Ἀνοικτή ἐπιστολή πρός την Ἱεράν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί την Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Σεβαστοί Πατέρες και ἅγιε Καθηγούµενε, εὐλογεῖτε. Εἴµαστε ἰδιαιτέρως σκανδαλισµένοι καὶ προβληµατισµένοι ἀπὸ τὴν ἐν γένει στάση σας στὰ θέµατα τῆς Πίστεως, τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἐνῷ τὸ Ἅγιον Ὄρος θεωρεῖται κάστρο, προπύργιο καὶ κιβωτὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐντούτοις ὄχι µόνο σιωπᾶ, ἀλλὰ κρατᾶ ἀποστάσεις καὶ κάποτε ἀπειλεῖ τοὺς διαµαρτυροµένους στὶς ἐπιχειρούµενες νοθεῖες τῆς Πίστεως, ἀναπαυµένο κάτω ἀπὸ µία ἀντὶ-Ὀρθόδοξη καὶ ἀντὶ-Πατερικὴ ψευδοερµηνεία τῆς Ὑπακοῆς καὶ τῆς Ἑνότητας. Ξεχάσατε τοὺς  Ἁγίους ποὺ δίδαξαν «Κρείσσων γὰρ ἐµπαθοῦς ὁµονοίας, ἡ ὑπὲρ εὐσεβείας διάστασις». Ἐνῷ εἶστε διαχειριστὲς τῆς µοναστικῆς Ἁγιορειτικῆς Παραδόσεως, ἐντούτοις ἐµφανίζεστε στὸν κόσµο ὄχι µόνο κατώτεροι τῶν περιστάσεων, ἀλλὰ καὶ ὕποπτοι γιὰ τὸ τί καὶ ποιὸν ἐκπροσωπεῖτε. Ἁγιορεῖτες Πατέρες αὐτὴ τὴ στιγµὴ τὸ κινδυνευόµενο εἶναι ἡ Πίστη, ποὺ ἀπειλεῖται ἀπὸ τὴ «Λερναία Ὕδρα» τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ Οἰκουµενισµοῦ, καὶ ἐσεῖς ἀναπαύεστε φυλάσσοντες τοὺς φίλους σας, τὰ ντουβάρια καὶ τοὺς τίτλους; ∆ὲν εἴδατε ἢ δὲν µάθατε πώς, ὁ κ. Βαρθολοµαῖος εὑρισκόµενος στὴ Φλωρεντία µέσα σ’ ἕνα Παπικὸ «ναό», προσκύνησε καὶ φίλησε ἕνα πράσινο πανὶ ποὺ βρισκόταν πάνω στὴν ὑποτιθέµενη ἁγία Τράπεζα. Τί συµβολίζει αὐτὸ τὸ πανὶ ἆραγε; Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος καὶ σωρεία Ἐπισκόπων, τούς ὁποίους ἐσεῖς τιµᾶτε, µνηµονεύετε καὶ προβάλλετε στοὺς πιστοὺς ὡς «Τύπον Χριστοῦ», ξεπέρασαν πολλὲς «κόκκινες γραµµὲς» ποὺ ἔθεσαν οἱ  Ἅγιοι Πατέρες καὶ συνεχίζουν ἀπτόητοι «Θεὸν µὴ φοβούµενοι καὶ ἀνθρώπους µὴ ἐντρεπόµενοι», νὰ διασύρουν καὶ νὰ ἐξευτελίζουν τὴν παναµώµητο νύµφη τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία, µιᾶς καὶ δὲν συναντᾶ καµία σοβαρὴ καὶ σθεναρὴ ἀντίδραση ἐκ µέρους τῆς Ἁγιορειτικῆς Κοινότητας. «Ἀλλοίµονο σὲ ὅσους µολύνουν τὴν Ἁγία Πίστη µὲ αἱρέσεις ἢ συγκαταβαίνουν στοὺς αἱρετικοὺς» προειδοποιεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶµ ὁ Σύρος. Καὶ «Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει [τοῖς αἱρετικοῖς] ἀνάθεµα», ἐπιτάσσει ἡ Ζ´ Οἰκουµενικὴ Σύνοδος. Ἀλήθεια δὲν σᾶς διακατέχει ντροπή; ∆ὲν ἐπαναστατεῖ ἡ Ὀρθόδοξή σας συνείδηση, ὅταν µαθαίνετε πώς, ἔγγαµοι κληρικοὶ διώκονται γιὰ θέµατα Πίστεως καὶ ἐσεῖς ἄγαµοι καὶ ἀκτήµονες καὶ ἀµέριµνοι νὰ χαϊδεύετε τοὺς διῶκτες ἀναπαυόµενοι; Λυπούµαστε βαθύτατα, σεβαστοὶ πατέρες τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας καὶ ἅγιε καθηγούµενε τῆς Μεγίστης Λαύρας, διότι µᾶς ἀπογοητεύετε ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια µ’ αὐτὴ τὴν σιωπή σας, ποὺ κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστοµο εἶναι «δαιµονικὴ εὐσέβεια». Τροφοδοτεῖτε τὴν λύπη καὶ ἀπογοήτευση τοῦ κόσµου γιὰ ἐσᾶς ἀκόµα περισσότερο, διότι ὅπως µαθαίνουµε ἀπὸ δηµοσιεύµατα στρέψατε τὸ θυµὸ καὶ τὰ βέλη σας ὄχι ἐναντίον -ὡς ὀφείλατε- ἐκείνων ποὺ θὰ ἔπρεπε (πατριαρχῶν, ἀρχιεπισκόπων κ.