Άλλοτε πάλιν επήγα εις τον Όσιον και τον ευρήκα εις μεγάλον κλαυθμόν και οδυρμόν και ερωτών αυτόν τι έχει, μου απεκρίθη·

 «Έκαυσαν την καρδίαν μου οι δαίμονες και δια τούτο τους αντέκαυσα και εγώ δια μέσου του σώματός μου· διότι ολίγον έλειψε να καύσω τα νεύρα των μηρών μου και να σύρωμαι εις την γην ως όφις, καθώς μου πρέπει, αν δεν ήθελε με σκεπάσει ο Θεός». Εγώ δε του είπα· «Δια τον Κύριον, ειπέ μου τι το αίτιον»; Και μου είπε· «Γνωρίζεις ότι ο μαθητής μου, επειδή είναι Ιερεύς, δέχεται λογισμούς και εξομολογεί· όθεν  αυτός, εξωμολογούμενος, μου διηγήθη ανωνύμως φιληδόνων τινών λογισμούς και παρευθύς εγνώρισα την καρδίαν μου, ότι εγλυκάνθη εις  τους λογισμούς εκείνους μαζί με ολόκληρον το σώμα μου· δια τούτο ελυπήθην και θυμωθείς κατ΄ εμαυτού, έβαλα κάρβουνα και έκαυσα τους μηρούς μου· επειδή, καθώς λέγει ο σοφός Νείλος, ο πνευματικός εκείνος που θέλει να καταστήση καθαράς τας πράξεις τών εις αυτόν εξομολογουμένων, είναι ανάγκη να λάβη και αυτός μολυσμόν τινα· καθότι ο διαλεγόμενος περί των σαρκικών παθών και καθαρίζων άλλους εκ των μολυσμών, δεν είναι δυνατόν να διέλθη αμόλυντος· διότι και αύτη μόνη η ενθύμησις μολύνει φυσικά την επιφάνειαν του νοός του». Ταύτα ειπών εγύμνωσε τους μηρούς του και είδον θέαμα φοβερόν· διότι η πρώτη οπή της πληγής, την οποίαν έκαμεν, ήτο τόσον μεγάλη, ώστε εχώρει εντός αυτής η χειρ μου· η δε άλλη οπή ήτο μικροτέρα, διότι δεν ηδυνήθη να την καύση τόσον, επειδή ωλιγοθύμησεν από τον πολύν πόνον και έπεσε κατά γης οδυνώμενος.   ·

Η άποψις του Πάπα δια την κατ΄ ανατολάς Ορθόδοξον Εκκλησίαν -- του αείμνηστου Ιωάννου Κορναράκη Ομ. Καθηγητού Παν. Αθηνών

Ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, σε συνέντευξη, που παρεχώρησε σε εφημερίδα της Β. Ελλάδος, μεταξύ άλλων, σχετικώς με την επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, είπε ότι η επίσκεψη αυτή «εκπέμπει μήνυμα αισιοδοξίας», ενώ, «αναφερόμενος στον διάλογο των δύο Εκκλησιών, τάχθηκε υπέρ της ένωσής τους και πρόσθεσε πως από την μέχρι τώρα διδασκαλία του Πάπα ως θεολόγου, εκφράζεται η κοινή συνείδηση της ¨αδιαιρέτου αρχαίας Εκκλησίας¨». («Ο.Τ.» 27.10.06).                                                               

Η άποψη αυτή του Παναγιωτάτου κ. Βαρθολομαίου, αν πράγματι έτσι διατυπώθηκε, στην εν λόγω συνέντευξη, φαίνεται να μη δικαιώνεται εκ των πραγμάτων, εφόσον άλλωστε, ουσιαστικώς, δεν είναι δυνατόν, η διδασκαλία του Πάπα, να είναι διαφορετική από την κατεστημένη διδασκαλία της παπικής ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας! Η δε διδασκαλία της παπικής Εκκλησίας αφίσταται ως γνωστόν, παρασάγγας από τη συνείδηση της «αρχαίας αδιαιρέτου Εκκλησίας»! 

Έπειτα, ένωση δύο Εκκλησιών δεν είναι δυνατή ως ένωση με τον Πάπα και τη διδασκαλία του, έστω και αν ακόμη η διδασκαλία του Πάπα εκφράζεται ως συνείδηση της αρχαίας κατ΄ Ανατολάς Ορθοδόξου  Εκκλησίας! 

Απέτυχαν τότε οι παπικοί να καταλάβουν το Πατριαρχείο, το πέτυχαν τώρα με τους Πατριάρχες Αθηναγόρα και Βαρθολομαίο!!!

Πηγή : Ακαδημία Αθηνών, Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσις.

