Τη ΚΣΤ΄ (26η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΑΛΥΠΙΟΥ του Κιονίτου.

Αλύπιος ο Όσιος πατήρ ημών εγεννήθη κατά τας αρχάς στ΄ αιώνος εις την Ανδριανούπολιν της Παφλαγονίας. Τούτου τον υπεράνθρωπον Βίον θέλομεν διηγηθή ενταύθα, επειδή καλόν είναι μεν και θεάρεστον να διηγήται τις των Μαρτύρων τους αγώνας, οίτινες δίδουν πολλήν την ωφέλειαν με τα εξαίρετα παραδείγματα της μεγάλης ανδρείας και της προς τον Θεόν αγάπης, αλλά δεν είναι ολιγώτερον ψυχωφελές και σωτήριον το να γράφωνται οι ασκητικοί πόνοι και ιδρώτες των Οσίων Πατέρων εκείνων, όσοι υπέμειναν δια τον Χριστόν τοσαύτην κακοπάθειαν, κατοικούντες εις τα όρη, τα σπήλαια και τας οπάς της γης, στενοχωρούμενοι, υστερούμενοι και απορούμενοι πάντων των αναγκαίων του σώματος, των οποίων τον ισάγγελον βίον πρέπει έκαστος να θαυμάζη, διότι και αν ακόμη οι Άγιοι Μάρτυρες υπερτερούν τους Οσίους κατά την δριμύτητα των πόνων και την σφοδρότητα των κολάσεων, τας οποίας υπέστησαν, όμως αυτοί πάλιν υπέμειναν καθ’ όλην την ζωήν των πολεμούντες με την σάρκα και με τους ασπλάγχνους και ανελεήμονας δαίμονας, οι οποίοι τους εκόλαζαν καθώς οι τύραννοι εβασάνιζον και έδερον, ελίθαζον και ποικιλοτρόπως εταλαιπώρουν αυτούς, δια τούτο θα γράψωμεν και ημείς ενταύθα τον Βίον του θαυμασίου τούτου και μεγάλου εις την αρετήν Αλυπίου, όστις είναι εις εξ αυτών.

Τη ΚΕ΄ (25η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΠΕΤΡΟΥ του Ησυχαστού.

Πέτρος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών εγεννήθη από γονείς ευσεβείς κατά την Μαύρην Θάλασσαν. Αφού δε συνέζησε μόνον επτά έτη μετά των γονέων του, όλον το επίλοιπον διάστημα της ζωής του διήνυσεν εις την φιλοσοφίαν και άσκησιν. Και πρώτον μεν ηγωνίσθη εις την Γαλατίαν· έπειτα χάριν ιστορίας και περιηγήσεως επήγεν εις την Παλαιστίνην. Αφού δε προσηυχήθη εκεί εις όλους τους ιερούς και Αγίους Τόπους, κατέβη εις την Αντιόχειαν και κλεισθείς εντός κελλίου τινός, επρόσεχεν εις τον εαυτόν του, διαλεγόμενος και συνομιλών με τον Θεόν πάντοτε δια της ιεράς προσευχής, χωρίς να τρώγη άλλο τι φαγητόν ειμή μόνον ολίγον άρτον και αυτόν ζυγισμένον και να πίνη ολίγον ύδωρ· αλλά και ταύτα τα ολίγα έτρωγε και έπινεν ανά δύο ημέρας.

Τη ΚΕ΄ (25η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΜΕΡΚΟΥΡΙΟΥ.

Μερκούριος ο ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο κατά τους χρόνους των ασεβών βασιλέων Δεκίου, Γάλλου και Ουαλεριανού, καταγόμενος μεν από την γην της Ανατολής, συνηριθμημένος δε με το στράτευμα το ονομαζόμενον των Μαρτησίων, υιός υπάρχων Σκύθου τινός, Γορδιανού καλουμένου, όστις ήτο μεν Χριστιανός, αλλά κεκρυμμένος και ο βασιλεύς δεν το εγνώριζε. Mετά τον θάνατον του πατρός του, νέος έτι ων ο Άγιος και ανδρείος εις τους κατά των εχθρών πολέμους, εστάλη υπό του βασιλέως με το στράτευμα να πολεμήση κατά βαρβάρων· βλέπων δε ότι αυτοί ήσαν πολλοί εσυλλογίζετο τι να πράξη.

Τη ΚΕ΄ (25η) Νοεμβρίου, μνήμη της Αγίας και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος του Χριστού ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ.

