Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, μνήμη των Αγίων Επτά Μαρτύρων, των εν Σαμοσάτοις τελειωθέντων, ΦΙΛΟΘΕΟΥ, ΥΠΕΡΕΧΙΟΥ, ΑΒΙΒΟΥ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ, ΡΩΜΑΝΟΥ, ΙΑΚΩΒΟΥ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΥ.

Φιλόθεος και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες, στρατιώται γενόμενοι του επουρανίου Βασιλέως Χριστού, εστηλίτευσαν και ήλεγξαν την πλάνην των ειδωλολατρών. Όθεν συλλαβόντες αυτούς οι ειδωλολάτραι, συνέτριψαν με χονδράς ράβδους τους βραχίονας και τους μηρούς των.

Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρος ΙΓΝΑΤΙΟΥ του θεοφόρου.

Ιγνάτιος ο Θεοφόρος έγινε διάδοχος των Αποστόλων, δεύτερος Επίσκοπος χρηματίσας Αντιοχείας, μετά τον Εύοδον· εμαθήτευσε δε ομού με τον Σμύρνης Πολύκαρπον πλησίον εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον. Ούτος λοιπόν εν έτει ρι΄ (110) εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως Τραϊανού και αφού υπέμεινεν όλας τας δοκιμασίας των βασάνων και έμεινεν αβλαβής από τούτων, τη χάριτι του Χριστού, εστάλη παρά του βασιλέως εις την Ρώμην, δια να πολεμήση με τα θηρία.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΙΑΚΩΒΟΥ του Ασκητού.

Ιάκωβος ο Όσιος ούτος πατήρ ημών ήτο εις κωμόπολιν τινά καλουμένην Πορφυριανήν· επειδή δε κατά το δεσποτικόν πρόσταγμα, η ταπεινοφροσύνη και η πτωχεία του πνεύματος γίνεται πρόξενος πολλών αγαθών και ευεργεσιών εις τας φιλοθέους ψυχάς, δια τούτο όποιος αποκτήση αυτήν και την κατορθώση, δεν υπάρχει φόβος να πέση εις κανένα πάθος σαρκός και πνεύματος· όσοι όμως δεν προσέχουν επιμελώς να φυλάττουν αυτήν την σωτήριον αρετήν, αλλά πέσουν εις έπαρσιν, τους έρχεται πολλή ζημία και μέγας κίνδυνος, καθώς από πολλάς ιστορίας και παραδείγματα εγνωρίσαμεν και εξόχως από του παραδείγματος, το οποίον λαμβάνομεν εκ του Οσίου τούτου Ιακώβου προς οικοδομήν και ασφάλειαν των μεταγενεστέρων Μοναχών, δια να φυλάττεται ο καθείς να μη πάθη τα όμοια από ραθυμίαν και οίησιν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΠΑΛΛΑΔΙΟΥ.

Παλλάδιος ο μακάριος πατήρ ημών έκτισεν εν κελλίον εις εν βουνόν, το οποίον επλησίαζεν εις εν χωρίον, ονομαζόμενον Ίμμαι (καθώς λέγει ο Θεοδώρητος, ο τον βίον αυτού του Οσίου συγγράψας). Εις τούτο λοιπόν το κελλίον κλεισθείς ο Όσιος και αποκτήσας αγρυπνίαν, νηστείαν και παντοτεινήν προσευχήν, ηξιώθη παρά Θεού την των θαυμάτων χάριν· διότι, έμπορος τις, έχων μεθ’ εαυτού πολλά χρήματα, περιεπάτει την νύκτα εις την οδόν· άλλος δε ιδών αυτόν και νοήσας ότι έχει χρήματα, ενήδρευσε και εφόνευσεν αυτόν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΦΡΑΙΜ του Σύρου.

Εφραίμ ο θαυμάσιος πατήρ ημών ήτο το γένος Σύρος γεννηθείς, ως πιθανώς εικάζεται, εις την πόλιν Νίσιβιν της Μεσοποταμίας επί της βασιλείας του Διοκλητιανού περί το τστ΄ (360), επί του οποίου οι γονείς αυτού, ευσεβείς όντες Χριστιανοί, ωμολόγησαν γενναίως την εις τον Ιησούν Χριστόν πίστιν. Προσληφθείς εκ νεαράς ηλικίας υπό του Επισκόπου της πόλεως ταύτης Ιακώβου ανετράφη υπ’ αυτού επιμελώς, διαγνώσαντος την αγαθήν φύσιν του παιδός.

Τη ΚΖ΄ (27η) Ιανουαρίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ, ο εν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας κατά το αψπδ΄ (1784) έτος, ξίφει τελειούται.

Δημήτριος ο Νέος Μάρτυς του Χριστού ευρίσκετο εις τον Γαλατάν της Κωνσταντινουπόλεως εις την τοποθεσίαν την καλουμένην Καράκιοϊ, έχων την επιστασίαν του ταμείου ενός καπηλείου του Χατζή Παναγιώτου, ων είκοσι πέντε ετών, εύμορφος εις την όψιν, δυνατός εις το σώμα και σεμνός εις τα ήθη. Όθεν και δια ταύτας τας αρετάς του και χάριτας εφθονείτο πάντοτε υπό των Λαζών Τούρκων, οίτινες συχνάκις επήγαινον εις το καπηλείον εκείνο και κατεγίνοντο πολλάκις με διαφόρους τρόπους να μεταστρέψωσιν αυτόν από της αληθούς πίστεως του Χριστού και να τον τουρκεύσωσιν· αλλά δεν ηδυνήθησαν.

Τη ΚΖ (27η) Ιανουαρίου, η ανακομιδή του λειψάνου του εν Αγίοις πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ.

Πάλιν λαμπρά και χαρμόσυνος πανήγυρις και πολύφωτος εορτή κατέλαβε την Εκκλησίαν μας, τον χειμώνα της αθυμίας και το ψύχος της αμαρτίας αφανίζουσα, η μνήμη, λέγω, του διδασκάλου και χρυσοστόμου Πατρός, του οποίου ο φθόγγος, ως και των μακαρίων Αποστόλων, εξήλθεν όντως εις όλα της οικουμένης τα πέρατα και ενεπλήσθη πάσα πόλις και πάσα χώρα από τα χρυσά και λαμπρότατα ρήματα αυτού. Ιδού ήλθεν η χελιδών η πολύφωνος και καλλίφωνος, το μέγα μυστήριον της κοινής Αναστάσεως ως θείον έαρ λαμπρώς εγκαινίζουσα και με την προς ολίγον σιγήν και κατάπαυσιν της πίστεως εμφανίζουσα τον απέραντον ανακαινισμόν της κατά Χριστόν ηλικίας και πνευματικής νεότητος.