Τη Α΄ (1η) Μαρτίου, ο Όσιος ΑΓΑΠΙΟΣ ο εν τοις ορίοις της του Βατοπαιδίου Μονής ασκήσας, ο υπό των Σαρακηνών αιχμαλωτισθείς και αυτούς μεταβαλών και βαπτίσας, εν ειρήνη τελειούται.

Αγάπιος ο Όσιος Πατήρ ημών, του Αγιωνύμου Όρους το θείον βλάστημα, ως φυτόν ωραιότατον εβλάστησεν εις την Σκήτην του Κολιτζού της περιοχής του Βατοπαιδίου. Εις την Σκήτην δε ταύτην τον καλόν αγώνα αγωνιζόμενος ο Όσιος ηχμαλωτίσθη από επιδραμόντας Αγαρηνούς πειρατάς, οίτινες και τον επώλησαν ως δούλον εις τινα Αγαρηνόν, όστις τον διετήρει δεδεμένον με αλύσεις δια τον φόβον της αποδράσεώς του επί δώδεκα χρόνους ολοκλήρους, χρησιμοποιών συγχρόνως αυτόν εις εργασίας σκληράς και βαρυτάτας.

Τη Α΄ (1η) Μαρτίου, μνήμη της Αγίας Μάρτυρος ΑΝΤΩΝΙΝΗΣ.

Αντωνίνα η Αγία Μάρτυς του Χριστού κατήγετο εκ της Νικαίας της Βιθυνίας, έζησε δε κατά τους χρόνους του Βασιλέως Μαξιμιανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη σπστ΄ - τε΄ (286 – 305). Παρασταθείσα δε έμπροσθεν του βασιλέως τούτου και τον Χριστόν παρρησία ομολογήσασα, πρώτον μεν λαμβάνει διαφόρους βασάνους και ρίπτεται εν τη φυλακή, είτα δε αποφυλακίζεται. Επειδή όμως δεν επείσθη να θυσιάση εις τα είδωλα, κρεμάται και ξεσχίζεται εις τας πλευράς. Ταύτα ενώ έπασχεν η μακαρία, ενέπαιζε συγχρόνως και τους θεούς των Ελλήνων και την πλάνην του βασιλέως, διο παρεδόθη εις τους δημίους ίνα εκδύσωσι και δείρωσιν αυτήν δυνατά. Όταν δε οι δήμιοι επλησίασαν ίνα γυμνώσωσι την Αγίαν Μάρτυρα, ευθύς κατήλθον Άγγελοι ουρανόθεν και τους μεν δημίους κτυπήσαντες δυνατά τους απεδίωξαν, την δε Αγίαν διεφύλαξαν αβλαβή. Ακολούθως ήπλωσαν αυτήν οι δήμιοι επί ανημμένης εσχάρας. Επειδή δε και εκ της βασάνου ταύτης έμεινεν αβλαβής με την Χάριν το Χριστού, την έβαλον εντός σάκκου και την έρριψαν εις την λίμνην της Νικαίας. Ούτως η αοίδιμος έλαβε του Μαρτυρίου τον στέφανον.

Τη Α΄ (1η) Μαρτίου, μνήμη της Οσίας ΔΟΜΝΙΝΗΣ της Νέας.

Δομνίνα η Οσία Μήτηρ ημών κατήγετο εκ της πόλεως Κύρου της εν Αντιοχεία, ήτο δε θυγάτηρ γονέων ευσεβών και πλουσίων. Εκ νεαράς ηλικίας αγαπήσασα η μακαρία τον Θεόν, εμιμήθη την ζωήν του Οσίου Μάρωνος, όστις εορτάζεται κατά την ιδ΄ (14^ην) Φεβρουαρίου. Έκτισε λοιπόν μικράν καλύβην εις τον κήπον του μητρικού της οίκου και εκεί ησυχάζουσα και πενθούσα έβρεχε με παντοτεινά δάκρυα τας παρειάς της και τα τρίχινα ενδύματα, τα οποία εφόρει. Επειδή δε εκεί πλησίον ήτο Εκκλησία, ηγείρετο, η μακαρία, κατά το μεσονύκτιον και πορευομένη εις αυτήν προσέφερε τας προσευχάς και υμνωδίας της εις τον Θεόν. Τούτο εποίει η Οσία και κατά την πρωϊαν και κατά την εσπέραν εκάστης ημέρας, διότι προέκρινε παντός άλλου τόπου να προσεύχηται εις τον αφιερωμένον τω Θεώ, δηλαδή εις την Εκκλησίαν.