Αικατερίνα η ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς ήτο από την μεγαλόπολιν Αλεξάνδρειαν, ήθλησε δε κατά τον καιρόν των ασεβών βασιλέων Μαξιμιανού, Μαξεντίου και  Μαξιμίνου των βασιλευσάντων κατά τα έτη τε΄ - τιγ΄ (305 – 313). Ο Βίος αυτής και το Μαρτύριον είναι τόσον θαυμαστός, γλυκύς και ηδύτατος, ώστε πάσα ψυχή, ήτις μετά προσοχής αναγινώσκει και ακροάται αυτόν, ευφραίνρται και δροσίζεται και πολύν τον καρπόν συγκομίζει. Η ελπίς της συγκομίσεως των καρπών γεμίζει θάρρος τον γεωργόν και τον κάμνει να μη συλλογίζεται ποσώς κόπον και ιδρώτα, ούτε πάσαν άλλην χειμέριον κακοπάθειαν, αλλά να υπομένη καρτερικώς τας θλίψεις των ανέμων και των υδάτων και αυτής της χιόνος την δριμύτητα, αναμένων μετά πόθου πολλού το θέρος να απολαύση τους καρπούς του.

Τη ΚΔ΄ (24η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΘΕΟΔΩΡΟΥ του εν Αντιοχεία.

Θεόδωρος ο Άγιος Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του αποστάτου βασιλέως Ιουλιανού εν έτει τξα΄ (361), συνελήφθη δε αρπαγείς εις το μέσον της αγοράς υπό του επάρχου Σαλουστίου δια την αιτίαν ταύτην: Όταν ο ασεβής Ιουλιανός προσέταξε να μετακομισθώσιν από την Δάφνην, ήτοι από το της Αντιοχείας προάστιον, τα λείψανα των Αγίων Μαρτύρων Βαβύλα και των συν αυτώ, οι βαστάζοντες αυτά Χριστιανοί έψαλλον ένα ψαλμόν του Δαβίδ, και εις πάσαν περικοπήν έλεγον τον στίχον τούτον: «Αισχυνθήτωσαν πάντες οι προσκυνούντες τοις γλυπτοίς», επειδή ενόμιζον οι ειδωλολάτραι ήτταν και αδυναμίαν του εν τη Δάφνη Απόλλωνος την των Αγίων λειψάνων μετάθεσιν.

Τη ΚΔ΄ (24η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΠΕΤΡΟΥ Αλεξανδρείας.

Πέτρος ο μακάριος Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας εστόλιζε τον θρόνον αυτής ότε ο δυσσεβής Διοκλητιανός 284 – 305, βασιλεύων εις την Νικομήδειαν, κατεδίωκε πολύ τους Χριστιανούς ο άθλιος και πολλούς εθανάτωσε με δεινά κολαστήρια. Ήτο δε ο μακάριος Πέτρος εις όλους περίβλεπτος και περίφημος δια τας αρετάς αυτού και πολλούς ωδήγησε με την διδαχήν και τας θαυμασίας πράξεις του προς την ευσέβειαν. Ταύτα μαθών ο αλιτήριος τύραννος εθυμώθη και στέλλει πέντε τριβούνους με τους στρατιώτας αυτών να τον φέρουν δεδεμένον εκεί εις την Νικομήδειαν, οίτινες ελθόντες εύρον αυτόν εις την Εκκλησίαν, ένθα εδίδασκε τον λαόν τα σωτήρια λόγια.

Τη ΚΔ΄ (24η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ Επισκόπου Ρώμης.

Κλήμης ο μακάριος Πατήρ ημών ήτο από την μεγαλόδοξον Ρώμην, έζησε δε κατά τους χρόνους Δομετιανού του εν έτει πα΄ (81) βασιλεύσαντος, και των διαδόχων αυτού Νέρβα και Τραϊανού, κατήγετο δε από γένος βασιλικόν, σοφώτατος υπάρχων καθώς εις τα συγγράμματα και τους λόγους του φαίνεται, επειδή έμαθεν όλην την ελληνικήν παιδείαν και έγινε θαυμαστός φιλόσοφος. Τον πατέρα του ωνόμαζον Φαύστον και Ματθιδίαν την μητέρα του. Ημέραν δε τινα ταξιδεύοντες μαζί με άλλους εναυγάγησαν. Διασωθείς δε αυτός υγιής με τρόπον θαυμάσιον, εύρε τον Απόστολον Πέτρον και εδιδάχθη υπ’ αυτού την αληθινήν του Χριστού πίστιν, γενόμενος κήρυξ του Ευαγγελίου επιμελέστατος· συνέγραψε δε και τας Διαταγάς των Αποστόλων.