Αγάπιος ο ένδοξος του Χριστού Άγιος Μάρτυς και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες
Άγιοι Μάρτυρες Πλήσιος, Ρωμύλος, Τιμόλαος, Αλέξανδροι δύο και Διονύσιοι δύο,
ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη
σπδ΄ - τε΄ (284 – 305), κατήγοντο δε ούτοι ο μεν Αγάπιος εκ της Γάζης, πόλεως
της Παλαιστίνης, ο Τιμόλαος εκ του Ευξείνου Πόντου, οι δύο Διονύσιοι εκ της
Τριπόλεως της εν Φοινίκη, ο Ρώμυλος εκ της εν Παλαιστίνη Διοσπόλεως, ήτις
πρότερον εκαλείτο Λύδδα, νυν δε κοινώς καλείται Άγιος Γεώργιος της οποίας ήτο
και Υποδιάκονος, ο δε Πλήσιος και οι δύο Αλέξανδροι εκ της Αιγύπτου.
Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη
Πέμπτη 14 Μαρτίου 2019
Τη ΙΕ΄ (15η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Αποστόλου ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΥ Επισκόπου Βρεττανίας, αδελφού Βαρνάβα του Αποστόλου.
Αριστόβουλος ο Άγιος του Χριστού Απόστολος ήτο εις των Εβδομήκοντα
Αποστόλων, ηκολούθησε δε τον Άγιον Απόστολον Παύλον, διακονών αυτώ και κηρύττων
το Ευαγγέλιον του Χριστού εις διαφόρους τόπους. Εχειροτονήθη δε ούτος υπό του
θείου Παύλου Επίσκοπος εις την νήσον των Βρεττανών (την Αγγλίαν), εις την
οποίαν κατώκουν τότε θηριώδεις και ωμότατοι άνθρωποι, υπό των οποίων πότε μεν
εδέρετο, πότε δε εσύρετο εις την αγοράν· όμως δια των τοιούτων θλίψεων και
βασάνων πολλούς κατέπεισε να πιστεύσωσιν εις τον Χριστόν. Εκεί λοιπόν οικοδομήσας
Εκκλησίας και χειροτονήσας Διακόνους και Πρεσβυτέρους, ο μακάριος εν ειρήνη
ανεπαύσατο.
Τη ΙΕ΄ (15η) Μαρτίου, ο Άγιος Μάρτυς ΝΙΚΑΝΔΡΟΣ ο εν Αιγύπτω την δοράν αφαιρεθείς τελειούται.
Νίκανδρος
ο Άγιος Μάρτυς έζη κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του
βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284 – 305). Επειδή δε ήτο ανατεθραμμένος
με την ευσέβειαν και προσκεκολλημένος εις την αγάπην των του Χριστού Μαρτύρων,
δια τούτο έργον είχε να λαμβάνη κρυφίως τα ιερά Λείψανα των Μαρτύρων εκείνων,
οι οποίοι απέθνησκον δια την ευσέβειαν και να ενταφιάζη αυτά εντίμως και
σεβασμίως. Ιδών δε ποτε τα τίμια Λείψανα Αγίων τινών Μαρτύρων ερριμένα και
ανεπιμέλητα, ήλθε δια νυκτός και λαβών αυτά τα ενεταφίασεν εις τόπον τινά
ευλαβώς και κοσμίως. Ειδωλολάτρης όμως τις, κατά τύχην εκεί ευρεθείς, ιδών
αυτόν τον διέβαλεν εις τον άρχοντα. Όθεν κρατηθείς ο Άγιος υπ’ εκείνου,
ωμολόγησε παρρησία τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, διο και εξέδαραν αυτόν ως
πρόβατον. Ούτως έλαβεν ο μακάριος τον στέφανον του Μαρτυρίου.
Τη ΙΕ΄ (15η) Μαρτίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΜΑΝΟΥΗΛ ο Κρής, ο εν Χίω μαρτυρήσας εν έτει 1792, ξίφει σφαγιασθείς τελειούται.
Μανουήλ ο του Χριστού Μάρτυς κατήγετο εκ Σφακίων της νήσου Κρήτης,
γεννηθείς εκ γονέων Χριστιανών. Νέος δε την ηλικίαν ηχμαλωτίσθη από τους
Τούρκους, οίτινες υπέταξαν τα Σφακία, μετά την επανάστασιν του έτους αψο΄
(1770). Βλέποντες δε αυτόν οι Αγαρηνοί επιτήδειον εις την υπηρεσίαν των,
ετούρκευσαν αυτόν δια της βίας και περιέταμον κατά την συνήθειάν των. Όμως ο
ευλογημένος Μανουήλ, ως θεοσεβής, έκαμε πάντα δυνατόν τρόπον και φυγών εκείθεν
ήλθεν εις την νήσον Μύκονον, όπου εξομολογηθείς την αμαρτίαν του και τον
πρέποντα κανόνα ποιήσας προθύμως και μυρωθείς, εγένετο πάλιν Χριστιανός.
Τετάρτη 13 Μαρτίου 2019
Τη ΙΔ΄ (14η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΒΕΝΕΔΙΚΤΟΥ.
Βενέδικτος ο Όσιος Πατήρ
ημών, του οποίου το όνομα είναι λατινικόν και ερμηνεύεται Ευλογημένος, κατήγετο
εκ της Νουρσίας, πόλεως της Ιταλίας, εν τη οποία εγεννήθη κατά το έτος υπ΄
(480) από Χριστού, εκ γονέων ευσεβών και πλουσίων. Βρέφος δε έτι ων απέμεινεν
ορφανός, ανατραφείς μετά της διδύμου αδελφής του, ονόματι Σχολαστικής, από την ευσεβή
τροφόν των. Από της μικράς ηλικίας ο Όσιος έδειξε θερμήν αγάπην προς πάσαν
αρετήν, νεώτατος δε εστάλη εις την Ρώμην δια να επιδοθή εις την σπουδήν.
Τη ΙΔ΄ (14η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ του εν Πίνδη.
Αλέξανδρος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς, ευρισκόμενος πρότερον εν τω
σκότει της πλάνης, έλαμψεν ύστερον ως αστήρ πολύφωτος, δια της καλής αυτού
ομολογίας. Διότι ελέγξας την πλάνην των δυσσεβών ειδωλολατρών, κατεπλήγωσε δια
των λόγων του, ως δια βελών πεπυρωμένων, και τον νοητόν διάβολον, τον δια την
πλάνην καυχώμενον.
Τη ΙΔ΄ (14η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών και Ομολογητού ΕΥΣΧΗΜΟΥ Επισκόπου Λαμψάκων
Εύσχημος
ο Όσιος και Ομολογητής Πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους των Εικονομάχων, από
βρεφικής δε ηλικίας καλώς ανατραφείς και κατασταθείς ανήρ τέλειος, εχρημάτισε
ναός του Αγίου Πνεύματος. Γενόμενος δε Μοναχός, ανήλθε και εις το υψηλόν της
Ιερωσύνης αξίωμα. Όθεν και επληρώθη υπό της Χάριτος του Θεού. Τρωθείς δε υπό
θεϊκού και ενθέρμου ζήλου, κατήσχυνε τους ιερείς των αιρετικών εικονομάχων,
θαυμάσια παράδοξα ενεργών.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)