Τη Α΄ (1η) Μαρτίου, μνήμη της Αγίας Οσιομάρτυρος ΕΥΔΟΚΙΑΣ της από Σαμαρειτών.

Ευδοκία, η Αγία του Χριστού Οσιομάρτυς η από Σαμαρειτών, εγεννήθη εις Ηλιούπολιν της Λιβανησίας της Φοινίκης κατά τους χρόνους του βασιλέως Τραϊανού του βασιλεύσαντος κατά τα έτη 98 – 117 μ.Χ. Ήτο δε η μακαρία τόσον ωραία και πάγκαλος, ώστε ούτε ζωγράφος δεν ηδύνατο να ιστορήση ωραιοτέραν καλλονήν. Τούτου ένεκεν και λόγω αφ’ ενός μεν των κολακειών και εξωθήσεων των διαφόρων θαυμαστών της, αφ’ ετέρου δε της ελλείψεως οιασδήποτε χριστιανικής ηθικής διδασκαλίας εξέκλινεν εις την επάρατον αμαρτίαν της πορνείας, επειδή σπανίως ευρίσκομεν να συγκατοικούν ομού σωφροσύνη, ωραιότης και αγνότης.

Τη ΚΗ΄ (28η) Φεβρουαρίου, η Αγία Νεομάρτυς ΚΥΡΑΝΝΑ η σωφρονεστάτη, κατά την Θεσσαλονίκην εν βασάνοις τελειούται, εν έτει αψνα΄ (1751).

Κυράννα η κυριώνυμος και πάγκαλος νύμφη του Χριστού κατήγετο από εν χωρίον της Θεσσαλονίκης καλούμενον Αβυσσώκα. Ήτο δε τέκνον Χριστιανών γονέων, ωραιοτάτη και διήγε ζωήν σεμνήν και σώφρονα. Αλλ’ ο μισόκαλος διάβολος την εφθόνησε δια τας αρετάς της και μη δυνάμενος να την μολύνη με αισχρούς λογισμούς και ατόπους πράξεις κρυφίως, εύρεν όργανον της κακίας του ένα Αγαρηνόν Γενίτσαρον, όστις ήτο εις το χωρίον εισπράκτωρ των αυθεντικών εισοδημάτων.

Τη ΚΗ΄ (28η) Φεβρουαρίου, μνήμη των Οσίων Γυναικών ΜΑΡΑΝΑΣ και ΚΥΡΑΣ.

Μαράνα και Κύρα αι Άγιαι γυναίκες είχον πατρίδα την Βέρροιαν της Συρίας, έζων δε κατά τους χρόνους του Επισκόπου Κύρου Θεοδωρήτου (393-458), ήσαν δε αμφότεραι περιφανούς και εξόχου καταγωγής, η δε ανατροφή των ήτο ομοία με το γένος των. Αύται όμως αι αοίδιμοι, καταφρονήσασαι την λαμπρότητα του γένους και όλα τα τερπνά και χαροποιά της ζωής ταύτης, έκτισαν έξω της πόλεως μικρόν περιτείχισμα και εισελθούσαι εντός αυτού έφραξαν την θύραν με λίθους και πηλόν. Βλέπουσαι αυτάς τας δύο αι υπηρέτριαι αυτών, ηθέλησαν και αυταί να ζήσωσι παρομοίαν ζωήν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Φεβρουαρίου, ο Άγιος Μάρτυς ΝΕΣΤΩΡ σταυρωθείς τελειούται.

Νέστωρ ο Άγιος Μάρτυς έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Δεκίου και του ηγεμόνος Πουπλίου εν έτει σν΄ (250), κατήγετο δε από την Πέργην της Παμφυλίας. Αλλά επειδή εσέβετο τον Χριστόν, συνελήφθη υπό του άρχοντος Ειρηνάρχου και εφέρθη εις τον ηγεμόνα. Ομολογήσας λοιπόν ενώπιον αυτού την εις Χριστόν Πίστιν, εσταυρώθη· όθεν, ευχαριστών τον Θεόν με πολλάς ευχαριστίας και τους Χριστιανούς στηρίζων εις την Πίστιν, παρέδωκε το πνεύμα και έλαβεν ο αοίδιμος τον στέφανον του Μαρτυρίου.