Μύρων ο ένδοξος του Χριστού Μάρτυς κατήγετο από το Μέγα Κάστρον της Κρήτης, το επονομαζόμενον Κάντια, ευσεβών και ευγενών γονέων υιός υπάρχων, του οποίου ο πατήρ ωνομάζετο Δημήτριος. Ήτο δε παιδιόθεν, ο αοίδιμος, αγαθής προαιρέσεως και ηγάπα εκ φύσεως τα χρηστά και κόσμια ήθη, ήτο δε επίσης εραστής της παρθενίας και σωφροσύνης και, απλώς ειπείν, εκ νεαράς ηλικίας είχε καθ’ υπερβολήν φρονήματα γέροντος. Ήτο δε και κατά την όψιν πολύ ωραίος και ευειδής. Μαθών δε ο μακάριος την ραπτικήν τέχνην, εκάθητο εις το εργαστήριόν του και ειργάζετο με πολλήν σεμνότητα και ευταξίαν. Οι δε Αγαρηνοί, οίτινες ήσαν γείτονες εις το εργαστήριόν του, εζήτουν πάντοτε να έχουν συναναστροφήν με αυτόν· αλλ’ ο νέος εκάθητο σοβαρός και ήσυχος αποστρεφόμενος την συναναστροφήν και συνομιλίαν εκείνων.
Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη
Παρασκευή 19 Μαρτίου 2021
Τη Κ΄ (20η) Μαρτίου, ο Όσιος Πατήρ ημών και Ομολογητής ΝΙΚΗΤΑΣ, Επίσκοπος Απολλωνιάδος, εν ειρήνη τελειούται.
Νικήτας, ο εν Αγίοις Πατήρ ημών και Ομολογητής, ήκμασε κατά τους χρόνους του εικονομάχου βασιλέως Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου (717 – 741), χρηματίσας Επίσκοπος Απολλωνιάδος, πόλεως της Βιθυνίας, ήτις και Απολλωνία και κοινώς Απολλωνιάδα ονομάζεται, υποκειμένη ποτέ εις τον Μητροπολίτην Νικομηδείας. Ούτος, λοιπόν, όχι μόνον εστάθη πιστός και ευλαβής και ορθοδοξότατος, αλλ’ ήτο προς τούτοις ελεήμων και συμπαθής και καλώς μεν παρεσκευασμένος εις την γνώσιν και μάθησιν των Γραφών, περισσότερον δε εις τον λόγον και την ευγλωττίαν. Αναγκασθείς δε υπό των εικονομάχων να μη προσκυνή την πάνσεπτον Εικόνα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, της παναχράντου αυτού Μητρός, των ιερών και θείων Αγγέλων και πάντων των Αγίων και μη πεισθείς, εξωρίσθη. Υποστάς δε παντοίας ενοχλήσεις ανυποφόρων πειρασμών, ο αοίδιμος, εκ της αιτίας ταύτης χαλεπώς ησθένησε και ούτω παρέδωκε την ψυχήν του εις χείρας Θεού, λαβών παρ’ Αυτού τον της ομολογίας ακήρατον στέφανον.
Τη Κ΄ (20η) του Μαρτίου, μνήμη των εν Αμινσώ Αγίων Επτά Μαρτύρων γυναικών ΑΛΕΞΑΝΔΡΙΑΣ, ΚΛΑΥΔΙΑΣ, ΕΥΦΡΑΣΙΑΣ, ΜΑΤΡΩΝΗΣ, ΙΟΥΛΙΑΝΗΣ, ΕΥΦΗΜΙΑΣ και ΘΕΟΔΩΡΑΣ.
Αλεξανδρία η Αγία Μάρτυς και αι συν αυτή συναθλήσασαι Άγιαι Μάρτυρες γυναίκες Κλαυδία, Ευφρασία, Ματρώνα, Ιουλιανή, Ευφημία και Θεοδώρα ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπστ΄ - τε΄ (286 – 305) υπό του οποίου και εκινήθη ο μέγας κατά των Χριστιανών διωγμός. Όθεν, κατ’ εκείνον τον καιρόν πάσα ηλικία των ομολογούντων τον Χριστόν, ανδρών τε και γυναικών, εθανατώνετο με πολλά και διάφορα βασανιστήρια.
Τη Κ΄ (20η) Μαρτίου, μνήμη των Οσίων ΑΒΒΑΔΩΝ, των εν τη Μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντων.