τ.λ.), ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ ἀγωνιστοῦ Γέροντος Σάββα τοῦ Λαυριώτη. Ἐνοχληθήκατε, ἐπειδὴ ἔκανε αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ πράξετε ἐσεῖς. Σᾶς φαίνονται παράξενες καὶ ἐξοργιστικὲς οἱ ὁµολογιακὲς ἀντιδράσεις τῶν Μοναχῶν, γιατί ἔχετε ἀποξενωθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ τὴν διδασκαλία τους περὶ τὰ τῆς Πίστεως. Ὁ Γέρων Σάββας ἔπραξε τὸ αὐτονόητο. Ἐφήρµοσε τὴν ἐντολὴ καὶ παραγγελία τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου: «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου µὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Ὥστε ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰµί; Ἱερεύς; ἀλλ’ οὐδαµοῦ.  Ἄρχων; Καὶ οὐδ’ οὕτως. Στρατιώτης; Καὶ ποῦ; Γεωργός; Καὶ οὐ δ’αὐτὸ τοῦτο. Πένης; µόνον τὴν ἐφήµερον τροφὴν ποριζόµενος, οὐδείς µοι λόγος καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειµένου. Οὐά, οἱ λίθοι κράξουσι, καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις;» Καὶ ὁ Κύριός µας δὲν εἶχε πεῖ ἐκεῖνα τὰ περίφηµα στοὺς Φαρισαίους ὅτι, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι σιωπήσουν καὶ δὲν ὁµολογήσουν τὴν ἀλήθεια, «οἱ λίθοι κεκράξονται»;  Ἔτσι καὶ ὁ Γέρων Σάββας ὡς προϊστάµενος καὶ ἁπλὸς στρατιώτης βγῆκε καὶ ὁµίλησε καὶ εἶπε τὴν ὠµὴ ἀλήθεια. Ποῦ εἶναι τὸ µεµπτό; Μήπως, ἐπειδὴ τὸν κατηγόρησε ὁ Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης γιὰ ἀντιεκκλησιαστικὴ συµπεριφορά, ἐσεῖς σπεύσατε νὰ τόν ἱκανοποιήσετε προσπαθώντας νὰ φιµώσετε τὸν Γέροντα Σάββα; Ἡ ἀντιεκκλησιαστικὴ συµπεριφορὰ τοῦ κ. Βαρθολοµαίου δὲν ἔχει οὔτε ἀρχὴ οὔτε τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν προδοσία τῆς Πίστεως ἐκ µέρους του. Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστοµος δὲν µᾶς συµβουλεύει, πὼς σὲ περιόδους αἱρέσεων καὶ προδοσίας τῆς Πίστεως, χρέος νὰ ἀγωνίζεται ἔχει ὄχι µόνον αὐτὸς ποὺ ὑπερέχει σὲ κάποιο βαθµὸ ἢ καὶ θέση ἐκκλησιαστική, ἀλλὰ καὶ ὁ «ἔχων» θέση µαθητοῦ, ὀφείλει νὰ ὁµιλεῖ καὶ νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας; Μαθαίνουµε, πὼς θέλετε νὰ ἐκφοβίσετε τὸν Γέροντα Σάββα (καὶ µέσῳ αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄλλους ἁγιορεῖτες), Σᾶς ὑπενθυµίζουµε εὐθαρσῶς ὅτι ἔχετε βαδίσει κατὰ τὸ ἥµισυ τὴν ὁδὸ τοῦ ἀνακριτῆ Τρωίλου, ὅταν ἀνέκρινε τὸν ἅγιο Μάξιµο τὸν Ὁµολογητή. Εὐχόµαστε νὰ µὴ βαδίσετε καὶ τὸ ἄλλο µισό. Ἁγιορεῖτες διοικητές, µὴ «κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔµπροσθεν τῶν ἀνθρώπων», καὶ ἂν ἐσεῖς χάσατε τὸν δρόµο ἀφῆστε τοὺς ὑπολοίπους νὰ συνεχίσουν τὸν δρόµο ποὺ δίδαξε ὁ Κύριος καὶ ὑπέδειξαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Ἅγιοι. Πληροφορηθήκαµε ἐπίσης, πὼς τὸν ἐπέπληξε καὶ ἡ ἱερὰ µονὴ του λέγοντας πώς, «δὲν πρέπει νὰ κατακρίνεται ὁ Πατριάρχης». Ἅγιε Καθηγούµενε, αὐτὴ ἡ δήλωσή σας εἶναι τελείως ἀντιπατερική. Ξένα πράγµατα µᾶς λέτε. Ὁ Γέροντας Σάββας δὲν ἔκρινε τὸν πατριάρχη, ἀλλὰ τὸν ἤλεγξε. Τὸ πρῶτο δὲν ἐπιτρέπεται, τὸ δεύτερο ἐπιβάλλεται γιὰ κάθε χριστιανό, γιατί γίνεται πρὸς διόρθωση καὶ ὄχι πρὸς διαπόµπευση. Γιὰ ψάξτε καὶ διαβάστε τί λέει ἐπ’αὐτοῦ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστοµος! Τὸ «µὴ κρίνετε, ἵνα µὴ κριθῆτε» εἶναι γιὰ τὸν βίο, γιὰ τὴν πολιτεία καὶ γιὰ τὸ ἦθος τοῦ καθενὸς καὶ δὲν ἰσχύει γιὰ θέµατα ποὺ ἅπτονται τῆς ἀλήθειας τῆς Πίστεως. Τὰ ἴδια µᾶς ἀναφέρει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδηµος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἂν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, µὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅµως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν, φεῦγε καὶ παραίτησέ τον, ὄχι µόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἄν ἄγγελος εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανόν». Στὸ ἴδιο µῆκος κύµατος καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος: «Τὸ νὰ ἐφησυχάζει κανεὶς, ὅταν τὸ κινδυνευόµενον εἶναι ἡ Πίστις, τοῦτο εἶναι ἴδιον τῆς ἀρνήσεως, τὸ δὲ νὰ ἐλέγχει εἶναι ὁµολογία εἰλικρινής». Ἅγιε Καθηγούµενε τῆς Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας, ἐσεῖς δὲν ἐκφωνήσατε γιὰ λογαριασµὸ ὁλοκλήρου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὸν χαιρετισµὸ στὴ λαοσύναξη τῆς Ἀθήνας, στὴν ἐπικείµενη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα; Ἐσεῖς δὲν διαβεβαιώσατε πὼς τὸ  Ἅγιον Ὄρος ἐµµένει στὴν πατροπαράδοτη Πίστη καὶ Θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ Ὁµολογητῶν καὶ χάριτι Χριστοῦ οὐδέποτε θὰ ἀναγνωρίσει τὸν Παπισµὸ ἐµµέσως ἢ ἀµέσως ὡς ἀληθῆ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ; Πῶς ἀνέχεσθε καὶ σκύβετε τὸ κεφάλι τώρα, στὴν προσπάθεια ποὺ κάνει ὁ κ. Βαρθολοµαῖος νὰ ἀποδεχθοῦµε ἀµέσως κι ὄχι ἐµµέσως τὸν Παπισµὸ ὡς Ἐκκλησία; Καὶ πῶς ἀπαιτεῖτε νὰ σᾶς ἀκολουθήσουν ἐν Ὑπακοῇ καὶ Ἀγάπῃ καὶ οἱ ἄλλοι ὑποτακτικοί σας στὴν Κόλαση; Μ’ αὐτὴ τὴ στάση σας δὲν κατατάσσεσθε σύµφωνα µὲ τὸν Μέγα Βασίλειο στοὺς ἀρνητὲς τῆς Πίστεως; Λοιπόν, ἐσεῖς ἅγιε Καθηγούµενε, καὶ ἡ Ἱερὰ Κοινότητα νὰ ζητήσετε συγγνώµη πρῶτα ἀπὸ τὴν Παν αγία γιὰ τὴν συµµετοχή σας στὴν διάδοση τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουµενισµοῦ καὶ στὴν ὑποστήριξή σας στὸν ἀρχηγὸ τῶν Οἰκουµενιστῶν κ. Βαρθολοµαῖο καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸν λαὸ ποὺ ἔχετε κατασκανδαλίσει, µήπως ἔτσι προλάβετε τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ. Τὸν γέροντα Σάββα, ποὺ προσπάθησε νὰ σᾶς ἀφυπνίσει, πρέπει νὰ τὸν συγχαρεῖτε καὶ νὰ τὸν ἀγκαλιάσετε κι ὄχι νὰ τὸν τιµωρήσετε καὶ νὰ πάρετε µέτρα ἐναντίον του. Σύγχυση καὶ σκανδαλισµὸς δηµιουργεῖται, ὅταν ἀκούγεται ἡ µνηµόνευση τοῦ κ. Βαρθολοµαίου. Αὐτὸ εἶναι «ἡλίου φαεινότερον». Τὸ ξέρετε πὼς ὑπάρχουν ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ, ποὺ κλείνουν τὰ αὐτιά τους, ὅταν µνηµονεύεται ὁ κ. Βαρθολοµαῖος; Κλείνοντας αὐτὴ τὴν ἀνοικτὴ ἐπιστολή, θὰ ἐπιθυµούσαµε νὰ ἀνακαλέσετε ὅσα τιµωρητικὰ ἐπιβάλατε στὸν γέροντα Σάββα, διαφορετικὰ θὰ θεωρήσουµε, πὼς δυστυχῶς κι ἐσεῖς συµπλέετε µὲ τὸν Οἰκουµενισµό, µὲ τὸν κ. Βαρθολοµαῖο, καὶ ἐν τέλει ἀσπασθήκατε τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουµενισµοῦ. Θεὸς φυλάξοι!!

Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Ὀρθοδόξων Πολιτῶν Ἠµαθίας – Πτολεµαΐδας

 Ἰάκωβος Καραβασιλείου Ἰωάννης Ρίζος Ἀραβέλλα Καραβασιλείου Ἀλέξανδρος Γουλτίδης κ.ἄ.

Εχθροί των Οικουμενικών Συνόδων

Έχετε έπτά Οικουμενικές Συνόδους. Έάν σας λείψη μία, δέν έχετε νά χάσετε πολλά πράγματα», είχε είπή κάποτε ό Κόπτης πατριάρχης Σενοϋντα Γ' στούς 'Ορθο­δόξους εκπροσώπους, άναφερόμενος στην Δ' Οικουμενι­κή Σύνοδο, τήν όποία μέχρι σήμερα οί Μονοφυσίτες άρνούνται νά άποδεχθούν. Παρά τό θράσος όμως των συνο­μιλητών μας, ό διάλογος συνεχίσθηκε καί κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι Μονοφυσίτες καί 'Ορθόδοξοι είχαμε πάντοτε τήν αύτή Χριστολογική πίστι, άλλα άπλώς τήν δι­ατυπώναμε μέ διαφορετικό τρόπο!

Τό ψευδέστατο αύτό συμπέρασμα, πού άκυρώνει το άλάθητο καί θέτει ύπό άμφισβήτησι τήν αύθεντία τών Οι­κουμενικών Συνόδων, αποδέχονται εύχαρίστως ό π. Γε­ώργιος Τσέτσης καί οί όμόφρονές του οίκουμενιστές, καί προωθούν δολίως καί άνευ Πανορθοδόξου άποφάσεως τήν ψευδοένωσι μέ τούς αιρετικούς καί άμετανοήτους Μονοφυσίτες στις έπαρχίες τού Οικουμενικού Θρόνου, παρά τήν σατανική εμμονή τών Άντιχαλκηδονίων που άπορρίπτουν άσυζητητί τέσσαρες Οικουμενικές Συνόδους τής 'Ορθοδοξίας! Ενόχλησε, όμως, τό Φανάρι ή άναγνώρισι καί ό έορτασμός τών Η' καί Θ' Συνόδων άπό μία 'Ορ­θόδοξη ιερά Μητρόπολι! Ή άτιμία τών Οικουμενικών Συν­όδων έκ μέρους τών αιρετικών καί ή βλα­σφημία τοϋ Άγ. Πνεύματος, πού έπεστάτησε, φώτισε καί καθωδήγησε τις Συνό­δους αύτές, δέν ταράσσει τούς Φαναριώτες. Τούς ταράσσει, όμως, ή έκ μέρους πιστών καί εύσεβών 'Ορθοδόξων Χριστια­νών τιμή δύο άγίων Συνόδων καί οι προσπάθειές τους γιά τήν Πανορθόδοξη άναγνώρισί τους! "Ετσι άποδεικνύονται έχθροί καί πολέμιοι τών Οικουμενικών Συν­όδων, φίλοι δέ καί συνεργάτες τών αιρε­τικών, τούς οποίους οί Σύνοδοι καταδικά­ζουν καί άναθεματίζουν! Κύριε, μή στήσης αύτοίς τήν άμαρτίαν ταύτην.

Περιοδικό “Ο ΣΤΑΥΡΟΣ”

ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

Ἐν Ἱερᾷ Μονῇ Μεγίστης Λαύρας 19-5/1-6-2014

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων

Πολλές φορές σέ παρελθόντα φύλλα τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, ἔχει ἐκφραστεῖ ἡ ἀγωνία γιά τήν ἀφωνία τοῦ Ἁγίου Ὄρους σέ ὅτι ἀφορᾶ τήν προδοσία τῆς Πίστεως πού συντελεῖτε στίς ἡμέρες μας.