ΜΙΑ  ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Ο νεοεκλεγείς τον Αύγουστον του 1671 δια την θέσιν του Βαϋλου εν Κων/πόλει, Τζιάκομος Κουϊρίνι, προτιθέμενος να αναχωρήση εκ Βενετίας δια την έδραν του, εδέχθη την επίσκεψιν του Νουντσίου της Αγίας  Έδρας, όστις τω εξέθηκε το κάτωθι  διαβολικόν σχέδιον, το οποίον ο ρηθείς Κουϊρίνι υπέβαλε δι΄ εκθέσεώς του εις την Γερουσίαν.(Μiscellanea Codici—Archivio di Stato,  Τόμος 4.) :

«… εις το Πατριαρχείον της Κων/πόλεως υφίσταται τώρα μέγα σχίσμα, διότι οι υποψήφιοι Πατριάρχαι είνε τέσσαρες: Μεθόδιος, Παρθένιος, Παϊσιος και Διονύσιος. Εξ άλλου, οκτώ Έλληνες  μητροπολίται είνε κρυφά καθολικοί και θερμοί θιασώται της ενώσεως των δύο Εκκλησιών. Ούτοι τρέφουν από καιρού τα αισθήματα ταύτα, αλλ΄ εδίσταζον, εκ φόβου μήπως αποκαλυφθούν, να τα εκδηλώσουν. Τώρα όμως νομίζουν ότι επήλθεν η κατάλληλος ώρα, ίνα προβούν εις πραξικόπημα, επιτυγχάνοντες ώστε να καταλάβη τον Πατριαρχικόν θρόνον εις Καθολικός, όστις θα παρεχώρει εις όλους τους «μισσιοναρίους» της Ρωμαϊκής Εκκλησίας να διαδώσουν την Καθολικήν Πίστιν. –Εκ πείρας ούτοι γνωρίζουν ότι τούτο δεν είναι καθόλου δύσκολον, αρκεί να υπάρχη η υποστήριξις πρεσβευτού τινος μεγάλης Δυνάμεως εν Κων/πόλει, εφόσον είναι γνωστόν ότι ο Κύριλλος Λούκαρις, καίτοι ήτο μεστός σφαλμάτων και αιρεσιών, όχι μόνον εξελέγη, αλλά και παρέμεινε Πατριάρχης επί 27 σχεδόν έτη, μόνον και μόνον χάρις εις την προστασίαν του Ολλανδού Πρέσβεως και δεν απεχώρησε του Πατριαρχείου, παρά μετά τον θάνατον του εν λόγω πρέσβεως. Και προ αυτού ακόμη, ο Πατριάρχης Νεόφυτος, παρέμεινεν επί 21 περίπου έτη, χάρις εις την προστασίαν του Άγγλου πρέσβεως και θα παρέμενε και περισσότερον χρόνον, αν ο ίδιος, λόγω γήρατος, δεν απεχώρει εις το Μοναστήριον της Αγίας Μονής εν Χίω, όπου και απέθανεν. Οι εν λόγω Μητροπολίται ανέφερον ότι δύναται δια πολύ μεγαλείτερον λόγον να εκλεγή και διατηρηθή εις Καθολικός Πατριάρχης, αν οι Καθολικοί πρεσβευταί και ιδία ο της Αυλής της Βιέννης, ο της Γαλλίας και ο της Γαληνοτάτης Αυθεντίας της Βενετίας, ήθελον τον προστατεύσει. Οι εν λόγω Μητροπολίται είνε: ο Ιγνάτιος της Χίου, ο Ιάκωβος της Άνδρου, ο Ιωσήφ επίσκοπος της Σάμου, ο Παρθένιος αρχιεπίσκοπος Μυτιλήνης, Παρθένιος μητροπολίτης Μεθύμνης, Ζαχαρίας μητροπολίτης Νάξου και Θεοφάνης. Οι Μητροπολίται ούτοι συνεννοήθησαν να επιτύχουν την εκλογήν ενός εξ αυτών, διότι άλλους Καθολικούς δεν γνωρίζουν, και αν η Αυτού Αγιότης ο Πάπας ή το Ιερόν Σωματείον της προπαγάνδας, έχουν γνώσιν περί υπάρξεως και άλλου τινός Καθολικού, θα ευχαριστηθούν να το μάθουν οι ειρημένοι, οι οποίοι δεν επιζητούν άλλο τι, παρά να περιέλθη το Πατριαρχείον εις χείρας ενός  Καθολικού.                                                                                                                   

Οι εν λόγω Μητροπολίται απέστειλαν ένα εξ αυτών ήτοι τον Μητροπολίτην της Νάξου εις Ρώμην, ίνα ενεργήση παρά τη Αγία Έδρα και τω Ιερώ Σωματείω της Προπαγάνδας και διαβιβασθούν θερμαί συστάσεις προς τον εν Βιέννη Αυτοκράτορα, προς τον Βασιλέα της Γαλλίας  και την Δημοκρατίαν της Βενετίας, όπως υποστηριχθή το ιερόν τούτο σχέδιον και ασφαλώς θα επιτευχθή το ποθούμενον, αν δοθούν εις τους Πρεσβευτάς ωρισμέναι έγγραφοι διαταγαί.                                                                                                                                                                              

