Τη Δ΄ (4η) Ιανουαρίου, η Σύναξις των Αγίων ενδόξων ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

Εβδομήκοντα Μαθηταί και Απόστολοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι εκείνοι τους οποίους αυτός ούτος ο Σωτήρ ημών επί πλέον των Δώδεκα, τους οποίους είχε προεκλέξει, εξέλεξε και εξαπέστειλεν εις το κήρυγμα και εις προετοιμασίαν του ιδικού του κηρύγματος. Εις τούτους, συν τη παρόδω του χρόνου, προσετέθησαν και άλλοι εκλεγέντες υπό των Αγίων Αποστόλων, οίτινες και αυτοί εκήρυττον το Ευαγγέλιον του Χριστού εις διαφόρους τόπους και χώρας, είτε ακολουθούντες τους πρώτους των Αποστόλων, είτε παντοιοτρόπως βοηθούντες αυτούς εις το έργον του κηρύγματος.

Τη Γ΄ (3η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΓΟΡΔΙΟΥ.

Γόρδιος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους Λικινίου του βασιλέως, εν έτει τιδ΄ (314) καταγόμενος από την Καισάρειαν της Καππαδοκίας, εκατόνταρχος την αξίαν. Ούτος λοιπόν μη ανεχόμενος να βλέπη την αυθάδειαν των ασεβών Ελλήνων και ν’ ακούη τας βλασφημίας, όσας εξηκόντιζον κατά του Χριστού, απεμακρύνθη της πόλεως, και απελθών εις τα όρη ευρίσκετο με τα θηρία και με τα άλογα ζώα.

Τη Γ΄ (3η) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Προφήτου ΜΑΛΑΧΙΟΥ.

Μαλαχίας ο θείος Προφήτης εγεννήθη εκ της φυλής Λευϊ, εν τόπω καλουμένω Σοφερώ, κατά τους χρόνους εκείνους κατά τους οποίους επέστρεψαν οι Εβραίοι εις Ιερουσαλήμ από της αιχμαλωσίας Βαβυλώνος. Νέος δε έτι ων, απέκτησε πολιτείαν ενάρετον και αρίστην, έλαβε δε το όνομα Μαλαχίας (το οποίον ελληνιστί ερμηνεύεται Άγγελος) δια δύο αίτια· αφ’ ενός μεν, διότι ήτο ωραίος και ευπρεπής, αφ’ ετέρου δε διότι όσα ο Προφήτης ούτος επροφήτευεν, ελάμβανον ευθύς την βεβαίωσιν του θείου Αγγέλου, όστις έλεγε ταύτα εις αυτόν, και τον οποίον δεν έβλεπον οι ανάξιοι, αλλά μόνον οι άξιοι, την φωνήν όμως αυτού όλοι ήκουον ανεξαιρέτως. Ήκμασε δε κατά τον καιρόν του Έσδρα τετρακόσια έτη προ Χριστού. Ήτο δε, ως είπομεν, εν τη νεότητι αυτού ωραίος την όψιν, έχων το πρόσωπον όχι στρογγυλόν, αλλά μακρόν, και τας τρίχας συνεστραμμένας και κυκλοειδείς και οιονεί κουρευμένας, την δε κεφαλήν πλατείαν και μεγάλην.

Τη Β΄ (2α) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ ή ΖΩΡΖΗ του Γκιουρτζή,

όστις εμαρτύρησεν εν Μυτιλήνη, τελειωθείς δι’ αγχόνης εν έτει αψο΄ (1770).   

Γεώργιος ή Ζώρζης ο Γκιουρτζής, ο Άγιος Νεομάρτυς, όταν ήτο νέος ηγοράσθη ως δούλος από κάποιον Αγαρηνόν. Ο αυθέντης του τον ετούρκευσε και βραδύτερον απέθανεν, ούτω δε ο Γεώργιος έμεινεν εις την θρησκείαν των Αγαρηνών έτη ολόκληρα εβδομήκοντα, μένων έως τότε ανύπανδρος. Έζη όμως ζωήν ειρηνικήν εις ένα εργαστήριον, πωλών και αγοράζων διάφορα είδη, μη γνωρίζων δε άλλην γλώσσαν, εκτός από την των Μουσουλμάνων.

Τη Β΄ (2α) Ιανουαρίου, μνήμη του εν Αγίοις πατρός ημών ΚΟΣΜΑ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του θαυματουργού, του εν τη σεβασμία Μονή της Χώρας.

Κοσμάς ο θείος ούτος Πατριάρχης ανέβη εις τον θρόνον της Κωνσταντινουπόλεως, Μοναχός ων πρότερον, κατά τους χρόνους του βασιλέως Μιχαήλ Ζ΄ του Δούκα, εν έτει αοστ΄ (1076) διάδοχος γενόμενος του προκατόχου αυτού Πατριάρχου Ιωάννου του Ξιφιλίνου. Ήτο δε ο μακάριος Κοσμάς εστολισμένος με πολλάς αρετάς, πλην δεν ήτο εις λόγους εξησκημένος. Δια τας αρετάς του όμως ηγαπάτο υπό του βασιλέως. Ούτος ο Πατριάρχης έστεψε βασιλέα Νικηφόρον τον Βοτανειάτην, όστις εβασίλευσεν εν έτει αοη΄ (1078).

Τη Β΄ (2α) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ του εξ Αγκύρας.

Βασίλειος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του παραβάτου Ιουλιανού, εν έτει τξα΄ (361), καταγόμενος εκ της πόλεως Αγκύρας. Επειδή δε επίστευσεν εις τον Χριστόν, συνελήφθη και παρασταθείς εις τον ηγεμόνα Σατορνίνον ωμολόγησε τον Χριστόν ενώπιον αυτού μετά πολλής παρρησίας· όθεν κρεμασθείς καταξεσχίζεται ανηλεώς.

Τη Β΄ (2α) Ιανουαρίου, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος ΘΕΑΓΕΝΟΥΣ.

ΘΕΑΓΕΝΗΣ ο Άγιος Ιερομάρτυς ήτο Επίσκοπος της πόλεως της λεγομένης Πάριον, επειδή είχε κτισθή υπό των Παρίων, ευρίσκεται δε αύτη μεταξύ της Κυζίκου και της Λαμψάκου. Ούτος λοιπόν διαβληθείς εις τον Τριβούνον Ζηλικίνθιον ωμολόγησε τον Χριστόν Θεόν αληθινόν· όθεν δέρεται με ξύλα, έπειτα δένεται και μετά ταύτα ρίπτεται εις τον βυθόν της θαλάσσης, τελειώσας ούτω τον δρόμον του Μαρτυρίου και λαβών παρά Κυρίου τον αμάραντον στέφανον.