Ἕνα χαρακτηριστικό ἀπό αὐτά εἶναι στό φύλλο τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου τῆς 12ης Ἰουλίου 2013, μέ ἀριθμόν 1983 καί ἐπικεφαλίδα: ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Ἔκτοτε γράφτηκαν καί ἄλλα εἴτε ἀπό σεβαστούς πατέρες ἤ λαϊκούς. Διαβάζοντάς τα, νιώθουμε πόνο καί πικρία, διότι τά αἱρετικά φρονήματα καί ἀνοίγματα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, καί ὄχι μόνο, διότι τώρα καί ὁ Ἀντιοχείας, καί ὁ Ἀλεξανδρείας καί ὁ Ἱεροσολύμων συμπλέουν στόν οἰκουμενιστικό κατήφορο, δέν ἐλέγχονται ἀπό τούς Ἡγουμένους τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε ἀπό τήν Ἱερά Κοινότητα, ἀλλά ἀντιθέτως τόν ὑποδέχονται ἀσμένως, μέ συλλείτουργα, καί φιέστες ἀπαράδεκτες γιά τόν Ἁγιώνυμο τόπο. Με ἀποκορύφωμα τήν συνάντηση Πατριάρχου καί Πάπα στά Ἱεροσόλυμα, τήν συμπροσευχή, τούς ἀσπασμούς, καί τήν ὑπόσχεση γιά κοινό ποτήριον. Το ἴδιο ἔγινε καί πρίν 50 χρόνια, ἀλλά τότε οἱ Ἁγιορεῖτες ἀντέδρασαν, κόβοντας τό μνημόσυνο, καί δείχνοντας τήν ἀγάπη τους πρός τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, χωρίς νά ὑπολογίσουν τυχόν «ποινές» ἤ μᾶλλον ἀντίποινα πού θά δεχόταν ἀπό τό Πατριαρχεῖον, ὅπως καί ἔγινε.

Σήμερα, οἱ Ἡγούμενοι καί τά Μοναστήρια, καί πρωτίστως ἡ Ἱερά Κοινότης, ὄχι μόνον σιωποῦν, ἀλλά καί δικαιολογούν τά ἀδικαιολόγητα, λέγοντας πώς δέν πρέπει νά ἀποκοποῦμε ἀπό τήν Ἐκκλησία, λές και Ἐκκλησία εἶναι ὁ κάθε Πατριάρχης, καί δὴ ὅταν αὐτός ἔχει αἱρετικά φρονήματα, ὅπως ὁ νῦν.

Καί ἀντί νά πάρουν τό παράδειγμα ἀπό τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες μας, τούς μάρτυρες ἐπί τοῦ λατινόφρονος Βέκκου, καί νά καταλάβουν ὅτι περισσότερον Βέκκου ἔχουμε σήμερον, καί νά διακόψουν τό μνημόσυνο, ἐλέγχοντάς τον διά τά κοράνια πού μοιράζει, πού ἐξισώνει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μέ τίς «Ἐκκλησίες» τοῦ Σατανᾶ, πού δέχεται τά βαπτίσματα τῶν αἱρετικῶν, πού ἡ σωτηρία κατορθώνεται σέ ὅλες τίς «Ἐκκλησίες»,πού συμπροσεύχεται μέ αἱρετικούς, Ἑβραίους, μέχρι καί πνευματιστές, καί γενικά γιά τήν προδοσία του στήν Ἐκκλησία καί τόν Χριστό, τόν προσφωνοῦν καί τόν ἀποδέχονται ὡς πατέρα τους. Νά τόν χαίρονται.

Ὅμως πρέπει νά μάθει ὁ Ὁρθόδοξος λαός πώς τό Ἅγιον Ὄρος, δέν εἶναι οἱ ἡγούμενοι οὔτε ἡ Ἱερά κοινότης, πού φοβοῦνται μήν χάσουν τήν θεσούλα τους καί τήν βόλεψή τους, ἀλλά πρωτίστως εἶναι ἡ Παναγία πού γιά χάριν της ὀνόμασαν τό Ὄρος Ἅγιον, οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, πού ἁγιάστηκαν καί ἁγίασαν τά χώματα τοῦτα μέ τήν ἄσκησή τους καί τό αἷμα τους, καί σήμερα, οἱ μοναχοί, πού δέν συμφωνοῦν μέ τήν στάση τῶν οἰκουμενιστῶν, ἐλέγχουν εὐκαίρως ἀκαίρως, καί ἀγωνίζονται νά κρατήσουν ψηλά τήν σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας, χωρίς νά δημιουργούν σχίσματα, καί νά ἀποκόβονται ἀπό τήν Ἐκκλησία. Αὐτοί ὅμως δέν φαίνονται, διότι δέν τούς δείχνουν, ἀλλά δείχνουν αὐτά πού θέλουν.