Ο κίνδυνος είναι μέγας, διότι, αν γνωσθή σχετικόν τι εις τους σχισματικούς, όχι μόνον θα ματαιωθή η εκλογή, αλλά διατρέχουν και κίνδυνον δια την ζωήν των οι ρηθέντες ιεράρχαι και δη κατά τρόπον ακατανόμαστον. Προ τοιούτου κινδύνου, είναι απαραίτητος η σιωπή η απόλυτος. Δια τούτο οι εν λόγω Ιεράρχαι δεν ηθέλησαν να διατυπώσουν εγγράφως τας προθέσεις των, ίνα μη τυχόν πέση το έγγραφον εις χείρας των Τούρκων ή των σχισματικών. Διότι εν τοιαύτη περιπτώσει η ζωή των θα διέτρεχεν άμεσον κίνδυνον. Το ίδιον συνέβη και με τον Γαβριήλ μητροπολίτην Γάνου και Χώρας, όστις απηγχονίσθη, διότι τω ευρέθη μία επιστολή σταλείσα εις Μόσχαν. Συκοφαντηθείς αδίκως, απηγχονίσθη δημοσία εις την πύλην του Πατριαρχείου. Ο Πατριάρχης Παρθενάκης απηγχονίσθη δια την αυτήν αιτίαν εκ μιάς επιστολής του, εις τρόπον ώστε οι εν λόγω Μητροπολίται έχοντες υπ΄ όψιν τα παραδείγματα ταύτα, έκριναν προτιμότερον και ασφαλέστερον να εμπιστευθούν το σπουδαίον μυστικόν εις την Ρώμην δι΄ απεσταλμένου παρά να διακινδυνεύσουν την έγγραφον διατύπωσίν του.

ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015 – ΙΑ΄ ΛΟΥΚΑ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ -- «Εποίησε δείπνο μέγα και εκάλεσε πολλούς»

Το Δείπνο της θείας αγάπης

Σ΄ ένα δείπνο αλλιώτικο, το οποίο παρομοιάζεται με τη Βασιλεία των Ουρανών, προσκαλεί τον άνθρωπο η αγάπη του Θεού. Στην τιμητική πρόσκληση που τους απευθύνει για συμμετοχή στο ξεχωριστό αυτό δείπνο, οι προσκεκλημένοι με εύσχημο τρόπο προφασίζονται και επικαλούνται τις μέριμνες της καθημερινής ζωής για ν΄ αρνηθούν να παραστούν. Το χωράφι, η αγορά βοδιών και ο γάμος, από ευλογία του Θεού μετατράπηκαν σε προφάσεις για ν΄ απορρίψει ο άνθρωπος το μεγαλείο που του πρόσφερε η θεϊκή αγάπη.

Οι δικαιολογίες

Δικαιολογημένα, λοιπόν, ο οικοδεσπότης μόλις ακούει τις φτηνές δικαιολογίες που προβλήθηκαν, εξοργίζεται. Αυτό συμβαίνει γιατί η τιμή που κάνει ο Θεός στον άνθρωπο να τον καλέσει σε κοινωνία μαζί του, συνιστά ένα ανεπανάληπτο μεγαλείο, για την άρνηση του οποίου δεν χωρεί καμιά δικαιολογία.

Ἀνοικτή ἐπιστολή πρός την Ἱεράν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί την Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας

Σεβαστοί Πατέρες και ἅγιε Καθηγούµενε, εὐλογεῖτε. Εἴµαστε ἰδιαιτέρως σκανδαλισµένοι καὶ προβληµατισµένοι ἀπὸ τὴν ἐν γένει στάση σας στὰ θέµατα τῆς Πίστεως, τὰ τελευταῖα χρόνια. Ἐνῷ τὸ Ἅγιον Ὄρος θεωρεῖται κάστρο, προπύργιο καὶ κιβωτὸς τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐντούτοις ὄχι µόνο σιωπᾶ, ἀλλὰ κρατᾶ ἀποστάσεις καὶ κάποτε ἀπειλεῖ τοὺς διαµαρτυροµένους στὶς ἐπιχειρούµενες νοθεῖες τῆς Πίστεως, ἀναπαυµένο κάτω ἀπὸ µία ἀντὶ-Ὀρθόδοξη καὶ ἀντὶ-Πατερικὴ ψευδοερµηνεία τῆς Ὑπακοῆς καὶ τῆς Ἑνότητας. Ξεχάσατε τοὺς  Ἁγίους ποὺ δίδαξαν «Κρείσσων γὰρ ἐµπαθοῦς ὁµονοίας, ἡ ὑπὲρ εὐσεβείας διάστασις». Ἐνῷ εἶστε διαχειριστὲς τῆς µοναστικῆς Ἁγιορειτικῆς Παραδόσεως, ἐντούτοις ἐµφανίζεστε στὸν κόσµο ὄχι µόνο κατώτεροι τῶν περιστάσεων, ἀλλὰ καὶ ὕποπτοι γιὰ τὸ τί καὶ ποιὸν ἐκπροσωπεῖτε. Ἁγιορεῖτες Πατέρες αὐτὴ τὴ στιγµὴ τὸ κινδυνευόµενο εἶναι ἡ Πίστη, ποὺ ἀπειλεῖται ἀπὸ τὴ «Λερναία Ὕδρα» τοῦ διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ Οἰκουµενισµοῦ, καὶ ἐσεῖς ἀναπαύεστε φυλάσσοντες τοὺς φίλους σας, τὰ ντουβάρια καὶ τοὺς τίτλους; ∆ὲν εἴδατε ἢ δὲν µάθατε πώς, ὁ κ. Βαρθολοµαῖος εὑρισκόµενος στὴ Φλωρεντία µέσα σ’ ἕνα Παπικὸ «ναό», προσκύνησε καὶ φίλησε ἕνα πράσινο πανὶ ποὺ βρισκόταν πάνω στὴν ὑποτιθέµενη ἁγία Τράπεζα. Τί συµβολίζει αὐτὸ τὸ πανὶ ἆραγε; Ὁ Πατριάρχης κ. Βαρθολοµαῖος καὶ σωρεία Ἐπισκόπων, τούς ὁποίους ἐσεῖς τιµᾶτε, µνηµονεύετε καὶ προβάλλετε στοὺς πιστοὺς ὡς «Τύπον Χριστοῦ», ξεπέρασαν πολλὲς «κόκκινες γραµµὲς» ποὺ ἔθεσαν οἱ  Ἅγιοι Πατέρες καὶ συνεχίζουν ἀπτόητοι «Θεὸν µὴ φοβούµενοι καὶ ἀνθρώπους µὴ ἐντρεπόµενοι», νὰ διασύρουν καὶ νὰ ἐξευτελίζουν τὴν παναµώµητο νύµφη τοῦ Χριστοῦ, τὴν Ὀρθόδοξη  Ἐκκλησία, µιᾶς καὶ δὲν συναντᾶ καµία σοβαρὴ καὶ σθεναρὴ ἀντίδραση ἐκ µέρους τῆς Ἁγιορειτικῆς Κοινότητας. «Ἀλλοίµονο σὲ ὅσους µολύνουν τὴν Ἁγία Πίστη µὲ αἱρέσεις ἢ συγκαταβαίνουν στοὺς αἱρετικοὺς» προειδοποιεῖ ὁ ἅγιος Ἐφραὶµ ὁ Σύρος. Καὶ «Τοῖς κοινωνοῦσιν ἐν γνώσει [τοῖς αἱρετικοῖς] ἀνάθεµα», ἐπιτάσσει ἡ Ζ´ Οἰκουµενικὴ Σύνοδος. Ἀλήθεια δὲν σᾶς διακατέχει ντροπή; ∆ὲν ἐπαναστατεῖ ἡ Ὀρθόδοξή σας συνείδηση, ὅταν µαθαίνετε πώς, ἔγγαµοι κληρικοὶ διώκονται γιὰ θέµατα Πίστεως καὶ ἐσεῖς ἄγαµοι καὶ ἀκτήµονες καὶ ἀµέριµνοι νὰ χαϊδεύετε τοὺς διῶκτες ἀναπαυόµενοι; Λυπούµαστε βαθύτατα, σεβαστοὶ πατέρες τῆς Ἱερᾶς Κοινότητας καὶ ἅγιε καθηγούµενε τῆς Μεγίστης Λαύρας, διότι µᾶς ἀπογοητεύετε ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια µ’ αὐτὴ τὴν σιωπή σας, ποὺ κατὰ τὸν ἱερὸ Χρυσόστοµο εἶναι «δαιµονικὴ εὐσέβεια». Τροφοδοτεῖτε τὴν λύπη καὶ ἀπογοήτευση τοῦ κόσµου γιὰ ἐσᾶς ἀκόµα περισσότερο, διότι ὅπως µαθαίνουµε ἀπὸ δηµοσιεύµατα στρέψατε τὸ θυµὸ καὶ τὰ βέλη σας ὄχι ἐναντίον -ὡς ὀφείλατε- ἐκείνων ποὺ θὰ ἔπρεπε (πατριαρχῶν, ἀρχιεπισκόπων κ.τ.