Πορφύριος ο Άγιος Μάρτυς ήτο κατά τους χρόνους του βασιλέως Αυρηλιανού εν έτει σο΄ (270), καταγόμενος μεν από την Έφεσον, ανατραφείς δε εις τα θέατρα μετά των μίμων (γελωτοποιών μιμουμένων τα σχήματα και τους λόγους των άλλων). Ούτος λοιπόν εκ της αισχράς και επονειδίστου τέχνης του ταύτης ηκολούθει τον κόμητα της Αλεξανδρείας και μετ’ αυτού επορεύθη εις την Καισάρειαν. Υποκριθείς δε ποτε το Άγιον Βάπτισμα των Χριστιανών, εβαπτίσθη υπό άλλου μίμου, υποκρινομένου ψευδώς, ότι είναι Επίσκοπος, διότι εχλεύαζον αμφότεροι και έσκωπτον τα ιδικά μας θεία Μυστήρια. Αφού όμως εβαπτίσθη και ενεδύθη και λευκόν ένδυμα, κατά την συνήθειαν των βαπτιζομένων, ω του θαύματος! εδέχθη τέλειον τον Χριστιανισμόν με την του Χριστού Χάριν· διότι εμφανισθέντες ευθύς ενώπιον αυτού Άγιοι Άγγελοι, τον εδίδαξαν να προσεύχηται κατ’ ανατολάς και να τυπώνη εις το μέτωπον και εις όλον το σώμα του τον Τίμιον Σταυρόν. Εκ του τοιούτου θαύματος πολλοί επίστευσαν εις τον Χριστόν και δια νεφέλης βαπτισθέντες προσήλθον εις την Καθολικήν Εκκλησίαν. Όθεν, επειδή ο κόμης επρόσταξε τον Άγιον Πορφύριον να αρνηθή την των Χριστιανών πίστιν και εκείνος δεν ηθέλησε, δια τούτο απεκεφάλισεν αυτόν και ούτως έλαβεν ο αοίδιμος του μαρτυρίου τον στέφανον.
Γνήσια Ορθοδοξη Φωνη
Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2020
Τη Δ΄ (4η) Νοεμβρίου, μνήμη των Ιερομαρτύρων ΝΙΚΑΝΔΡΟΥ Επισκόπου Μύρων και ΕΡΜΑΙΟΥ Πρεσβυτέρου, χειροτονηθέντων παρά του Αγίου Αποστόλου Τίτου.
Νίκανδρος και Ερμαίος οι Άγιοι Ιερομάρτυρες, επειδή πολλούς Έλληνας απεμάκρυναν από τα είδωλα και καθωδήγησαν εις τον Χριστιανισμόν, διεβλήθησαν εις τον κόμητα της πόλεως Λιβάνιον. Ο δε κόμης δέσας τους Αγίους εις τους ίππους εκείνους, οι οποίοι εφυλάττοντο επί τούτω, δια να παρατρέχωσιν εις τους αγώνας, εδίωξεν αυτούς· ούτοι δε βιαίως διωκόμενοι, τόσον πολύ έσυραν τους Αγίους, ώστε αι σάρκες αυτών κατεκόπησαν και όλη εκείνη η γη εβάφη εκ του αίματός των. Έπειτα προσέταξε να κρεμασθώσιν οι Άγιοι υψηλά και να κτυπώνται με σπάθην ξυλίνην. Μετά ταύτα ερρίφθησαν εις κάμινον πυρός· και επειδή έμειναν αβλαβείς εκ του πυρός δια της δυνάμεως του Θεού, επρόσταξεν ο απάνθρωπος τύραννος να εμπήξωσι καρφία εις τας καρδίας, εις τας κεφαλάς και τα σπλάγχνα των Αγίων. Έτι δε ζώντας επρόσταξε να κλείσωσιν εντός τάφου· όθεν ούτω κατακλεισθέντες οι μακάριοι, από την σκληράν και ανυπόφορον βίαν παρέδωκαν τας ψυχάς των εις χείρας του Θεού.
Τη Δ΄ (4η) Νοεμβρίου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΙΩΑΝΝΙΚΙΟΥ του Μεγάλου του εν τω Ολύμπω.
