και ο Σταυρός αποτελούν τα ορόσημα, που οριοθετούν την ιστορική πορεία του Ιησού στο σχέδιο της θείας οικονομίας. Το γνώρισμα της ανθρώπινης φύσεως είναι η μετοχή στη φθαρτή ύλη, η σάρκα και το αίμα, φορείς του προπατορικού αμαρτήματος. Ο άϋλος Θεός προσέλαβε από τη Μητέρα του σάρκα και αίμα σημειώνει η προς Εβραίους Επιστολή, αλλά «παραπλησίως» (2: 14), όχι ακριβώς όπως τα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Εκείνοι έχουν μέσα στη φύση τους την προπατορική αμαρτία, που την κληρονομούν με τη φυσική γέννηση. Ο Ιησούς Χριστός ήταν αναμάρτητος, διότι η γέννησή του προήλθε με τρόπο μοναδικό, ασπόρως. Στο 9^ο κεφάλαιο της ίδιας επιστολής γίνεται λόγος για την παλιά σκηνή και τα αντικείμενά της τα οποία είναι τύπος, προφητεία, των μελλόντων. Στην κιβωτό της σωτηρίας, λοιπόν, υπήρχε και η ράβδος, που βλαστάνοντας κατοχύρωσε την αυθεντία του Ααρών. Αυτή η ράβδος προτύπωνε τη Θεοτόκο, από την παρθενική μήτρα της οποίας προήλθε ο Θεϊκός βλαστός. Αλλά και ολόκληρη η σκηνή προεικόνιζε την αχειροποίητη σκηνή, το σώμα το οποίο έλαβε ο Ιησούς από την Παναγία μας· «Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των μελλόντων αγαθών δια της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής» (Εβρ. 9: 11). Γίνεται μνεία της ενανθρωπήσεως για να τονισθεί η ανωτερότητα του αρχιερέα Ιησού, ο οποίος «παραγενόμενος», όταν ήρθε στον κόσμο, γεννήθηκε αρχιερέας και δεν χρειάσθηκε να χρισθεί, όπως χρίονταν οι άλλοι «χριστοί Κυρίου». Αυτή η ενανθρώπηση τελέσθηκε δια της αειπαρθένου Μαρίας, η οποία ως αχειροποίητος ναός δέχθηκε την εγκατοίκηση του αγίου Πνεύματος στα σπλάγχνα της. Στο πρόσωπο της Θεοτόκου ο απόστολος Παύλος βλέπει την εκπλήρωση των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης, το πλήρωμα του χρόνου για την εφαρμογή του σχεδίου της σωτηρίας, το πρώτο ορόσημο στην επίγεια πορεία του Ιησού, τον αχειροποίητο ναό, όπου βρήκε άγιο κατοικητήριο η θεότητα και έλαβε σάρκα και οστά. Είναι τα στοιχεία δια των οποίων την κατέστησε ο Θεός θεωμένη προσωπικότητα, τον πρώτο «ανθρωπόθεο», και την πρόσφερε στις γενιές των πιστών ως το «λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα». Αυτό το τελειότατο δημιούργημα της χάρης του Θεού, προβάλλει η Ορθόδοξη Εκκλησία ως πρότυπο και χειραγωγό του ανθρώπου προς την θέωση. Μιμούμενος την Παναγία ο κάθε πιστός, γράφει στους Κορινθίους ο Παύλος φιλοξενεί μέσα του τον τριαδικό Θεό. Σαν εκείνη, γίνεται κι αυτός ναός του Θεού άγιος, «Θεού κατοικητήριον»· «ο γαρ ναός του Θεού άγιός εστιν, οίτινές εστε υμείς» (Α΄ Κορ. 3: 17).

Kέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε

Εσέ προεικόνισαν αι ρήσεις των Προφητών και τα αινίγματα, και του παλαιού Νόμου τα σύμβολα, δηλαδή τα εν τη Σκηνή ευρισκόμενα Άγια, τουτέστιν η Κιβωτός της Διαθήκης η κεκαλυμμένη πάντοθεν με χρυσίον: ήτοι με την αστράπτουσαν αίγλην της παρθενίας· καθώς γαρ το χρυσίον τιμιώτερόν εστι πάντων των άλλων μετάλλων· ούτω και η παρθενία είναι τιμιωτέρα κοντά εις Εσέ πάντων των άλλων χαρισμάτων· Εσέ προετύπωνεν η Στάμνος του Μάννα, η Ράβδος του Ααρών, αι Πλάκες της Διαθήκης, το Ιλαστήριον, το χρυσούν Θυμιατήριον, και τα λοιπά. Εσέ προετύπωναν των Προφητών αι ρήσεις και τα αινίγματα: ήτοι ο Τόμος ο καινός του Ησαϊου, εν ω εγράφη ο Λόγος του Θεού με το δάκτυλον του Θεού: ήτοι με το Πνεύμα το Άγιον· η Πύλη του Ιεζεκιήλ, ήτις και εν τη εισόδω και εν τη εξόδω του Κυρίου κεκλεισμένη διέμεινε· το αλατόμητον Όρος του Δανιήλ, από το οποίον εκόπη λίθος άνευ χειρός: ήτοι εγεννήθη ο ακρογωνιαίος λίθος Χριστός άνευ συνουσίας ανδρός· η Άμπελος η ευκληματούσα του Ωσηέ, και ο καρπός αυτής ευθηνών· το Τείχος το αδαμάντινον του Αμώς, εν ω ίστατο ως ανήρ ο του Θεού Υιός· το επ΄ εσχάτων εμφανέν Όρος του Κυρίου, και μετεωρισθέν υπεράνω των βουνών του Μιχαίου· το κατάσκιον Όρος του Αββακούμ· η όλη χρυσή Λυχνία του Ζαχαρίου, επάνω εις την οποίαν ήτον το λαμπάδιον και οι επτά λύχνοι, και αι επτά επαρυστρίδες τοις λύχνοις, και δια να ειπώ καθολικώς, κέντρον και τέλος και σκοπός όλου του Νόμου και όλων των ρήσεων και αινιγμάτων των Προφητών Συ υπάρχεις, Θεοτόκε, και προ Σου ο εκ Σου σαρκωθείς Θεός Λόγος.