Τη ΚΔ΄ (24η) Ιουνίου, ο Άγιος Νεομάρτυς Παναγιώτης, ο Καισαρεύς, εμαρτύρησεν εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 1765.

Παναγιώτης ο μακάριος και νέος Μάρτυς του Χριστού κατήγετο εκ Καισαρείας, εμαρτύρησε δε δια την ευσέβειαν εν Κωνσταντινουπόλει, νέος τη ηλικία έως είκοσι ετών, υιός Ισραήλ τινος, ανδρός εναρέτου και ευσεβούς, του οποίου το ιερόν λείψανον ενεταφίασαν οι Χριστιανοί έξω εις την Ζωοδόχον Πηγήν. Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.

Τη ΚΔ΄ (24η) Ιουνίου, το γενέσιον του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Ιωάννης ο ένδοξος Προφήτης, Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου, εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι μεταξύ των γεννητών υιών των γυναικών αυτός είναι ο μεγαλύτερος πάντων, και ότι υπερβαίνει τους Προφήτας. Ούτος εσκίρτησεν ακόμη εν τη κοιλία της μητρός του, και εκήρυξεν εις όλους τους εν τη γη την παρουσίαν του Σωτήρος· ούτος προέδραμε και κατήλθεν εις τον Άδην, και ευηγγελίσατο την έλευσιν του Κυρίου. Ούτος υπήρξεν υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως και Ελισάβετ της στείρας, γεννηθείς δια Θείας επαγγελίας και υποσχέσεως· αυτός και την σιωπήν του πατρός του Ζαχαρίου έλυσεν όταν εγεννήθη και όλον τον κόσμον ενέπλησε χαράς. Δια τούτο και οι Άγγελοι σήμερον μετά των ανθρώπων ευφραίνονται, και όλη η Κτίσις χαράς επληρώθη. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον αυτού Ναόν, τον ευρισκόμενον εις τόπον κακούμενον Φωρακίου.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ευστοχίου Πρεσβυτέρου, και των συν αυτώ Γαΐου ανεψιού αυτού, και των τέκνων αυτού Λολλίας, Πρόβης και Ουρβανού.

Ευστόχιος ο Άγιος Μάρτυς και Γάϊος ο ανεψιός του και τα τέκνα του Λολλία, Πρόβη και Ουρβανός, ήσαν εκ της πόλεως της καλουμένης Ούσαδος, κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού και Αγρίππα ηγεμόνος εν έτει τ΄ (300). Ο Ευστόχιος λοιπόν ούτος πρότερον μεν ήτο Ιερεύς των ειδώλων, ύστερον δε βλέπων τους Αγίους να μαρτυρώσι δια τον Χριστόν και να ποιώσι παράδοξα θαύματα, απεστράφη την θρησκείαν των ειδώλων, και προσελθών εις τον Ευδόξιον τον Επίσκοπον Αντιοχείας, εβαπτίσθη υπ’ αυτού και έλαβε το αξίωμα του Πρεσβυτέρου. Πορευθείς δε εις κώμην τινά της Λυκαονίας, Λύστρα καλουμένην, εύρεν εκεί τον ανεψιόν του Γάϊον και τα τρία αυτού τέκνα, Λολλίαν, Πρόβην και Ουρβανόν και διδάξας αυτούς την του Χριστού πίστιν, εβάπτισεν αυτούς τε και όλους τους συγγενείς του.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Αριστοκλέους Πρεσβυτέρου, Δημητριανού Διακόνου, και Αθανασίου Αναγνώστου.

Αριστοκλής ο εκ των τριών τούτων Αγίων Μάρτυς ήτο Κύπριος το γένος, καταγόμενος εκ της πόλεως Ταμασού, ιερεύς ων αυτής, εν έτει τβ΄ (302). Κατά δε τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού ανέβη ούτος επί του εκεί όρους και εκρύβη εντός σπηλαίου, φοβούμενος τον διωγμόν, ο οποίος είχε κινηθή κατά των Χριστιανών. Εν τω σπηλαίω δε προσευχόμενος, είδε φως αστραπηβόλον, το οποίον έλαμπεν υπέρ τον ήλιον και φωνήν ήκουσεν εξ ουρανού, παρακινούσα αυτόν να υπάγη εις την Μητρόπολιν της Κύπρου Σαλαμίνα, ήτοι εις την Αμμόχωστον, ένθα να υπομείνη το δια μαρτυρίου τέλος.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΓΡΙΠΠΙΝΗΣ.

Αγριππίνα η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήτο γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Ρώμης, εκ νεότητός της δε παρέδωκεν εαυτήν εις τον Θεόν. Όθεν ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ως κήπος τις ηνθισμένος, ή ευωδέστατον ρόδον, απεδίωκε δε την δυσωδίαν των παθών, καθό στολίσασα την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Επειδή λοιπόν ηρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Χριστόν, δια τούτο ανδρείως και θαρραλέως προσήλθεν εις το Μαρτύριον, παραδώσασα εαυτήν δια τον έρωτα και την αγάπην του Νυμφίου της Χριστού, εις πολλάς βασάνους και μαρτύρια.

Τη ΚΒ΄ (22α) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ζήνωνος και Ζηνά του οικέτου αυτού.

Ζήνων και Ζηνάς οι Μάρτυρες κατήγοντο εκ της Φιλαδελφείας της Αραβίας, η οποία κείται εις την παλαιάν λεγομένην Εμμάν, κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού, εν έτει τγ΄ (303). Ήσαν δε ο μεν Ζήνων στρατιώτης, ο δε Ζηνάς δούλος αυτού. Επιθυμών δε ο Άγιος Ζήνων να μαρτυρήση δια τον Χριστόν, διένειμεν εις τους πτωχούς όλην του την περιουσίαν και ηλευθέρωσε τους δούλους του. Ακούσας δε ότι ο ηγεμών Μάξιμος είχε πολλήν φροντίδα και αγάπην εις τα είδωλα, προσήλθε προς αυτόν παρακολουθούμενος υπό του Ζηνά, ο οποίος, δούλος ων ευγνώμων και καλοπροαίρετος, δεν ηθέλησε να χωρισθή από τον κύριόν του.

Τη ΚΒ΄ (22α) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΕΥΣΕΒΙΟΥ Επισκόπου Σαμοσάτων.

Ευσέβιος ο Μάρτυς ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Κωνσταντίου, υιού του Μεγάλου Κωνσταντίνου, εν έτει τλη΄ (338), εχρημάτισε δε ζηλωτής διάπυρος της Ορθοδόξου πίστεως και με πολλήν ανδρείαν ψυχής και καταφρόνησιν των παρόντων κατεγίνετο δια την πρόοδον της ευσεβείας και Ορθοδοξίας, καίτοι ο βασιλεύς Κωνστάντιος ήτο εναντίος, ως άλλος ουδείς, Αρειανιστής ων. Όθεν όταν ηπείλησεν ο βασιλεύς ότι θέλει κόψει την δεξιάν χείρα του Αγίου, εάν δεν δώση το υπό του Μελετίου γενόμενον ψήφισμα, τότε ο Άγιος ήπλωσε και τας δύο χείρας του, θέλων να δείξη ότι μετά χαράς δέχεται και των δύο την εκκοπήν, παρά να παραδώση το ζητούμενον ψήφισμα, ομού δε με εκείνο να προδώση και την ευσέβειαν.