λ.), ἀλλὰ ἐναντίον τοῦ ἀγωνιστοῦ Γέροντος Σάββα τοῦ Λαυριώτη. Ἐνοχληθήκατε, ἐπειδὴ ἔκανε αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ πράξετε ἐσεῖς. Σᾶς φαίνονται παράξενες καὶ ἐξοργιστικὲς οἱ ὁµολογιακὲς ἀντιδράσεις τῶν Μοναχῶν, γιατί ἔχετε ἀποξενωθεῖ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες καὶ τὴν διδασκαλία τους περὶ τὰ τῆς Πίστεως. Ὁ Γέρων Σάββας ἔπραξε τὸ αὐτονόητο. Ἐφήρµοσε τὴν ἐντολὴ καὶ παραγγελία τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου: «Ἐντολὴ γὰρ Κυρίου µὴ σιωπᾶν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Ὥστε ὅτε περὶ Πίστεως ὁ λόγος, οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, ἐγὼ τὶς εἰµί; Ἱερεύς; ἀλλ’ οὐδαµοῦ.  Ἄρχων; Καὶ οὐδ’ οὕτως. Στρατιώτης; Καὶ ποῦ; Γεωργός; Καὶ οὐ δ’αὐτὸ τοῦτο. Πένης; µόνον τὴν ἐφήµερον τροφὴν ποριζόµενος, οὐδείς µοι λόγος καὶ φροντὶς περὶ τοῦ προκειµένου. Οὐά, οἱ λίθοι κράξουσι, καὶ σὺ σιωπηλὸς καὶ ἄφροντις;» Καὶ ὁ Κύριός µας δὲν εἶχε πεῖ ἐκεῖνα τὰ περίφηµα στοὺς Φαρισαίους ὅτι, ἐὰν οἱ ἄνθρωποι σιωπήσουν καὶ δὲν ὁµολογήσουν τὴν ἀλήθεια, «οἱ λίθοι κεκράξονται»;  Ἔτσι καὶ ὁ Γέρων Σάββας ὡς προϊστάµενος καὶ ἁπλὸς στρατιώτης βγῆκε καὶ ὁµίλησε καὶ εἶπε τὴν ὠµὴ ἀλήθεια. Ποῦ εἶναι τὸ µεµπτό; Μήπως, ἐπειδὴ τὸν κατηγόρησε ὁ Οἰκουµενικὸς Πατριάρχης γιὰ ἀντιεκκλησιαστικὴ συµπεριφορά, ἐσεῖς σπεύσατε νὰ τόν ἱκανοποιήσετε προσπαθώντας νὰ φιµώσετε τὸν Γέροντα Σάββα; Ἡ ἀντιεκκλησιαστικὴ συµπεριφορὰ τοῦ κ. Βαρθολοµαίου δὲν ἔχει οὔτε ἀρχὴ οὔτε τέλος, ὅσον ἀφορᾶ τὴν προδοσία τῆς Πίστεως ἐκ µέρους του. Καὶ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστοµος δὲν µᾶς συµβουλεύει, πὼς σὲ περιόδους αἱρέσεων καὶ προδοσίας τῆς Πίστεως, χρέος νὰ ἀγωνίζεται ἔχει ὄχι µόνον αὐτὸς ποὺ ὑπερέχει σὲ κάποιο βαθµὸ ἢ καὶ θέση ἐκκλησιαστική, ἀλλὰ καὶ ὁ «ἔχων» θέση µαθητοῦ, ὀφείλει νὰ ὁµιλεῖ καὶ νὰ ἀγωνίζεται γιὰ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας; Μαθαίνουµε, πὼς θέλετε νὰ ἐκφοβίσετε τὸν Γέροντα Σάββα (καὶ µέσῳ αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄλλους ἁγιορεῖτες), Σᾶς ὑπενθυµίζουµε εὐθαρσῶς ὅτι ἔχετε βαδίσει κατὰ τὸ ἥµισυ τὴν ὁδὸ τοῦ ἀνακριτῆ Τρωίλου, ὅταν ἀνέκρινε τὸν ἅγιο Μάξιµο τὸν Ὁµολογητή. Εὐχόµαστε νὰ µὴ βαδίσετε καὶ τὸ ἄλλο µισό. Ἁγιορεῖτες διοικητές, µὴ «κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔµπροσθεν τῶν ἀνθρώπων», καὶ ἂν ἐσεῖς χάσατε τὸν δρόµο ἀφῆστε τοὺς ὑπολοίπους νὰ συνεχίσουν τὸν δρόµο ποὺ δίδαξε ὁ Κύριος καὶ ὑπέδειξαν οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ Ἅγιοι. Πληροφορηθήκαµε ἐπίσης, πὼς τὸν ἐπέπληξε καὶ ἡ ἱερὰ µονὴ του λέγοντας πώς, «δὲν πρέπει νὰ κατακρίνεται ὁ Πατριάρχης». Ἅγιε Καθηγούµενε, αὐτὴ ἡ δήλωσή σας εἶναι τελείως ἀντιπατερική. Ξένα πράγµατα µᾶς λέτε. Ὁ Γέροντας Σάββας δὲν ἔκρινε τὸν πατριάρχη, ἀλλὰ τὸν ἤλεγξε. Τὸ πρῶτο δὲν ἐπιτρέπεται, τὸ δεύτερο ἐπιβάλλεται γιὰ κάθε χριστιανό, γιατί γίνεται πρὸς διόρθωση καὶ ὄχι