Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Πάπα Αλεξανδρείας του Ομολογητού.

Γρηγόριος ο εν Αγίοις πατήρ ημών, αγαπήσας τον Χριστόν εκ νεαράς ηλικίας, εστόλισε τον εαυτόν του με όλας τας αρετάς. Όθεν και μετά τον θάνατον του τότε αγιωτάτου Πάπα Αλεξανδρείας εχειροτονήθη εκ θείας Προνοίας Επίσκοπος Αλεξανδρείας, παρά των εν Αλεξανδρεία Επισκόπων, συμφωνούντος και του φιλοχρίστου λαού, γενόμενος ούτω διδάσκαλος ακριβής της Ορθοδοξίας και της κατά Θεόν εναρέτου πολιτείας.

Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΔΟΜΝΙΝΟΥ και των συν αυτώ.

Οι Άγιοι Μάρτυρες ΤΙΜΟΘΕΟΣ, ΘΕΟΦΙΛΟΣ και ΘΕΟΤΙΜΟΣ πυγμαίς βαλλόμενοι τελειούνται. Ο Άγιος Ιερομάρτυς ΔΩΡΟΘΕΟΣ ο Πρεσβύτερος, θηρίοις εκδοθείς τελειούται. Οι Άγιοι Μάρτυρες ΕΥΨΥΧΙΟΣ και ΚΑΡΤΕΡΙΟΣ τα αιδοία τμηθέντες τελειούνται. Ο Άγιος Μάρτυς ΣΙΛΒΑΝΟΣ, εις μέταλα βληθείς, τελειούται. Ο Άγιος Μάρτυς ΠΑΜΦΙΛΟΣ ξεσθείς και φυλακισθείς, τελειούται.   

Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Αποστόλων εκ των Εβδομήκοντα, ΕΡΜΑ, ΠΑΤΡΟΒΑ, ΛΙΝΟΥ, ΓΑΪΟΥ και ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ.

Ερμάς και οι λοιποί τέσσαρες Άγιοι Απόστολοι ήσαν από τους Εβδομήκοντα μαθητάς του Χριστού. Και ούτος μεν ο Ερμάς, τον οποίον αναφέρει ο θείος Απόστολος Παύλος εν τη προς Ρωμαίους Επιστολή (Ρωμ. ιστ:14), εχειροτονήθη Επίσκοπος Φιλίππων. Ο δε Πατρόβας, τον οποίον και αυτόν αναφέρει ο Απ. Παύλος εις την αυτήν Επιστολήν (Ρωμ. ιστ:14), λέγων, «Ασπάσασθε Πατρόβαν», έγινεν Επίσκοπος Ποτιόλων, πόλεως της Ιταλίας και πολλούς απίστους βαπτίσας προσήνεγκεν εις τον Χριστόν. Ο δε Λίνος, τον οποίον αναφέρει ο αυτός Απ. Παύλος εις την προς Τιμόθεον Επιστολήν λέγων· «Ασπάζεταί σε Λίνος και Κλαυδία» (Β΄ Τιμ. δ:21) εχειροτονήθη Επίσκοπος Ρώμης μετά τον κορυφαίον Απ. Πέτρον.

Τη Ε΄ (5η) Νοεμβρίου μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΓΑΛΑΚΤΙΩΝΟΣ και ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ.

Γαλακτίων και Επιστήμη οι Άγιοι Μάρτυρες, ομόζυγοι όντες πρότερον, εφύλαξαν έως τέλους την παρθενίαν αυτών καθαράν και αμόλυντον. Αναχωρήσαντες δε ύστερον εις έρημον και ησυχαστικόν τόπον πλησίον του όρους Σινά, διήγον εκεί τον βίον ασκητικώς, ηξιώθησαν δε τέλος και του μαρτυρικού στεφάνου, αθλήσαντες εν ταις ημέραις του ασεβεστάτου Δεκίου και Σεκούνδου ηγεμόνος εν έτει σν΄ (250).

Τη Δ΄ (4η) Νοεμβρίου, ο Άγιος και ευσεβέστατος βασιλεύς ΙΩΑΝΝΗΣ Δούκας ο Βατάτζης και ελεήμων, ο εν Μαγνησία, εν ειρήνη τελειούται.

