Τη Ζ΄ (7η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΛΑΥΡΕΝΤΙΟΥ του Κτήτορος της εν Σαλαμίνι Ιεράς Μονής Φανερωμένης.

Λαυρέντιος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο οσιώτατος και δικαιότατος άνθρωπος κατήγετο εκ της πόλεως των Μεγάρων, εις την οποίαν και εγεννήθη κατά το πρώτον ήμισυ του ιστ΄ (16^ου) αιώνος. Οι γονείς του ήσαν Ορθόδοξοι και λίαν ευλαβείς εις την Πίστιν, εκαλούντο δε ο μεν πατήρ αυτού Δημήτριος, η δε μήτηρ Κυριακή. Ενηλικιωθείς δε ο δίκαιος ούτος συνεζεύχθη μετά νομίμου γυναικός καλουμένης Βασίλως, εξ ης απέκτησε δύο υιούς, τον Ιωάννην και τον Δημήτριον. Ήτο δε ο Άγιος γεωργός το επάγγελμα, μετήρχετο δε και την τέχνην του οικοδόμου. Επορεύθη δε ποτέ μετ’ άλλων δύο συμπατριωτών του εις τόπον τινά της Κορίνθου καλούμενον Λιάντρον προς καλλιέργειαν των εκεί αγρών.

Τη Ζ΄ (7η) Μαρτίου, ο Άγιος ΕΦΡΑΙΜ ο Πατριάρχης Αντιοχείας εν ειρήνη τελειούται.

Εφραίμ ο εν Αγίοις Πατήρ ημών κατήγετο εκ της πόλεως Άμιδα έχων το αξίωμα του κόμητος επί της βασιλείας Ιουστίνου του Θρακός, βασιλεύσαντος κατά τα έτη φιη΄ - φκζ΄ (518 – 527). Πορευθείς δε όπως ανοικοδομήση την Αντιόχειαν, η οποία είχε κρημνισθή από τους σεισμούς, προεχειρίσθη, κατά νεύσιν βασιλικήν, υπό του λαού της Αντιοχείας Επίσκοπος, εν έτει φκζ΄ (527), ως γράφει ο Μελέτιος (τομ. Β΄ σελ. 115). Κατά τον ίδιον δηλαδή τρόπον, κατά τον οποίον προεχειρίσθη και ο Μεδιολάνων Αμβρόσιος και ο Κωνσταντινουπόλεως Νεκτάριος. Ήτο δε ο Άγιος Εφραίμ ούτος άσπονδος εχθρός των Μονοφυσιτών και έγραψε κατ’ αυτών εντόνως, ως λέγει ο θείος Φώτιος (Μυριόβιβλος σελ. 228 – 229).

Τη Ζ΄ (7η) Μαρτίου, μνήμη των Αγίων Επτά Ιερομαρτύρων των εν Χερσώνι επισκοπησάντων, ΕΦΡΑΙΜ, ΒΑΣΙΛΕΩΣ, ΕΥΓΕΝΙΟΥ, ΑΓΑΘΟΔΩΡΟΥ, ΕΛΠΙΔΙΟΥ, ΚΑΠΙΤΩΝΟΣ και ΑΙΘΕΡΙΟΥ.

Εφραίμ, Βασιλεύς, Ευγένιος, Αγαθόδωρος, Ελπίδιος, Καπίτων, και Αιθέριος οι Άγιοι του Χριστού Ιερομάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Διοκλητιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπδ΄- τε΄ (284 – 305). Κατά δε το δέκατον έκτον έτος της βασιλείας αυτού, ήτοι κατά το έτος τ΄ (300) από Χριστού, ο αγιώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Έρμων (300 – 314) απέστειλεν εις διάφορα έθνη Επισκόπους, ίνα κηρύττωσιν αποστολικώς τον λόγον του Θεού και διαδίδωσι την Πίστιν του Χριστού. Τότε λοιπόν απεστάλησαν και οι ανωτέρω επτά Άγιοι Πατέρες ημών εις την επαρχίαν των Ταυροσκυθών και ο μεν Άγιος Εφραίμ απεστάλη εις την Σκυθίαν, ο δε Άγιος Βασιλεύς εις την Χερσώνα, την πλησιάζουσαν εις την Κριμαίαν.

