Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη

Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2020

Τη ΙΓ΄ (13η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου νέου Οσιομάρτυρος ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ του εκ Κωνσταντινουπόλεως όντος, και εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσαντος εν έτει 1681.

Δαμασκηνός ο μακάριος Νεομάρτυς εμαρτύρησεν επί της βασιλείας μεν του Σουλτάν Μεχμέτ, επί της πατριαρχείας δε του εκ Χίου Πατριάρχου Ιακώβου εν έτει 1681, ήτο δε από τον Γαλατάν της Κωνσταντινουπόλεως, εκ της ενορίας της Ελεούσης, ονόματι Διαμαντής, υιός ευσεβών γονέων, Κυριακού και Κυριακής, την τέχνην ράπτης· πολύ νέος ων έμεινεν ορφανός, δι’ ο και επεριπατούσεν άτακτα. Συλληφθείς λοιπόν, καθώς λέγουν, από τους δυνάστας διά τι κακόν όπερ έκαμεν, ηρνήθη (φεύ!) την των Χριστιανών άμωμον πίστιν, δια να λυτρωθή· είτα προβαίνων κατά την ηλικίαν ήλθεν εις εαυτόν, και συλλογιζόμενος τι κακόν έπαθεν, απήλθεν εις το Άγιον Όρος, εις το Μοναστήριον της Μεγίστης Λαύρας, δια να κλαύση το μέγα αμάρτημα της του Χριστού αρνήσεως και εκεί πηγαίνων εδόθη εις συχνάς αγρυπνίας και εις τας λοιπάς κακουχίας της ασκήσεως· λαβών δε το μέγα Αγγελικόν Σχήμα έμεινε δώδεκα έτη υποτασσόμενος εις τον Γέροντά του με άκραν υπακοήν.

Τη ΙΓ΄ (13η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου.

Ιωάννης ο Χρυσόστομος ο μέγας φωστήρ και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος, κατήγετο από την μεγαλόπολιν Αντιόχειαν, εγεννήθη τω τνδ΄ (354) έτει, υιός ων γονέων πατρός μεν Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Ανθούσης, οίτινες ήσαν αμφότεροι πλούσιοι ειδωλολάτραι πρότερον· όταν δε εγέννησαν τον Άγιον εβαπτίσθησαν και εγένοντο Χριστιανοί. Από τοιούτους γονείς γεννηθείς ο Άγιος, ότε ήτο παιδίον, εδείκνυεν οποίος θέλει καταστή εις το ύστερον· δεκαοκταετής δε γενόμενος, εβαπτίσθη δια χειρός του Αγίου Μελετίου, του τότε Πατριάρχου Αντιοχείας. Ευθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του πολλήν αγάπην και έρωτα είχεν ο Άγιος ούτος εις τους λόγους και τα μαθήματα.

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2020

Τη ΙΒ΄ (12η) Νοεμβρίου, των Αγίων Μαρτύρων ΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΖΕΒΙΝΑ, ΓΕΡΜΑΝΟΥ, ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ και ΜΑΡΑΘΟΥΣ της παρθένου.

Αντώνιος και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού εν έτει 298 και ο μεν Αντώνιος ήτο γέρων κατά την ηλικίαν, οι δε Νικηφόρος, Ζεβινάς και Γερμανός ήσαν νέοι. Συλληφθέντες δε εις την Καισάρειαν και ομολογήσαντες παρρησία τον Χριστόν Θεόν αληθινόν, απεκεφαλίσθησαν. Μαραθώ δε η παρθένος, η καταγομένη από την Σκυθόπολιν, η οποία ευρίσκετο εν τη κοίλη Συρία, Νύσσα και Μέθορα καλουμένη και τιμημένη με μητροπολιτικόν θρόνον υπό τον Ιερουσολύμων, και αυτή, λέγω, η παρθένος κρατηθείσα δια την ευσέβειαν επομπεύθη γυμνή εις όλην την πόλιν, είτα παρεδόθη εις το πυρ και ετελειώθη, και ούτως έλαβον όλοι τους στεφάνους του Μαρτυρίου.                                       

Τη ΙΒ΄ (12η) Νοεμβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΜΑΡΤΙΝΟΣ Επίσκοπος Ταρρακίνης εν ειρήνη τελειούται.