Σᾶς καταθέτω λοιπόν ὅτι μεγάλο μέρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀποτελείται ἀπό αὐτούς τούς πατέρες, πού θά ἔδιναν καί τήν ζωή τους γιά τήν φίλη Ὀρθοδοξία, καί, ἄν καί ἀνάξιως νά συγκαταλέγομαι μεταξύ αὐτῶν, συντάσσομαι μαζί τους. Καί αὐτό ὄχι χάριν ἐπιδείξεως, ἀλλά διότι ἡ σιωπή κατά τόν Μέγα Γρηγόριον τόν Παλαμᾶ εἶναι τό τρίτο εἴδος ἀθεῒας.

Ὅμως καί οἱ λοιποί ἀντιοικουμενιστές πατέρες τῆς ἙλλαδικῆςἘκκλησίας ἄς κόψουν τό μνημόσυνο τῶν μή ὀρθοτομοῦντων τόν λόγο τῆς ἀληθείας, νά σταματήσουν τά συλλείτουργά τους μέ τούς οἰκουμενιστές, καί μετά νά μιλοῦν καί γιά τό Ἅγιον Ὄρος.

Σέ αὐτά τά χρόνια τά ἀποκαλυπτικά, δέν περιμένουμε καμμία σύνοδο νά καθαιρέσει τόν Βαρθολομαῖο καί τό συνάφι του, γιά αὐτό καί ὁ καθένας μας πρέπει νά πάρει τήν εὐθύνη τῆς ὁμολογίας του, καί να συνταχθεί εἴτε μέ τόν Χριστό, εἴτε μέ τόν ἀντίχριστο χωρίς διπλωματίες, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογῇ Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον.

Μετά τιμῆς

Γέρων Σάββας Λαυριώτης.

Περί Οικουμενισμού

Υπάρχουν σήμερα ορισμένα αυτονόητα, τα οποία επιτρέπουν την ομαλή εξέλιξη των γεγονότων, που θα οδηγήσουν στο «κοινό ποτήριο» εφόσον η ένωση των Εκκλησιών έχει ήδη υπογραφεί από καιρό! Δυστυχώς δε, με μίαν απίστευτη ειρωνεία της Ιστορίας είναι τα ίδια «αυτονόητα», τα οποία στον καιρό τους δεν επέτρεψαν την εσχάτη προδοσία της αληθινής πίστεως. Το μεγαλύτερο είναι πως όταν έρθει η ώρα, ο λαός του Χριστού θα αντιδράσει! Στην ερώτηση, γιατί ο λαός του Χριστού δεν έχει αντιδράσει ακόμη, η απάντηση είναι πως ο λαός αυτός δεν είναι ενημερωμένος! Όλα γίνονται με πρωτοβουλία της διοικήσεως της Εκκλησίας, η οποία διοίκηση, σαν γραφειοκρατικός οργανισμός, δεν έχει υποχρέωση να δίνει λόγο. Έχει στηθεί λοιπόν μία Μυστική συμφωνία τύπου Ποντίου Πιλάτου, ανάμεσα στον «λαό» και στην «Ιεραρχία», κατά την οποία θα εμφανιστούν όλα σαν τετελεσμένα. Ο λαός θα νίπτει τας χείρας του, επειδή δεν ήταν ενημερωμένος. Και η Ιεραρχία θα νίπτει τους πόδας της, διότι ό,τι κι αν έγινε και ό,τι κι αν γίνει δεν πρόκειται να προδόση την Ορθοδοξία! Το μοντέλο της μη-προδοσίας είναι ήδη έτοιμο: Η  ΟΥΝΙΑ! Η αλήθεια είναι πως δεν υπάρχει πλέον ούτε ο λαός του Χριστού, ούτε η «Ιεραρχία» της Εκκλησίας! Υπάρχει μόνον η Διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος! Ένα μεγάλο μέρος του υποτιθέμενου λαού του Χριστού κρέμεται από τους κανόνες, που επιβάλλουν τα διάφορα Γεροντοπαλλήκαρα, που παριστάνουν τους Γέροντες, και δεν γνωρίζει τίποτα άλλο πλέον παρά να μισεί και να κατακρίνει όλους όσους δεν τηρούν τους ίδιους κανόνες και δεν έχουν μεταμορφώσει την ζωή τους σε Κόλαση! Το υπόλοιπο μέρος του λαού απολαμβάνει τις ακολουθίες και την Θ. Λειτουργία της Ορθοδοξίας μας, έχοντας και την διαβεβαίωση του κ. Ζηζιούλα ότι αυτή την απόλαυση δεν θα τους την αφαιρέσει κανείς, καθώς η Θ. Ευχαριστία στο κέντρο της Θ. Λειτουργίας είναι όλη η αλήθεια και η Δόξα της Εκκλησίας. Ξεχνώντας ύποπτα την εμπειρία και την διδασκαλία του Αγίου Σιλουανού, ο οποίος μέσα στην πληρότητα της Χαράς της Ορθοδόξου Μοναστικής ζωής, είχε εκ Κυρίου την αποκάλυψη πως όλα όσα έκανε ήταν ψεύτικα και πως όλα τα έκανε χάριν του εαυτού του και όχι του Κυρίου! …. 