Τη Ζ΄ (7η) Μαρτίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΠΑΥΛΟΥ του Απλού.

Παύλος ο εν Αγίοις Πατήρ ημών ο ονομασθείς Απλούς ήτο Αιγύπτιος το γένος, σύγχρονος υπάρχων του Οσίου Πατρός ημών Αντωνίου του Μεγάλου, γεωργός το επάγγελμα, απλοϊκός τους τρόπους καθ’ υπερβολήν, άκακος και άπλαστος κατά την γνώμην, τόσον ώστε ουδείς άλλος ηδύνατο να τον υπερβάλη. Είχε δε ο ευλογημένος και γυναίκα κακότροπον και μοιχαλίδα, η οποία μοιχευομένη επί πολύν χρόνον εκρύπτετο από τον Όσιον. Ημέραν δε τινά συνέπεσε να έλθη ο Όσιος εκ του αγρού εις ώραν κατά την οποίαν δεν ανεμένετο.

Τη ΣΤ΄ (6η) Μαρτίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΗΣΥΧΙΟΣ ο Θαυματουργός εν ειρήνη τελειούται.

Ησύχιος ο Όσιος Πατήρ ημών, ο περιβόητος του Θεού άνθρωπος, κατήγετο εκ της εν Γαλατία πόλεως Άνδραπα, εις την οποίαν και ανετράφη ευλαβώς εξ αυτής ταύτης της βρεφικής σχεδόν ηλικίας. Τας υλικάς δε μερίμνας μισήσας, εχρημάτισε κατοικητήριον του Αγίου Πνεύματος, διότι επόθει την απόλαυσιν της άνω Σιών. Όθεν αναχωρήσας εκ της πατρίδος του μετέβη εις την έρημον την προς την θάλασσαν της Αρδανίας κειμένην, ως επρόσταξεν αυτόν το Πνεύμα το Άγιον, εν συνεχεία δε μετέβη εις το όρος το ονομαζόμενον του Μαϊωνος.

Τη Ε΄ (5η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Οσιομάρτυρος ΚΟΝΩΝΟΣ του εν Ισαυρία.

Κόνων ο Άγιος Οσιομάρτυς ήλμασε κατά τους χρόνους των Αγίων Αποστόλων καταγόμενος εκ κώμης τινός ονομαζομένης Βυδανής, ήτις απείχε της Μητροπόλεως των Ισαύρων δεκαοκτώ στάδια, ήτοι τρία και πλέον χιλιόμετρα, υιός υπάρχων γονέων, Νέστορος και Νάδας καλουμένων. Όταν δε ο Άγιος έφθασεν εις ανδρικήν ηλικίαν, παρακινηθείς υπό των γονέων του έλαβε δια γάμου γυναίκα ονόματι Άνναν, ούτος όμως έπεισε και την μακαρίαν εκείνην να προτιμήση την παρθενίαν μάλλον από τον γάμον.

Τη Ε΄ (5η) Μαρτίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΚΟΝΩΝΟΣ του Κηπουρού.

Κόνων ο Άγιος Μάρτυς ούτος, ο Κηπουρός, ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σμθ΄ - σαν΄ (249 – 251), καταγόμενος εκ Ναζαρέτ. Αναχωρήσας δε εκ της πατρίδος του επήγεν εις την πόλιν Μάνδρων, την εν τη επαρχία Παμφυλίας και διέμενεν εις τόπον καλούμενον Κάρμηλα ή Κάρμενα, καλλιεργών κήπον, τον οποίον ποτίζων και φυτεύων με διάφορα λάχανα, εξεκείνου εξοικονόμει τα αναγκαία της ζωής. Ήτο δε κατά την γνώμην τόσον ακέραιος και απλούς, ώστε όταν απήντησεν εκείνους οι οποίοι είχον διαταγήν να τον συλλάβωσι και είδεν ότι τον εχαιρέτων, αντεχαιρέτησεν αυτούς από ψυχής και καρδίας.