Μαρτίνος ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Επίσκοπος Ταρρακίνης, ήτο από την Σαβωρίαν της Ταφωνίας, γόνος εξόχου καταγωγής και μέγας γνωριζόμενος υπό των Ιλλυριών. Στολισμένος δε ων με αποστολικά αξιώματα, εφθονήθη υπό των αρειανών και πολλάκις υπ’ αυτών δημοσίως δαρείς, εδιώχθη. Μεταβάς δε εις τα Μεδιόλανα, έπαθε τα αυτά από τον εκεί Επίσκοπον Αυξέντιον, αρειανόν και αυτόν όντα.

Τη ΙΒ΄ (12η) Νοεμβρίου, ο Άγιος Προφήτης ΑΧΙΑ εν ειρήνη τελειούται.

Αχιά ο Προφήτης ήτο από την Σηλώμ, πόλιν του ιερέως Ηλεί, εις την οποίαν ευρίσκετο πάλαι η σκηνή του Μωϋσέως. Ούτος είπε δια τον Σολομώντα, ότι θέλει αμαρτήσει εις τον Κύριον και ότι αι γυναίκες θα χωρίσωσιν αυτόν από τον Θεόν· ήλεγξε δε και τον Ιεροβοάμ, ότι με δόλον πολιτεύεται προς τον Κύριον, προείπε δε εις αυτόν ότι μέλλει να βασιλεύση εις τας δέκα φυλάς του Ισραήλ. Αυτός είδε και ζεύγος βοών, οι οποίοι επάτουν εις τον Ναόν της Ιερουσαλήμ και έτρεχον άνωθεν των ιερέων· τούθ’ όπερ και επραγματοποιήθη, διότι όταν οι Βαβυλώνιοι κατέλαβον τα Ιεροσόλυμα, κατακαύσαντες τον Ναόν, ηροτρίασαν αυτόν με βόας. Ταύτα δε προφητεύσας, απέθανεν εν ειρήνη και ετάφη πλησίον εις την δρυν της Σηλώμ.

Τη ΙΒ΄ (12η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΜΑΡΤΙΝΟΥ του θαυματουργού, Επισκόπου Φραγκίας.

Μαρτίνος ο θαυμάσιος πατήρ ημών ήτο εις τους χρόνους Γρατιανού και Ουαλεντιανού των βασιλέων της Ρώμης, εν έτει από Χριστού τοστ΄ (376), έμπειρος δε ων και γεγυμνασμένος πολύ εις τους πολέμους, εψηφίσθη από τους βασιλείς αρχιστράτηγος· με πεντήκοντα δε χιλιάδας στρατιώτας και με όλην την παράταξιν και ετοιμασίαν του πολέμου εστάλη εναντίον των βαρβάρων, οι οποίοι εκίνησαν πόλεμον τότε κατά των Ρωμαίων, δια να κυριεύσουν και να αιχμαλωτίσουν όλας τας επαρχίας των.

Τη ΙΒ΄ (12η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΝΕΙΛΟΥ του Ασκητού

Νείλος ο πολύςκαι θαυμάσιος εις τους λόγους ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Θεοδοσίου του Μεγάλου και του υιού αυτού Αρκαδίου 370 – 408 ετύγχανε δε έπαρχος Κωνσταντινουπόλεως χρηματίσας και μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Ούτος λαβών δια γάμου σεμνήν γυναίκα, εγέννησε δύο τέκνα, εν άρρεν και το έτερον θήλυ. Έπειτα κατέπεισε την σύζυγόν του να αφήσωσι μεν και οι δύο την Κωνσταντινούπολιν, να υπάγωσι δε εις τα Μοναστήρια της Αιγύπτου.