Ιωάννης ο φιλόχριστος βασιλεύς, ο επιλεγόμενος Βατάτζης, ο βασιλεύσας κατά τα έτη ασκβ΄ - ασνδ΄ (1222 -1254), πατρίδα μεν είχε την μεγαλόπολιν Αδριανούπολιν, προγόνους δε τους πρώτους της βασιλικής συγκλήτου· διότι ο πάππος αυτού Κωνσταντίνος, ο Βατάτζης λεγόμενος, ήτο στρατοπεδάρχης του βασιλέως Μανουήλ του Κομνηνού, του εν έτει αρμγ΄ (1143) βασιλεύσαντος. Αφού δε απέθανον οι γονείς τού μακαρίου τούτου Ιωάννου, έμεινε πολύς πλούτος εις αυτόν, τον οποίον διένειμεν εις πτωχούς και εξώδευσεν εις αφιερώματα θείων Ναών και Εκκλησιών.

Τη Δ΄ (4η) Νοεμβρίου, διήγησις εις τον Θρήνον του Προφήτου ΙΕΡΕΜΙΟΥ περί της Ιερουσαλήμ και εις την άλωσιν ταύτης και περί της εκστάσεως ΑΒΙΜΕΛΕΧ

Ιερεμίας, ο μέγας Προφήτης, κατήγετο εκ κώμης ονομαζομένης Αναθώθ. Πολλά δε επροφήτευσε περί της Ιερουσαλήμ και Βαβυλώνος, ομοίως και περί της ενσάρκου οικονομίας του Υιού του Θεού, εις την οποίαν φαίνεται όλη η δύναμις και το κράτος της προφητείας. Τούτον ποτέ τον Προφήτην έδειρε δυνατά Πασχώρ ο υιός του Εμμήρ, ο προεστώς του οίκου Κυρίου· και εις τον καταρράκτην αυτόν έβαλε, διότι επένθει και ελυπείτο δια την τότε μέλλουσαν άλωσιν της Ιερουσαλήμ.

Τη Δ΄ (4η) Νοεμβρίου, ο Άγιος Μάρτυς ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ, ο από Μίμων, ξίφει τελειούται.

Πορφύριος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σο΄ (270), καταγόμενος μεν από την Έφεσον, ανατραφείς δε εις τα θέατρα μετά των μίμων (γελωτοποιών μιμουμένων τα σχήματα και τους λόγους των άλλων). Ούτος λοιπόν εκ της αισχράς και επονειδίστου τέχνης του ταύτης ηκολούθει τον κόμητα της Αλεξανδρείας και μετ’ αυτού επορεύθη εις την Καισάρειαν. Υποκριθείς δε ποτε το Άγιον Βάπτισμα των Χριστιανών, εβαπτίσθη υπό άλλου μίμου, υποκρινομένου ψευδώς, ότι είναι Επίσκοπος, διότι εχλεύαζον αμφότεροι και έσκωπτον τα ιδικά μας θεία Μυστήρια. Αφού όμως εβαπτίσθη και ενεδύθη και λευκόν ένδυμα, κατά την συνήθειαν των βαπτιζομένων, ω του θαύματος! εδέχθη τέλειον τον Χριστιανισμόν με την του Χριστού Χάριν· διότι εμφανισθέντες ευθύς ενώπιον αυτού Άγιοι Άγγελοι, τον εδίδαξαν να προσεύχηται κατ’ ανατολάς και να τυπώνη εις το μέτωπον και εις όλον το σώμα του τον Τίμιον Σταυρόν. Εκ του τοιούτου θαύματος πολλοί επίστευσαν εις τον Χριστόν και δια νεφέλης βαπτισθέντες προσήλθον εις την Καθολικήν Εκκλησίαν. Όθεν, επειδή ο κόμης επρόσταξε τον Άγιον Πορφύριον να αρνηθή την των Χριστιανών πίστιν και εκείνος δεν ηθέλησε, δια τούτο απεκεφάλισεν αυτόν και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.