Δαμασκηνός ο Νέος ούτος Ιερομάρτυς ήτο από χωρίον τι της επαρχίας Τιρνόβου Γάμπροβον ονομαζόμενον· αναχωρήσας δε από την πατρίδα του, ήλθεν εις το Άγιον Όρος και εμόναζεν εις το Ιερόν Μοναστήριον του Χιλιανταρίου, εκεί δε έγινε Διάκονος, Ιερομόναχος και Προηγούμενος. Αποσταλείς δε από τους Πατέρας του Μοναστηρίου του εις την Βουλγαρίαν, εις την χώραν Σφιστόβι, διέτριψεν έως τον διωρισμένον καιρόν του ταξιδίου του· μέλλων δε να επιστρέψη εις το Μοναστήριόν του και συνάγων ό,τι είχεν εκεί, εζήτησε και ολίγα χρήματα, τα οποία είχε δανείσει εις τινας Τούρκους· οι οποίοι, άδικοι όντες και κακότροποι, δεν ήθελον να του τα δώσουν, αλλ’ απεφάσισαν όχι μόνον να κατακρατήσουν τα δανεικά χρήματα, αλλά και να πάρουν ό,τι και αν είχε συναγμένα εις το Μετόχιον.
Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη
Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΔΑΝΑΚΤΟΣ Αναγνώστου.
Δάναξ ο Άγιος Μάρτυς κατήγετο από την Αυλώνα του Ιλλυρικού, ήτοι την νυν καλουμένην Αλβανίαν, κληρικός ων της εκεί Αγίας του Θεού Εκκλησίας. Παίρνων δε τα σκεύη της Εκκλησίας δια να φυλάξη αυτά από την καταδρομήν των απίστων, συνελήφθη παρ’ αυτών εις ένα τόπον, και ηναγκάσθη να θυσιάση εις τα είδωλα. Επειδή όμως δεν επείσθη, δια τούτο εθανατώθη από τας τούτων μαχαίρας και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος τον του μαρτυρίου στέφανον.
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Ιανουαρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων και αυταδέλφων ΠΕΥΣΙΠΠΟΥ, ΕΛΑΣΙΠΠΟΥ και ΜΕΣΙΠΠΟΥ και ΝΕΟΝΙΛΛΗΣ της μάμμης αυτών.
Πεύσιππος, Ελάσιππος και Μέσιππος οι ένδοξοι και Άγιοι Μάρτυρες ήσαν αδελφοί τρίδυμοι, γεννηθέντες δηλαδή και οι τρεις συγχρόνως εκ της αυτής κοιλίας, κατήγοντο δε από την Καππαδοκίαν. Ούτοι ήσαν πολλά επιτήδειοι εις την ιππασίαν και εις το να ημερώνουν τους μικρούς και αγρίους ίππους, ως και εις το να τρέχουν με αυτούς εις τον κάμπον. Όταν δε είχον μίαν εορτήν εις την πατρίδα των, καλουμένην του Νεμεσίου Διός, εκάλεσαν και την μάμμην των Νεονίλλαν δια να συνεορτάσουν. Η δε γερόντισσα, δεδιδαγμένη την εις Χριστόν πίστιν, διηγήθη εις τους τρεις εγγόνους της την περί ημάς του Θεού Λόγου οικονομίαν και περιέπαιζε τα είδωλα. Η διήγησις δε αύτη έγινεν εις τους νέους αιτία πίστεως και σωτηρίας. Διότι ταύτα διηγουμένης της μάμμης αυτών, ενεθυμήθη έκαστος εξ αυτών εκείνα τα οποία είδεν εις τον ύπνον του. Ταύτα δε ωδήγουν αυτούς εις το να πιστεύσουν εις τον Χριστόν. Ευθύς λοιπόν και οι τρεις Άγιοι εκρήμνισαν τα είδωλα και τον Χριστόν παρρησία ομολογήσαντες, εβλήθησαν από τους κυρίους αυτών ειδωλολάτρας εις το πυρ· και εκεί τελειωθέντες οι μακάριοι, εκομίσαντο τους στεφάνους του μαρτυρίου.
Τη ΙΣΤ΄ (16η) Ιανουαρίου, τελείται η προσκύνησις της Τιμίας Αλύσεως του Αγίου και ενδόξου Αποστόλου Πέτρου.