πρὸς διαπόµπευση. Γιὰ ψάξτε καὶ διαβάστε τί λέει ἐπ’αὐτοῦ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστοµος! Τὸ «µὴ κρίνετε, ἵνα µὴ κριθῆτε» εἶναι γιὰ τὸν βίο, γιὰ τὴν πολιτεία καὶ γιὰ τὸ ἦθος τοῦ καθενὸς καὶ δὲν ἰσχύει γιὰ θέµατα ποὺ ἅπτονται τῆς ἀλήθειας τῆς Πίστεως. Τὰ ἴδια µᾶς ἀναφέρει καὶ ὁ ἅγιος Νικόδηµος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἂν ὁ προεστός σου εἶναι σφαλερὸς εἰς τὴν πολιτείαν καὶ τὰ ἔργα του, µὴ περιεργάζεσαι. Ἂν ὅµως εἶναι σφαλερὸς κατὰ τὴν πίστιν, φεῦγε καὶ παραίτησέ τον, ὄχι µόνο ἂν εἶναι ἄνθρωπος, ἀλλὰ κἄν ἄγγελος εἶναι ἀπὸ τὸν οὐρανόν». Στὸ ἴδιο µῆκος κύµατος καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος: «Τὸ νὰ ἐφησυχάζει κανεὶς, ὅταν τὸ κινδυνευόµενον εἶναι ἡ Πίστις, τοῦτο εἶναι ἴδιον τῆς ἀρνήσεως, τὸ δὲ νὰ ἐλέγχει εἶναι ὁµολογία εἰλικρινής». Ἅγιε Καθηγούµενε τῆς Ἱ. Μ. Μεγίστης Λαύρας, ἐσεῖς δὲν ἐκφωνήσατε γιὰ λογαριασµὸ ὁλοκλήρου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, τὸν χαιρετισµὸ στὴ λαοσύναξη τῆς Ἀθήνας, στὴν ἐπικείµενη ἐπίσκεψη τοῦ Πάπα στὴν Ἑλλάδα; Ἐσεῖς δὲν διαβεβαιώσατε πὼς τὸ  Ἅγιον Ὄρος ἐµµένει στὴν πατροπαράδοτη Πίστη καὶ Θεολογία τῶν ἁγίων Πατέρων καὶ Ὁµολογητῶν καὶ χάριτι Χριστοῦ οὐδέποτε θὰ ἀναγνωρίσει τὸν Παπισµὸ ἐµµέσως ἢ ἀµέσως ὡς ἀληθῆ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ; Πῶς ἀνέχεσθε καὶ σκύβετε τὸ κεφάλι τώρα, στὴν προσπάθεια ποὺ κάνει ὁ κ. Βαρθολοµαῖος νὰ ἀποδεχθοῦµε ἀµέσως κι ὄχι ἐµµέσως τὸν Παπισµὸ ὡς Ἐκκλησία; Καὶ πῶς ἀπαιτεῖτε νὰ σᾶς ἀκολουθήσουν ἐν Ὑπακοῇ καὶ Ἀγάπῃ καὶ οἱ ἄλλοι ὑποτακτικοί σας στὴν Κόλαση; Μ’ αὐτὴ τὴ στάση σας δὲν κατατάσσεσθε σύµφωνα µὲ τὸν Μέγα Βασίλειο στοὺς ἀρνητὲς τῆς Πίστεως; Λοιπόν, ἐσεῖς ἅγιε Καθηγούµενε, καὶ ἡ Ἱερὰ Κοινότητα νὰ ζητήσετε συγγνώµη πρῶτα ἀπὸ τὴν Παν αγία γιὰ τὴν συµµετοχή σας στὴν διάδοση τῆς κακοδοξίας τοῦ Οἰκουµενισµοῦ καὶ στὴν ὑποστήριξή σας στὸν ἀρχηγὸ τῶν Οἰκουµενιστῶν κ. Βαρθολοµαῖο καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὸν λαὸ ποὺ ἔχετε κατασκανδαλίσει, µήπως ἔτσι προλάβετε τὴν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ. Τὸν γέροντα Σάββα, ποὺ προσπάθησε νὰ σᾶς ἀφυπνίσει, πρέπει νὰ τὸν συγχαρεῖτε καὶ νὰ τὸν ἀγκαλιάσετε κι ὄχι νὰ τὸν τιµωρήσετε καὶ νὰ πάρετε µέτρα ἐναντίον του. Σύγχυση καὶ σκανδαλισµὸς δηµιουργεῖται, ὅταν ἀκούγεται ἡ µνηµόνευση τοῦ κ. Βαρθολοµαίου. Αὐτὸ εἶναι «ἡλίου φαεινότερον». Τὸ ξέρετε πὼς ὑπάρχουν ἀδελφοὶ ἐν Χριστῷ, ποὺ κλείνουν τὰ αὐτιά τους, ὅταν µνηµονεύεται ὁ κ. Βαρθολοµαῖος; Κλείνοντας αὐτὴ τὴν ἀνοικτὴ ἐπιστολή, θὰ ἐπιθυµούσαµε νὰ ἀνακαλέσετε ὅσα τιµωρητικὰ ἐπιβάλατε στὸν γέροντα Σάββα, διαφορετικὰ θὰ θεωρήσουµε, πὼς δυστυχῶς κι ἐσεῖς συµπλέετε µὲ τὸν Οἰκουµενισµό, µὲ τὸν κ. Βαρθολοµαῖο, καὶ ἐν τέλει ἀσπασθήκατε τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουµενισµοῦ. Θεὸς φυλάξοι!!