Ο αείμνηστος Ιωάννης Κορναράκης προς τον κ. Βαρθολομαίον:

…Επιλέξατε να επαναλάβετε το ιστορικό λάθος του παρελθόντος, της καταφυγής στη σκέπη και προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα! Και το έγκλημα έγινε! Καταφύγατε στη σαρκωμένη αίρεση! Ζητήσατε τη βοήθεια του Πάπα! «Πέσατε στην αγκαλιά του Πάπα»! Συλλειτουργήσατε, συμπροσευχηθήκατε, ανταλλάξατε λειτουργικό ασπασμό αγάπης και υποσχεθήκατε αμοιβαία δέσμευση, για «πλήρη και τελική ένωση»! Ενεργήσατε ως κάτοχος κύρους Οικουμενικής Συνόδου, ως μονοκράτωρ Πάπας του ορθοδόξου χώρου! Η τραγική αυτή επιλογή σας, να προσφύγετε στην προστασία του Ρωμαίου Ποντίφικα έχει εντούτοις το νοηματικό βάρος, αλλά και τις συνέπειες του αμαρτητικού παραπτώματος της αδαμικής παραβάσεως. Επαναλάβατε, με την τραγική σας επιλογή, το αξιολογικό έγκλημα της αρχεγόνου αυτής πράξεως. Μεταξύ του θελήματος του Θεού και του δικού σας, του καταπτοημένου από το αδιέξοδό σας, θελήματος, προτιμήσατε την αθέτηση του πρώτου! Μεταξύ της αμωμήτου Ορθοδοξίας, της κιβωτού της αποκεκαλυμμένης αληθείας και της παπικής αιρετικής κακοδοξίας, προτιμήσατε την τελευταία! Επιλέξατε την εμπλοκή σας στην αίρεση, ως σωτήρια λύση της στηρίξεως του εγκοσμίου οικουμενικού σας κύρους! Σας εγοήτευσε η υποβολή του όφεως! Στρέψατε την πλάτη σας στην αγιοπνευματική πατερική παράδοση της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας του Χριστού και αδιαφορήσατε για τις ανυπολόγιστες ευθύνες σας, τις οποίες έχουν ήδη καταγράψει οι αθετηθέντες, από την επιλογή σας, Ιεροί Κανόνες, στη χρεωστική, εις βάρος σας, μερίδα του βιβλίου του ουρανού!

∆ΙΑ ΤΗΝ «ΠΕΡΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ∆ΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» ΘΕΩΡΙΑ --- Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Συγχαίρω γιὰ τὴ δηµοσίευση τῆς µελέτης τοῦ κ. Παναγ. Γκουρβέλου1 , διότι πιστεύω, ὅτι θὰ προκαλέσει ἕνα γόνιµο διάλογο. Γιὰ τὴν ὑποβοήθηση τοῦ ἀναµενοµένου διαλόγου θὰ καταθέσω ἀποσπάσµατα ἀπὸ δύο παλαιότερα κείµενά µου2 , ποὺ διαλευκαίνουν κάποια εὐαίσθητα σηµεῖα τοῦ θέµατος.

Α´ 

Ἡ πρώτη µελέτη ἔφερε τὸν τίτλο: Ἡ «Περὶ ἱκανοποιήσεως τῆς θείας δικαιοσύνης» διδασκαλία καὶ ἡ Νεοελληνικὴ Κατηχητικὴ καὶ Κηρυκτικὴ Πράξη»3 . Τὴν ἀφορµὴ ἔδωσε ἡ πολὺ καλὴ µελέτη τοῦ συναδέλφου π. Βασιλείου Ἰ. Καλλιακµάνη: «Ἡ διδασκαλία περὶ ἱκανοποιήσεως τῆς θείας δικαιοσύνης στὴ νεοελληνικὴ θεολογία»4 . Ὁ συγγραφέας ἐπιχειρεῖ ἐπιτυχῶς τὴ διερεύνηση ὄχι µόνο τῆς ἐξαπλώσεως τῆς «περὶ ἱκανοποιήσεως τῆς θείας δικαιοσύνης» σχολαστικῆς διδασκαλίας στὴν «καθ᾽ ἡµᾶς ἀνατολήν», ἀλλὰ καὶ τῆς διασυνδέσεώς της στὴν ἐκκλησιαστικὴ πρακτικὴ µὲ τὸ µυστήριο τῆς ἱερᾶς ἐξοµολογήσεως καὶ µετανοίας. Ὑπογραµµίζεται δὲ ὅτι οἱ ρίζες τοῦ νοµικιστικοῦ αὐτοῦ προβληµατισµοῦ φθάνουν ὥς τὸν Τερτυλλιανό, τὸν ἅγιο Κυπριανὸ καὶ τὸν Αὐγουστίνο καὶ ὅτι ὁ Ἄνσελµος Κανταβρυγίας (1023-1109) καὶ ὁ Θωµᾶς Ἀκινάτης (†1274) θὰ συµβάλουν κατόπιν στὴ συστηµατικὴ διατύπωσή της, γιὰ νὰ δογµατοποιηθεῖ, τελικά, στὴν ἐν Τριδέντῳ Σύνοδο (1545-1563). Εἶναι δηλαδὴ καθαρὰ σχολαστικὴ διδασκαλία.

