Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, ο Άγιος Μάρτυς ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ο εκ Θεσσαλονίκης ξίφει τελειούται.

Αλέξανδρος ο Άγιος Μάρτυς ήτο μεν κατά τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού, εν έτει 298, κατήγετο δε εκ της μεγαλοπόλεως Θεσσαλονίκης. Παρασταθείς λοιπόν εις το βήμα του τυράννου, επειδή ελάκτισε τον βωμόν και διεσκόρπισε τας δαιμονικάς σπονδάς και θυσίας, αίτινες ευρίσκοντοεπ’ αυτού, απεκεφαλίσθη και έλαβεν ο αοίδιμος του Μαρτυρίου τον στέφανον.

Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΥΚΤΟΥ, ΤΑΥΡΙΩΝΟΣ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.

Αύκτος, Ταυρίων και Θεσσαλονίκη οι Άγιοι Μάρτυρες εμαρτύρησαν εις την Αμφίπολιν της Μακεδονίας, ήτις είναι πόλις μεσόγειος παρά την Καβάλαν, Επισκοπήν μεν πρότερον ούσα των Φιλίππων και Δράμας, ύστερον δε τιμηθείσα εις Μητρόπολιν. Και η μεν Θεσσαλονίκη ήτο θυγάτηρ ενός ιερέως των ειδώλων, Κλέωνος ονομαζομένου, πλουσίου και περιφανούς· αλλ’ όμως ούτε ο πλούτος ούτε η της ζωής περιφάνεια του πατρός της ηδυνήθησαν να ελκύσωσι την Αγίαν και να αποσπάσωσιν αυτήν από την πίστιν του Χριστού.

Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΜΕΛΑΣΙΠΠΟΥ, ΚΑΣΣΙΝΗΣ και ΑΝΤΩΝΙΟΥ.

Μελάσιππος και Κασσίνα οι Άγιοι Μάρτυρες, ομόζυγοι όντες, και ο υιός αυτών Αντώνιος, εμαρτύρησαν κατά τους χρόνους Ιουλιανού του Παραβάτου εν έτει τξα΄  (361) εις την πόλιν Άγκυραν· ήσαν δε Χριστιανοί εκ προγόνων. Και ο μεν Αντώνιος ερρίφθη εις την φυλακήν, ο δε Μελάσιππος και η Κασσίνα, κρεμασθέντες, κατεξεσχίσθησαν και δια πυρός κατεφλέχθησαν. Έπειτα του μεν Αγίου Μελασίππου έκοψαν τους πόδας από των γονάτων, της δε Αγίας Κασσίνης έκοψαν τους μαστούς.

Τη Ζ΄ (7η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Τριάκοντα Τριών Μαρτύρων των εν Μελιτινή, ΙΕΡΩΝΟΣ και των λοιπών.

Ιέρων ο ανδρείος και γενναίος στρατιώτης του ουρανίου Βασιλέως Χριστού ήτο από τα Τύανα, ήτις είναι δευτέρα πόλις των Καππαδοκών· η μήτηρ αυτού εκαλείτο Στρατονίκη, γυνή θεοσεβής και φοβουμένη τον Κύριον. Τον καιρόν εκείνον εβασίλευον τα δύο ανήμερα και άς[λαγχνα θηρία, ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός οι αντίχριστοι εν έτει 290, προς τους οποίους κατήγγειλάν τινες, ότι όλη η χώρα των Αρμενίων και Καππαδοκών καταφρονούσι τα προστάγματα αυτών, προσκυνούντες Θεόν νεώτερον· όθεν έστειλαν δύο άνδρας, σκολιούς τον τρόπον και πολυμηχάνους, τον μεν ένα Αγρικόλαον ονόματι εις την Καππαδοκίαν, τον δε έτερον Λυσίαν καλούμενον εις την Αρμενίαν ως αντιπροσώπους των, να τιμωρώσιν όσους δεν προσκυνούσι τα είδωλα και να εύρουν ανδρείους στρατιώτας δια τον πόλεμον.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΛΟΥΚΑΣ εν ειρήνη τελειούται.

Λουκάς ο μακάριος Πατήρ ημών κατήγετο από την πόλιν Ταυρομενίαν, την ευρισκομένην εις την νήσον της Σικελίας· όταν δε ήτο δεκαοκταετής νέος, επιμελώς εσύχναζε εις τας Εκκλησίας του Θεού και όχι μόνον ηκροάζετο συνετώς τους θείους λόγους, αλλά και εποίει ομοίως. Επειδή δε οι γονείς του απεφάσισαν να τον νυμφεύσωσιν, αυτός αναστάς ανεχώρησε δια νυκτός εις τόπον άβατον, ένθα συνανεστρέφετο με τα θηρία.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, μνήμη της μετά φιλανθρωπίας κατενεχθείσης κόνεως επί Λέοντος του μεγάλου.

Κατά το δέκατον όγδοον έτος της βασιλείας Λέοντος του μεγάλου του επικαλουμένου Μακέλλη του Θρακός ήτοι εν έτει υοε΄ (475), εις την έκτην του μηνός Νοεμβρίου, περί την μεσημβρίαν, ο ουρανός όλος έγινε νεφελώδης, την δε συνήθη μελανότητα των νεφελών μεταβαλών εις κόκκινον χρώμα, εφαίνετο ότι μέλλει να κατακαύση όλον τον κόσμον.

Τη ΣΤ΄ (6η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΠΑΥΛΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, του Ομολογητού και Ιερομάρτυρος.

Παύλος ο μέγας Ομολογητής και Μάρτυς κατήγετο από την Θεσσαλονίκην, εχρημάτισε δε νοτάριος, ήτοι γραμματεύς Αλεξάνδρου του Αγιωτάτου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, και Διάκονος της Αγίας αυτής Εκκλησίας εν έτει τνα΄ (351). Τούτον λοιπόν εχειροτόνησαν οι Ορθόδοξοι Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως μετά τον θάνατον του Αλεξάνδρου. Κωνστάντιος δε ο βασιλεύς, καθό Αρειανός, όταν επανήλθεν εκ της Αντιοχείας έξωσεν αυτόν από τον Πατριαρχικόν θρόνον, και αντί τούτου ανεκήρυξε Πατριάρχην τον Νικομηδείας Ευσέβιον, τον Αρειανόν.