Συντονιστικὴ Ἐπιτροπὴ Ὀρθοδόξων Πολιτῶν Ἠµαθίας – Πτολεµαΐδας

 Ἰάκωβος Καραβασιλείου Ἰωάννης Ρίζος Ἀραβέλλα Καραβασιλείου Ἀλέξανδρος Γουλτίδης κ.ἄ.

Εχθροί των Οικουμενικών Συνόδων

Έχετε έπτά Οικουμενικές Συνόδους. Έάν σας λείψη μία, δέν έχετε νά χάσετε πολλά πράγματα», είχε είπή κάποτε ό Κόπτης πατριάρχης Σενοϋντα Γ' στούς 'Ορθο­δόξους εκπροσώπους, άναφερόμενος στην Δ' Οικουμενι­κή Σύνοδο, τήν όποία μέχρι σήμερα οί Μονοφυσίτες άρνούνται νά άποδεχθούν. Παρά τό θράσος όμως των συνο­μιλητών μας, ό διάλογος συνεχίσθηκε καί κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι Μονοφυσίτες καί 'Ορθόδοξοι είχαμε πάντοτε τήν αύτή Χριστολογική πίστι, άλλα άπλώς τήν δι­ατυπώναμε μέ διαφορετικό τρόπο!

Τό ψευδέστατο αύτό συμπέρασμα, πού άκυρώνει το άλάθητο καί θέτει ύπό άμφισβήτησι τήν αύθεντία τών Οι­κουμενικών Συνόδων, αποδέχονται εύχαρίστως ό π. Γε­ώργιος Τσέτσης καί οί όμόφρονές του οίκουμενιστές, καί προωθούν δολίως καί άνευ Πανορθοδόξου άποφάσεως τήν ψευδοένωσι μέ τούς αιρετικούς καί άμετανοήτους Μονοφυσίτες στις έπαρχίες τού Οικουμενικού Θρόνου, παρά τήν σατανική εμμονή τών Άντιχαλκηδονίων που άπορρίπτουν άσυζητητί τέσσαρες Οικουμενικές Συνόδους τής 'Ορθοδοξίας! Ενόχλησε, όμως, τό Φανάρι ή άναγνώρισι καί ό έορτασμός τών Η' καί Θ' Συνόδων άπό μία 'Ορ­θόδοξη ιερά Μητρόπολι! Ή άτιμία τών Οικουμενικών Συν­όδων έκ μέρους τών αιρετικών καί ή βλα­σφημία τοϋ Άγ. Πνεύματος, πού έπεστάτησε, φώτισε καί καθωδήγησε τις Συνό­δους αύτές, δέν ταράσσει τούς Φαναριώτες. Τούς ταράσσει, όμως, ή έκ μέρους πιστών καί εύσεβών 'Ορθοδόξων Χριστια­νών τιμή δύο άγίων Συνόδων καί οι προσπάθειές τους γιά τήν Πανορθόδοξη άναγνώρισί τους! "Ετσι άποδεικνύονται έχθροί καί πολέμιοι τών Οικουμενικών Συν­όδων, φίλοι δέ καί συνεργάτες τών αιρε­τικών, τούς οποίους οί Σύνοδοι καταδικά­ζουν καί άναθεματίζουν! Κύριε, μή στήσης αύτοίς τήν άμαρτίαν ταύτην.

Περιοδικό “Ο ΣΤΑΥΡΟΣ”

ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ.

Ἐν Ἱερᾷ Μονῇ Μεγίστης Λαύρας 19-5/1-6-2014

Κυριακή τῶν Ἁγίων Πατέρων

Πολλές φορές σέ παρελθόντα φύλλα τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου, ἔχει ἐκφραστεῖ ἡ ἀγωνία γιά τήν ἀφωνία τοῦ Ἁγίου Ὄρους σέ ὅτι ἀφορᾶ τήν προδοσία τῆς Πίστεως πού συντελεῖτε στίς ἡμέρες μας.

Ἕνα χαρακτηριστικό ἀπό αὐτά εἶναι στό φύλλο τοῦ Ὀρθοδόξου Τύπου τῆς 12ης Ἰουλίου 2013, μέ ἀριθμόν 1983 καί ἐπικεφαλίδα: ΑΝΑΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ. Ἔκτοτε γράφτηκαν καί ἄλλα εἴτε ἀπό σεβαστούς πατέρες ἤ λαϊκούς. Διαβάζοντάς τα, νιώθουμε πόνο καί πικρία, διότι τά αἱρετικά φρονήματα καί ἀνοίγματα τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, καί ὄχι μόνο, διότι τώρα καί ὁ Ἀντιοχείας, καί ὁ Ἀλεξανδρείας καί ὁ Ἱεροσολύμων συμπλέουν στόν οἰκουμενιστικό κατήφορο, δέν ἐλέγχονται ἀπό τούς Ἡγουμένους τοῦ Ἁγίου Ὄρους, οὔτε ἀπό τήν Ἱερά Κοινότητα, ἀλλά ἀντιθέτως τόν ὑποδέχονται ἀσμένως, μέ συλλείτουργα, καί φιέστες ἀπαράδεκτες γιά τόν Ἁγιώνυμο τόπο. Με ἀποκορύφωμα τήν συνάντηση Πατριάρχου καί Πάπα στά Ἱεροσόλυμα, τήν συμπροσευχή, τούς ἀσπασμούς, καί τήν ὑπόσχεση γιά κοινό ποτήριον. Το ἴδιο ἔγινε καί πρίν 50 χρόνια, ἀλλά τότε οἱ Ἁγιορεῖτες ἀντέδρασαν, κόβοντας τό μνημόσυνο, καί δείχνοντας τήν ἀγάπη τους πρός τόν Χριστό καί τήν Ἐκκλησία του, χωρίς νά ὑπολογίσουν τυχόν «ποινές» ἤ μᾶλλον ἀντίποινα πού θά δεχόταν ἀπό τό Πατριαρχεῖον, ὅπως καί ἔγινε.