Πέτρου του ενδοξοτάτου και Πρωτοκορυφαίου των Αποστόλων την τιμίαν άλυσιν προσκυνούμεν κατά την σήμερον, δι’ ης προσεδέθη εν τη φυλακή δια τον Χριστόν, ότε κατά προσταγήν του τετράρχου Ηρώδου συνελήφθη, καθώς ο Απόστολος Λουκάς ιστορεί εν κεφαλαίω ΙΒ΄ των Πράξεων, εν αις λέγει ότι Ηρώδης ο Αγρίππας, ο Ηρώδου του μεγάλου έγγονος και των Ιουδαίων βασιλεύς, εκμανείς κατά της Εκκλησίας του Χριστού, κατέσφαξεν εν Ιερουσαλήμ το έτος μγ΄ (43) Ιάκωβον τον αδελφόν Ιωάννου του Ευαγγελιστού. Ιδών δε ότι τούτο εφάνη αρεστόν εις τους Ιουδαίους, συνέλαβεν ομοίως και τον Πέτρον και κατέκλεισεν αυτόν εις την φυλακήν τηρών αυτόν έως ου, παρελθούσης της εορτής του νομικού Πάσχα, προσενέγκη και τούτον εις τον λαόν ως κεχαρισμένον σφάγιον· αλλ’ ο Απόστολος, δι’ Αγγέλου παραδόξως απολυθείς των δεσμών, διεσώθη (Πράξεις ΙΒ΄ 1-19).
Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2022
Τη ΙΕ΄ (15η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΠΑΝΣΟΦΙΟΥ.
Πανσόφιος ο Άγιος Μάρτυς ήτο εκ της Αλεξανδρείας κατά τους χρόνους Δεκίου του βασιλέως, εν έτει σν΄ (250), υιός πατρός ονομαζομένου Νείλου, ο οποίος ήτο τετιμημένος με το αξίωμα του ανθυπάτου. Ούτος δια του πολλού πλούτου του και της δεξιάς αυτού φύσεως, ως επίσης και χάριν της του πατρός του φιλοκαλίας, έφθασεν εις το άκρον της μαθήσεως και παιδείας, τόσον της εξωτερικής των Ελλήνων, όσον και της εσωτερικής των Αγίων Γραφών. Αποθανόντος δε του πατρός του, διένειμε τον πλούτον του εις βοήθειαν των πτωχών, και ύστερον επήγεν εις τας ερήμους, ζητών να εύρη τον Κύριον δια της αποστροφής των γηϊνων πραγμάτων. Διανύσας δε εις την έρημον εικοσιεπτά ολόκληρα έτη, εσχόλαζε κατά μόνας εις τον Θεόν δια της ησυχίας και προσευχής. Διεβλήθη δε τότε εις τον Αυγουστάλιον, τον μικρόν δηλαδή Αύγουστον και ηγεμόνα της Αλεξανδρείας, όστις ετοποθετήθη εκεί παρά του βασιλέως Δεκίου δια τον κατά των Χριστιανών διωγμόν.
Τη ΙΕ΄ (15η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ του Καλυβίτου.
Ιωάννης ο Όσιος πατήρ ημών, ο επιλεγόμενος Καλυβίτης, εγεννήθη εν Κωνσταντινουπόλει κατά τας ημέρας του βασιλέως Λέοντος του Μεγάλου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 457 – 474. Ο πατήρ του ήτο άρχων τις πολύ πλούσιος, Συγκλητικός την αξίαν, ονόματι Ευτρόπιος, η δε τούτου ομόζυγος εκαλείτο Θεοδώρα, ευσεβείς και οι δύο, όχι μόνον κατά κόσμον περίβλεπτοι, αλλά και εις τα ήθη και τους τρόπους επιεικείς και χρηστότατοι. Ούτοι εγέννησαν τρεις παίδας, εξ ων τους μεν δύο ετίμησαν με λαμπρότατα αξιώματα και βιοτικήν ευδαιμονίαν. Ο δε νεώτερος, ο καλός ούτος Ιωάννης, έμεινε με τους γονείς του και επεμελείτο τα ιερά γράμματα, εις τα οποία επροτίμησε να πλουτήση μάλλον ή εις τα χρήματα, μη αποβλέψας, κατά τον Δαβίδ, εις ψευδείς και ματαίας δόξας.
Τη ΙΕ΄ (15η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΠΑΥΛΟΥ του Θηβαίου.
Παύλος ο Όσιος πατήρ ημών ο Θηβαίος ήτο κατά τους χρόνους του Δεκίου και Ουαλλεριανού των βασιλέων εν έτει σνε΄ (255), καταγόμενος από την εν Αιγύπτω πόλιν της Θηβαϊδος· βλέπων δε τον μέγαν διωγμόν, όστις εγένετο από τον Δέκιον, εφοβήθη τας βασάνους και εσκέπτετο να φύγη εις τόπον απόκρυφον. Ούτος ότε ήτο ετών δέκα πέντε έμεινεν ορφανός, είχε δε μόνον μίαν αδελφήν ύπανδρον, της οποίας ο ανήρ επήγε και επρόδωσεν αυτόν εις τους τυράννους ως Χριστιανόν, με σκοπόν να κληρονομήση εκείνος το μερίδιον της πατρικής κληρονομίας του Αγίου· τούτου ένεκεν, την ανάγκην αρετήν ποιησάμενος, εμάκρυνε φυγαδεύων, κατά τον Δαβίδ, εις την έρημον και τα βουνά. Παρερχομένου όμως του χρόνου εσμικρύνετο ο φόβος των βασάνων εις την καρδίαν του Οσίου και εγένετο μάλλον φόβος Θεού και επιθυμία του να αρέση εις τον Θεόν.