Τη ΚΕ΄ (25η) Ιουνίου μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ορεντίου και των εξ γνησίων αυτού αδελφών Φαρνακίου, Έρωτος, Φίρμου, Φιρμίνου, Κυριάκου και Λογγίνου.

Ορέντιος ο Μάρτυς και οι αδελφοί αυτού ήσαν κατά τους χρόνους του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού εν έτει τα΄ (301) καταγόμενοι μεν εκ της Ανατολής, συνηριθμημένοι δε με διακοσίους Τύρωνας (ήτοι νεοσυλλέκτους στρατιώτας), υπό τον Κουβικουλάριον Ρόδωνα, εν τη πόλει της Αντιοχείας, οι οποίοι απήλθον εις τα μέρη της Θράκης και κατετάχθησαν εις εν τάγμα, το οποίον ωνομάζετο Λεγέανδρον. Επειδή δε κατά τους χρόνους εκείνους εκίνησαν επανάστασιν οι Σκύθαι και διαβάντες τον Δούναβιν ελεηλάτουν την Θράκην, δια τούτο αφού ετελεύτησεν ο Διοκλητιανός και εκράτησε την βασιλείαν ο Μαξιμιανός εν τη Ανατολή, διέκειτο ούτος έμφροντις και απορών, και μάλιστα διότι ο αρχηγός των Σκυθών, Μαραθώμ ονομαζόμενος, όστις υπερέβαλλε τους άλλους κατά το μέγεθος του σώματος και κατά το κάλλος και την ανδρείαν, εκάλει τον Μαξιμιανόν ή άλλον τινά εις μονομαχίαν, επί τω όρω ότι εις εκείνον εκ των δύο ο οποίος ήθελε νικήσει, να δίδωσιν οι άλλοι τα νικητήρια και να υποτάσσωνται εις αυτόν.

Τη ΚΕ΄ (25η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος ΦΕΒΡΩΝΙΑΣ.

Φεβρωνία η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήθλησεν επί του αυτοκράτορος Διοκλητιανού, ότε μέγας διωγμός ηγέρθη υπό τούτου κατά των Χριστιανών. Κατά τους χρόνους δηλαδή του βασιλέως αυτού, έζη εις την Ρώμην έπαρχος τις, ονόματι Άνθιμος, όστις είχεν υιόν καλούμενον Λυσίμαχον, τον οποίον είχεν αρραβωνιασμένον με την θυγατέρα ενός συγκλητικού, Προσφόρου ονόματι. Ούτος ο έπαρχος ησθένησε βαρύτατα, και προσκαλεσάμενος τον αδελφόν του, Σελήνον καλούμενον, είπεν αυτώ: «Εις τας χείρας σου παραδίδω τον υιόν μου Λυσίμαχον, τον οποίον έχε ως υιόν σου, και αυτός σε ως πατέρα του. και εάν αποθάνω, τελείωσον ως πρέπει χαρμοσύνως τους γάμους του». Ταύτα ειπών ο Άνθιμος, μετά τρεις ημέρας απέθανεν. Ο δε βασιλεύς προσεκάλεσε τον Λυσίμαχον, και του λέγει έμπροσθεν του θείου του:

Τη ΚΔ΄ (24η) Ιουνίου, ο Άγιος Νεομάρτυς Παναγιώτης, ο Καισαρεύς, εμαρτύρησεν εν Κωνσταντινουπόλει εν έτει 1765.

Παναγιώτης ο μακάριος και νέος Μάρτυς του Χριστού κατήγετο εκ Καισαρείας, εμαρτύρησε δε δια την ευσέβειαν εν Κωνσταντινουπόλει, νέος τη ηλικία έως είκοσι ετών, υιός Ισραήλ τινος, ανδρός εναρέτου και ευσεβούς, του οποίου το ιερόν λείψανον ενεταφίασαν οι Χριστιανοί έξω εις την Ζωοδόχον Πηγήν. Ταις των σων Αγίων πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.

Τη ΚΔ΄ (24η) Ιουνίου, το γενέσιον του τιμίου ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού ΙΩΑΝΝΟΥ.

