Τη ΙΑ΄ (11η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου Πατρός ημών ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ του Κοινοβιάρχου.

Θεοδόσιος ο Όσιος και θεοφόρος πατήρ ημών, ο και Κοινοβιάρχης καλούμενος, ήκμασε κατά τους χρόνους Λέοντος του μεγάλου εν έτει υν΄ (450), έφθασε δε και μέχρι των χρόνων Αναστασίου του Δικόρου του εν έτει 491 βασιλεύσαντος, κατήγετο δε από την ιδίαν χώραν, από την οποίαν κατήγετο και ο Μέγας Βασίλειος, δηλαδή την Καππαδοκίαν, από χωρίον Μωγαρισός καλούμενον. Εις αυτόν τον ταπεινόν και ευτελέστατον τόπον εγεννήθη ο υψηλός την αρετήν και θαυμάσιος Θεοδόσιος από γονείς φιλοθέους και ευσεβείς.

Τη Ι΄ (10η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΜΑΡΚΙΑΝΟΥ Πρεσβυτέρου και Οικονόμου της Μεγάλης Εκκλησίας.

Μαρκιανός ο Όσιος πατήρ ημών ήνθησε κατά τους χρόνους του συνωνύμου αυτού αυτοκράτορος Μαρκιανού και Πουλχερίας εν έτει υνγ΄ (453). Οι γονείς του ήσαν από την Ρώμην, από γένος περιφανέστατον και υπέρλαμπρον εις την αξίαν και τα χρήματα πλούσιοι, εις δε την ευσέβειαν πλουσιώτεροι. Αφού δε έμαθε τα πρώτα γράμματα, ήλθε με τους γονείς του και κατώκησαν εις την Κωνσταντινούπολιν· εκεί δε εξεπαιδεύθη ο νέος καλλίτερον όχι τόσον εις την κάτω φιλοσοφίαν, αλλά πολλώ μάλλον την μείζονα και τελειοτέραν.

Τη Ι΄ (10η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΔΟΜΕΤΙΑΝΟΥ, Επισκόπου Μελιτηνής.

Δομετιανός ο Όσιος πατήρ ημών έζησε κατά τους χρόνους των βασιλέων Ιουστίνου του Β΄ (566 – 578) και Μαυρικίου (578 – 602), υιός ων Θεοδώρου και Ευδοκίας, οίτινες ήσαν πλουσιώτατοι εις χρήματα. Ούτος λοιπόν σπουδάσας αρκετά την έξω παιδείαν και την έσω των θείων Γραφών, συνεζεύχθη μετά συζύγου δια γάμου δι’ ολίγον καιρόν· αφού δε η γυνή του ετελεύτησεν, επειδή όλην την σπουδήν του είχεν εις την κατά Θεόν φιλοσοφίαν, κατέστη Επίσκοπος της εν Μελιτηνής αγίας Εκκλησίας εις ηλικίαν τριάκοντα ετών.

Τη Ι΄ (10η) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ του Νύσσης.

Γρηγόριος ο Επίσκοπος Νύσσης και εν Αγίοις Πατήρ ημών ήτο αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου, νεώτερος αυτού, λαμπρός και ούτος εις τους λόγους και ζηλωτής ένθερμος της Ορθοδόξου Πίστεως. Εγεννήθη κατά το έτος τλα΄ (331), εγένετο δε τω τοβ΄ (372) Επίσκοπος Νύσσης (ήτις κοινώς Νύσι ονομάζεται, πόλις με θρόνον Επισκόπου, υπό τον Καισαρείας, απέχουσα ταύτης εξήκοντα μίλια). Εξωρίσθη υπό του αρειανόφρονος Ουάλεντος τω 374, ανεκλήθη δε εις τον θρόνον αυτού τω 378 υπό Θεοδοσίου του Μεγάλου.

Τη Θ΄ (9η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ του θαυματουργού.

Ευστράτιος ο Όσιος πατήρ ημών κατήγετο από την χώραν την ονομαζομένην Ταρσίου, της επαρχίας Οπτημάτων, κόμης ων κατά την αξίαν, εκ της κωμοπόλεως Βιτζιανής, και υιός υπάρχων γονέων ευσεβών, Γεωργίου και Μεγεθούς, οίτινες έζων με αυτάρκη αγαθά, εν έτει ωη΄ (808). Ούτος λοιπόν καλώς ανατραφείς υπό των γονέων του, ότε έφθασεν εις το εικοστόν έτος της ηλικίας του, εκυριεύθη από τον θεϊκόν έρωτα· όθεν αφήσας τους γονείς του έφυγεν εις το όρος του Ολύμπου και ήλθεν εις το Μοναστήριον το καλούμενον των Αγαύρων, εις το οποίον έλαμψαν κατά την άσκησιν και αρετήν οι εκ μητρός θείοι αυτού, Βασίλειος και Γρηγόριος.

Τη Θ΄ (9η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΠΟΛΥΕΥΚΤΟΥ.

Πολύευκτος ο Μάρτυς έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουαλεριανού εν έτει σνε΄ (255), στρατιώτης την τάξιν, εκ της πόλεως της Αρμενίας Μελιτηνής, ο οποίος και πρώτος εμαρτύρησεν εις την πόλιν αυτήν. Επειδή δηλαδή εξεδόθη νόμος ασεβής, ο οποίος προσέτασσε να αρνώνται οι Χριστιανοί τον Χριστόν, όσοι δε δεν πείθονται να λαμβάνωσι ζημίαν τον θάνατον, τούτου χάριν ο του Χριστού αθλητής Πολύευκτος, χωρίς να δειλιάση τελείως, εκήρυξε παρρησία τον Χριστόν, και με το πολύ θάρρος και την μεγαλοψυχίαν του συνέτριψε τα είδωλα τα παρά των ειδωλολατρών λατρευόμενα.

Τη Η΄ (8η) Ιανουαρίου, ο Άγιος ΑΤΤΙΚΟΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως εν ειρήνη τελειούται.

Αττικός ο εν Αγίοις πατήρ ημών εγεννήθη εν Σεβαστεία της Αρμενίας περί τας τελευταίας δεκαετηρίδας του Ε΄ αιώνος· εκεί νέος ων εδιδάχθη υπό Μοναχών ανηκόντων εις την αίρεσιν του Μακεδονίου την φιλοσοφίαν εις την οποίαν και αυτός έκλινε τότε. Ελθών κατόπιν εις ανδρικήν ηλικίαν απέπτυσε την αίρεσιν του Μακεδονίου και ησπάσθη την Ορθοδοξίαν και τον ασκητικόν βίον. Τοιούτος γενόμενος ο Αττικός κατελθών εις Κωνσταντινούπολιν επί της βασιλείας Θεοδοσίου, εγένετο Πρεσβύτερος της Μεγάλης Εκκλησίας.