Οι Όσιοι ούτοι Αββάδες, συναθροισθέντες εκ διαφόρων τόπων, ησύχαζον εν τω Μοναστηρίω του Αγίου Σάββα, υπηρετούντες τον Θεόν με ενάρετον πολιτείαν και με πολλήν κακουχίαν και άσκησιν. Ο φθονερός όμως και μισόκαλος διάβολος, ο πάντοτε φθονών τους εναρέτους, εκίνησε κατά των Οσίων τούτων τους αθέους Αιθίοπας, τους καλουμένους Μαύρους, οι οποίοι ελπίζοντες να εύρωσι χρήματα και πλούτον, επέδραμον κατά του Μοναστηρίου του Αγίου Σάββα. Επειδή δε αν και ικανώς ερευνήσαντες δεν εύρον χρήματα, καθώς ήλπιζον, έρριψαν την οργήν των, οι αιμοβόροι, κατά των εκεί Αγίων Πατέρων. Και άλλους μεν εξ αυτών απεκεφάλισαν, άλλους δε κατέκοψαν εις λεπτά τεμάχια, άλλους έσχισαν εις το μέσον και άλλους, αφού εκέντησαν δια του ξίφους, έχυσαν τα αίματα αυτών εις την γην. Οι δε Όσιοι, ευχαριστούντες τον Θεόν, παρέδωκαν τας ψυχάς των εις χείρας Αυτού και απέλαβον την αιώνιον και μακαρίαν ζωήν της Βασιλείας των ουρανών, δια την οποίαν υπέμειναν και τους προτέρους αγώνας της ασκήσεως και τας μετέπειτα βασάνους του Μαρτυρίου.
Πέμπτη 18 Μαρτίου 2021
Τη ΙΘ΄ (19η) Μαρτίου, των Αγίων Μαρτύρων ΜΑΥΡΟΥ και ΙΑΣΟΝΟΣ υιών Κλαυδίου και Ιλαρίας ξίφει τελειωθέντων.
Κλαύδιος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς και οι συν αυτώ συναθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες Ιλαρία η τούτου σύζυγος και τα τέκνα αυτών Μαύρος και Ιάσων ήσαν συναθληταί των Αγίων Μαρτύρων Χρυσάνθου και Δαρείας. Ήτο δε ο Άγιος Μάρτυς Κλαύδιος ο τριβούνος, δηλαδή ο δικαστής, όστις, ως είπομεν ανωτέρω, παρέλαβε παρά του επάρχου Κελλερίνου τους Αγίους Χρύσανθον και Δαρείαν, ίνα τιμωρήση αυτούς. Βλέπων δε ότι ουδεμία αφ’ ενός βάσανος ίσχυε να βλάψη τους Αγίους, ουδέ εφαίνετο ίχνος πληγής εις τα σώματά των και αφ’ ετέρου, ότι ο Άγιος Χρύσανθος, καίτοι εδέρετο με ακανθώδεις ράβδους έως ότου οι δήμιοι εξησθένησαν δέροντες, αυτός όμως τοσούτον έχαιρεν, ως εάν έπασχεν άλλος, εγνώρισεν εκ του παραδόξου τούτου θαυμασίου, ως φρόνιμος, ότι δια θείας δυνάμεως έγινε τούτο.
Τη ΙΘ΄ (19η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΠΑΓΧΑΡΙΟΥ ξίφει τελειωθέντος.
Παγχάριος ο Άγιος του Χριστού Μάρτυς κατήγετο εκ της χώρας των Ουσάνων, εκ πόλεως Βιλλαπάτης, υιός υπάρχων γονέων Χριστιανών. Ήτο δε ανήρ υψηλός και ωραίος, ζων κατά τους χρόνους των δυσσεβών και αντιχρίστων βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, οίτινες από κοινού εβασίλευον από του διακοσιοστού ογδοηκοστού έκτου έτους, μέχρι του τριακοστού πέμπτου (286 – 305), ήτοι εις διάστημα δεκαεννέα ολοκλήρων ετών, καθ’ όλον δε το διάστημα τούτο η πλάνη των ειδώλων ήτο διεσπαρμένη εις όλην την οικουμένην και πας Χριστιανός, ομολογών τον Χριστόν, όχι μόνον εστερείτο της περιουσίας και των κτημάτων του, αλλ’ έχανε προς τούτοις και την ιδίαν ζωήν του, αφ’ ου πρότερον εδοκίμαζε πολλάς και διαφόρους βασάνους.
Τη ΙΘ΄ (19η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ του Τορναρά μαρτυρήσαντος εν έτει αφξδ΄ (1564) ξίφει τελειωθέντος.
Δημήτριος ο του Χριστού Αθλητής και Νεομάρτυς συνανεστρέφετο συχνάκις με τους Τούρκους και συνομιλών μετ’ αυτών, ήλεγχε την πίστιν των. Ημέραν δε τινά υπό του φθόνου εκείνοι κινηθέντες τον εβίασαν να γίνη Τούρκος. Επειδή δε αυτός δεν ηθέλησε, τον έφεραν εις τον κριτήν και εμαρτύρησαν ψευδώς ότι δήθεν ύβρισε την πίστιν των. Ο δε κριτής ώρισε να τον δείρουν και να τον βασανίσουν ανηλεώς, έως ότου γίνη Τούρκος. Οι Τούρκοι τότε τον εβασάνισαν με μεγάλην σκληρότητα, αλλ’ ιδόντες το αμετάθετον της γνώμης του, δια προστάγματος του κριτού τον απεκεφάλισαν και έλαβεν ο μακάριος τον του Μαρτυρίου αμάραντον στέφανον. Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.