Ιωάννης ο ένδοξος Προφήτης, Πρόδρομος και Βαπτιστής του Κυρίου, εμαρτυρήθη υπό του Δεσπότου Χριστού, ότι μεταξύ των γεννητών υιών των γυναικών αυτός είναι ο μεγαλύτερος πάντων, και ότι υπερβαίνει τους Προφήτας. Ούτος εσκίρτησεν ακόμη εν τη κοιλία της μητρός του, και εκήρυξεν εις όλους τους εν τη γη την παρουσίαν του Σωτήρος· ούτος προέδραμε και κατήλθεν εις τον Άδην, και ευηγγελίσατο την έλευσιν του Κυρίου. Ούτος υπήρξεν υιός Ζαχαρίου του Αρχιερέως και Ελισάβετ της στείρας, γεννηθείς δια Θείας επαγγελίας και υποσχέσεως· αυτός και την σιωπήν του πατρός του Ζαχαρίου έλυσεν όταν εγεννήθη και όλον τον κόσμον ενέπλησε χαράς. Δια τούτο και οι Άγγελοι σήμερον μετά των ανθρώπων ευφραίνονται, και όλη η Κτίσις χαράς επληρώθη. Τελείται δε η αυτού Σύναξις και εορτή εις τον αγιώτατον αυτού Ναόν, τον ευρισκόμενον εις τόπον κακούμενον Φωρακίου.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Ευστοχίου Πρεσβυτέρου, και των συν αυτώ Γαΐου ανεψιού αυτού, και των τέκνων αυτού Λολλίας, Πρόβης και Ουρβανού.

Ευστόχιος ο Άγιος Μάρτυς και Γάϊος ο ανεψιός του και τα τέκνα του Λολλία, Πρόβη και Ουρβανός, ήσαν εκ της πόλεως της καλουμένης Ούσαδος, κατά τους χρόνους του Μαξιμιανού και Αγρίππα ηγεμόνος εν έτει τ΄ (300). Ο Ευστόχιος λοιπόν ούτος πρότερον μεν ήτο Ιερεύς των ειδώλων, ύστερον δε βλέπων τους Αγίους να μαρτυρώσι δια τον Χριστόν και να ποιώσι παράδοξα θαύματα, απεστράφη την θρησκείαν των ειδώλων, και προσελθών εις τον Ευδόξιον τον Επίσκοπον Αντιοχείας, εβαπτίσθη υπ’ αυτού και έλαβε το αξίωμα του Πρεσβυτέρου. Πορευθείς δε εις κώμην τινά της Λυκαονίας, Λύστρα καλουμένην, εύρεν εκεί τον ανεψιόν του Γάϊον και τα τρία αυτού τέκνα, Λολλίαν, Πρόβην και Ουρβανόν και διδάξας αυτούς την του Χριστού πίστιν, εβάπτισεν αυτούς τε και όλους τους συγγενείς του.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων Αριστοκλέους Πρεσβυτέρου, Δημητριανού Διακόνου, και Αθανασίου Αναγνώστου.

Αριστοκλής ο εκ των τριών τούτων Αγίων Μάρτυς ήτο Κύπριος το γένος, καταγόμενος εκ της πόλεως Ταμασού, ιερεύς ων αυτής, εν έτει τβ΄ (302). Κατά δε τους χρόνους του βασιλέως Μαξιμιανού ανέβη ούτος επί του εκεί όρους και εκρύβη εντός σπηλαίου, φοβούμενος τον διωγμόν, ο οποίος είχε κινηθή κατά των Χριστιανών. Εν τω σπηλαίω δε προσευχόμενος, είδε φως αστραπηβόλον, το οποίον έλαμπεν υπέρ τον ήλιον και φωνήν ήκουσεν εξ ουρανού, παρακινούσα αυτόν να υπάγη εις την Μητρόπολιν της Κύπρου Σαλαμίνα, ήτοι εις την Αμμόχωστον, ένθα να υπομείνη το δια μαρτυρίου τέλος.

Τη ΚΓ΄ (23η) Ιουνίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΓΡΙΠΠΙΝΗΣ.

Αγριππίνα η Αγία του Χριστού Μάρτυς ήτο γέννημα και θρέμμα της περιδόξου πόλεως Ρώμης, εκ νεότητός της δε παρέδωκεν εαυτήν εις τον Θεόν. Όθεν ευωδίαζε μεν τας καρδίας των πιστών, ως κήπος τις ηνθισμένος, ή ευωδέστατον ρόδον, απεδίωκε δε την δυσωδίαν των παθών, καθό στολίσασα την ψυχήν της η μακαρία με την παρθενίαν και καθαρότητα. Επειδή λοιπόν ηρραβωνίσθη πνευματικώς με τον Χριστόν, δια τούτο ανδρείως και θαρραλέως προσήλθεν εις το Μαρτύριον, παραδώσασα εαυτήν δια τον έρωτα και την αγάπην του Νυμφίου της Χριστού, εις πολλάς βασάνους και μαρτύρια.