Ποῖος εἶναι ὁ κανονικὸς Ἐπίσκοπος τοῦ Ἁγίου Ὄρους;

ΕΙΣ ΤΟ φύλλον τοῦ Ο.Τ. τῆς 10ης Ἰουλίου 2015 (ἀρ. φ. 2077) ἐδηµοσιεύσαµεν ἐκτενὲς ἄρθρον-ἀπάντησιν µὲ τίτλον «Περὶ τοῦ ζητήµατος τῆς πνευµατικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Ἁγίου Ὄρους» ἔπειτα ἀπὸ ἐπιστολὴν ἀναγνώστου, ὁ ὁποῖος µᾶς ἐφιστοῦσε τὴν προσοχὴν εἰς τὴν διαδεδοµένην ἀλλὰ ἐσφαλµένην ἄποψιν ὅτι «Τὸ Ἅγιον Ὄρος ὑπάγεται ἀνέκαθεν ἐκκλησιαστικῶς καὶ πνευµατικῶς στὸ Οἰκουµενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ µνηµονεύεται τὸ ὄνοµα τοῦ ἑκάστοτε Πατριάρχη». Εἰς τὴν ἀπάντησίν µας κατεδείξαµεν ὅτι ἕως τουλάχιστον τὸ 1313 µ.Χ. ὁ Οἰκ. Πατριάρχης δὲν εἶχε καµίαν ἀπολύτως δικαιοδοσίαν εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, διότι ἡ Χερσόνησος τοῦ Ἄθω ὑπήγετο πάντοτε κανονικῶς εἰς τὴν ἐπισκοπὴν Ἱερισσοῦ καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἱερισσοῦ ὡς ἐπιχώριος Ἐπίσκοπος εἶχε τὰ δικαιώµατα µνηµονεύσεως, ἱεροτελεστιῶν καὶ χειροτονιῶν. Τὰ κατωχυρωµένα ἱστορικῶς καὶ κανονικῶς δικαιώµατα τοῦ Μητρ. Ἱερισσοῦ, ὄχι µόνον δὲν συνεπάγονται κατάργησιν τοῦ αὐτοδιοικήτου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ ἐνίσχυσιν αὐτοῦ. Αὐτὸ ἀπέδειξεν ἡ ἱστορία, καθὼς ὡς Μητροπολίτης –καὶ µάλιστα ἀνίσχυρος- δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπεµ- βαίνη (ἄλλωστε ὅσες φορὲς τὸ ἐπεδίωξε δὲν ἐπέτυχε τίποτε, ἐφόσον δὲν διέθετεν οὔτε τὸ δικαίωµα ἀλλὰ οὔτε τὴν δύναµιν) καὶ ἁπλῶς προσεφέρετο ὁ ἴδιος εἰς τὴν διάθεσιν τῶν Ἱ. Μονῶν. Ἀντιθέτως πρὸς τὸν Πατριάρχην, ὁ ὁποῖος ἀπέκτησε µεγάλον ἔλεγχον κατὰ τὴν Τουρκοκρατίαν καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ σηµεῖον νὰ ἐπιθυµῆ νὰ ὑπαγάγη τὸ Ἅγιον Ὄρος εἰς τὴν ἄµεσον δικαιοδοσίαν του, πρᾶγµα τὸ ὁποῖον δὲν ἐπέτυχε, µετὰ ἀπὸ ἀντιδράσεις Ἁγιορειτῶν. Τὰ δικαιώµατα τοῦ Μητρ. Ἱερισσοῦ ἀπετέλουν ἐξασφάλισιν τῶν Ἁγιορειτῶν, διότι διεσφάλιζαν τὴν τήρησιν τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, δηλ. τοῦ ἐδαφικοῦ κριτηρίου διὰ τὴν ἀποφυγὴν ὁποιασδήποτε ὑπερορίας ἀντικανονικῆς πράξεως καὶ τὴν µετατροπὴν τοῦ Ἄθω εἰς κάποιου εἴδους Πατριαρχικοῦ «παποβικαριάτου».