Ιωαννίκιος ο θαυμάσιος και μέγας Πατήρ ημών εγεννήθη το εικοστόν τέταρτον και τελευταίον έτος Λέοντος Γ΄ του Ισαύρου, εν έτει ψμα΄(741), εις την επαρχίαν των Βιθυνών, εις χωρίον καλούμενον Μαρικάτον από ευσεβείς γονείς, οίτινες ωνομάζοντο ο μεν Μυριτρίκης, η δε Αναστασώ· γεννηθείς λοιπόν εξ αυτών ετρέφετο με θείαν παιδείαν μάλλον ή με τροφήν πρόσκαιρον· γράμματα μεν δεν ηθέλησε να μάθη, ως και ο Μέγας Αντώνιος, αλλ’ επειδή ήτο ρωμαλέος και μεγαλόσωμος τον έγραψαν εις τον στρατόν οι υπηρέται του βασιλέως, οίτινες εζήτουν ανθρώπους δια τον πόλεμον, επρόκοψε δε τόσον εις την μάχην, ώστε όλοι τον εθαύμαζον. Ήτο δε και επιμελής εις τα θεία προστάγματα, έχων εις την καρδίαν αυτού τον φόβον του Θεού πάντοτε.
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2020
Τη Γ΄ (3η) Νοεμβρίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών και νέου Ιερομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του Νεαπολίτου.
Γεώργιος ο Άγιος Πατήρ ημών και νέος Ιερομάρτυς του Χριστού, της Οσιότητος το πολύτιμον σκεύος, των Ιερέων η κοσμιότης και των Μαρτύρων ο ισοστάσιος, κατήγετο εκ της επαρχίας Νεαπόλεως, της ευρισκομένης εις την Μικράν Ασίαν, ήτις τουρκιστί λέγεται «Νεβ-Σεχήρ». Το όνομα του χωρίου, της ιδιαιτέρας δηλαδή πατρίδος αυτού, εις την οποίαν εγεννήθη και ανετράφη, είναι εις ημάς άγνωστον.
Τη Γ΄ (3η) Νοεμβρίου, μνήμη του Αγίου ΑΧΕΜΕΝΙΔΟΥ του Ομολογητού.
Αχεμενίδης ο Άγιος Ομολογητής ήτο κατά τας ημέρας Ισδιγέρδου υιού του βασιλέως των Περσών Γοροράνη και Θεοδοσίου του Μικρού βασιλέως των Χριστιανών εν έτει υιβ΄ (412), ανήρ θαυμαστός, υιός υπάρχων του επάρχου της πόλεως. Ούτος παραιτήσας την θρησκείαν του πατρός του επίστευσεν εις τον Χριστόν· τούτο δε μαθών ο βασιλεύς πολλά ηγωνίσθη να τον γυρίση εις την προτέραν θρησκείαν του· και επειδή δεν ηδυνήθη, εστέρησεν αυτόν του πλούτου, τον οποίον εκέκτητο, των ενδυμάτων, τα οποία εφόρει, και των αξιωμάτων, τα οποία τον εστόλιζον, και προσέταξε να σύρη γυμνός τας καμήλους του στρατεύματος, έχων μόνον εν περίζωμα εις την μέσην του.
Τη Γ΄ (3η) Νοεμβρίου, εορτάζομεν τα Εγκαίνια του Ναού του Αγίου Μεγαλομάρτυρος ΓΕΩΡΓΙΟΥ του εν Λύδδη, ήτοι την ανακομιδήν και κατάθεσιν του αγίου σώματος αυτού.
Γεώργιος ο ένδοξος του Χριστού Μεγαλομάρτυς πατρόθεν μεν κατήγετο εκ της Καππαδοκίας, μητρόθεν δε εκ της Παλαιστίνης· τυχών δε φύσεως και ανατρωφής καλής, καταγωγής δε ευγενούς, διότι οι γονείς του υπήρξαν έκπαλαι και εκ προγόνων ευγενείς και ευσεβείς, έγινε και εις τους πολέμους λαμπρότατος και επιτηδειότατος.
Τη Γ΄ (3η) Νοεμβρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΑΚΕΨΙΜΑ, ΙΩΣΗΦ και ΑΕΙΘΑΛΑ.
Ακεψιμάς, Ιωσήφ και Αειθαλάς οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν εις τας ημέρας του ασεβεστάτου Σαβωρίου, του βασιλέως των Περσών εν έτει τλ΄ (330). Τότε είχον εις όλην την Περσίδα μεγάλην λύσσαν κατά των φιλοχρίστων οι ειδωλολάτραι και μάλιστα οι μάντεις και γόητες, εις τους οποίους εδώκεν εξουσίαν ο παράνομος βασιλεύς να παιδεύουν οδυνηρώς οι δύστυνοι τους πιστούς και τους εβίαζαν να σέβωνται το πυρ και τον ήλιον.