Σήμερα, οἱ Ἡγούμενοι καί τά Μοναστήρια, καί πρωτίστως ἡ Ἱερά Κοινότης, ὄχι μόνον σιωποῦν, ἀλλά καί δικαιολογούν τά ἀδικαιολόγητα, λέγοντας πώς δέν πρέπει νά ἀποκοποῦμε ἀπό τήν Ἐκκλησία, λές και Ἐκκλησία εἶναι ὁ κάθε Πατριάρχης, καί δὴ ὅταν αὐτός ἔχει αἱρετικά φρονήματα, ὅπως ὁ νῦν.

Καί ἀντί νά πάρουν τό παράδειγμα ἀπό τούς Ἁγιορεῖτες Πατέρες μας, τούς μάρτυρες ἐπί τοῦ λατινόφρονος Βέκκου, καί νά καταλάβουν ὅτι περισσότερον Βέκκου ἔχουμε σήμερον, καί νά διακόψουν τό μνημόσυνο, ἐλέγχοντάς τον διά τά κοράνια πού μοιράζει, πού ἐξισώνει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μέ τίς «Ἐκκλησίες» τοῦ Σατανᾶ, πού δέχεται τά βαπτίσματα τῶν αἱρετικῶν, πού ἡ σωτηρία κατορθώνεται σέ ὅλες τίς «Ἐκκλησίες»,πού συμπροσεύχεται μέ αἱρετικούς, Ἑβραίους, μέχρι καί πνευματιστές, καί γενικά γιά τήν προδοσία του στήν Ἐκκλησία καί τόν Χριστό, τόν προσφωνοῦν καί τόν ἀποδέχονται ὡς πατέρα τους. Νά τόν χαίρονται.

Ὅμως πρέπει νά μάθει ὁ Ὁρθόδοξος λαός πώς τό Ἅγιον Ὄρος, δέν εἶναι οἱ ἡγούμενοι οὔτε ἡ Ἱερά κοινότης, πού φοβοῦνται μήν χάσουν τήν θεσούλα τους καί τήν βόλεψή τους, ἀλλά πρωτίστως εἶναι ἡ Παναγία πού γιά χάριν της ὀνόμασαν τό Ὄρος Ἅγιον, οἱ Ἅγιοι Πατέρες μας, πού ἁγιάστηκαν καί ἁγίασαν τά χώματα τοῦτα μέ τήν ἄσκησή τους καί τό αἷμα τους, καί σήμερα, οἱ μοναχοί, πού δέν συμφωνοῦν μέ τήν στάση τῶν οἰκουμενιστῶν, ἐλέγχουν εὐκαίρως ἀκαίρως, καί ἀγωνίζονται νά κρατήσουν ψηλά τήν σημαία τῆς Ὀρθοδοξίας, χωρίς νά δημιουργούν σχίσματα, καί νά ἀποκόβονται ἀπό τήν Ἐκκλησία. Αὐτοί ὅμως δέν φαίνονται, διότι δέν τούς δείχνουν, ἀλλά δείχνουν αὐτά πού θέλουν.

Σᾶς καταθέτω λοιπόν ὅτι μεγάλο μέρος τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀποτελείται ἀπό αὐτούς τούς πατέρες, πού θά ἔδιναν καί τήν ζωή τους γιά τήν φίλη Ὀρθοδοξία, καί, ἄν καί ἀνάξιως νά συγκαταλέγομαι μεταξύ αὐτῶν, συντάσσομαι μαζί τους. Καί αὐτό ὄχι χάριν ἐπιδείξεως, ἀλλά διότι ἡ σιωπή κατά τόν Μέγα Γρηγόριον τόν Παλαμᾶ εἶναι τό τρίτο εἴδος ἀθεῒας.

Ὅμως καί οἱ λοιποί ἀντιοικουμενιστές πατέρες τῆς ἙλλαδικῆςἘκκλησίας ἄς κόψουν τό μνημόσυνο τῶν μή ὀρθοτομοῦντων τόν λόγο τῆς ἀληθείας, νά σταματήσουν τά συλλείτουργά τους μέ τούς οἰκουμενιστές, καί μετά νά μιλοῦν καί γιά τό Ἅγιον Ὄρος.

Σέ αὐτά τά χρόνια τά ἀποκαλυπτικά, δέν περιμένουμε καμμία σύνοδο νά καθαιρέσει τόν Βαρθολομαῖο καί τό συνάφι του, γιά αὐτό καί ὁ καθένας μας πρέπει νά πάρει τήν εὐθύνη τῆς ὁμολογίας του, καί να συνταχθεί εἴτε μέ τόν Χριστό, εἴτε μέ τόν ἀντίχριστο χωρίς διπλωματίες, ἵνα ἐν ὁμονοίᾳ ὁμολογῇ Πατέρα, Υἱὸν καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον.

Μετά τιμῆς

Γέρων Σάββας Λαυριώτης.