Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΣΑΡΒΗΛΟΥ και ΒΕΒΑΙΑΣ της αδελφής αυτού, των εν Εδέσση μαρτυρησάντων.

Σάρβηλος και Βεβαία οι Άγιοι Μάρτυρες ήσαν κατά τους χρόνους του βασιλέως Τραϊανού εν έτει ρι΄ (110) καταγόμενοι από της πόλεως Εδέσσης. Ήτο δε ο Άγιος Σάρβηλος Ιερεύς των ειδώλων και υπηρέτης των μυσαρών θυσιών των δαιμόνων, πολλά ωραίος και ένδοξος και εφόρει πολυτελή και λαμπρά ενδύματα· είχε δε και κίδαριν (ήτοι μίτραν) χρυσήν εις την κεφαλήν του και ενομίζετο παρά των εκεί Ελλήνων ως άλλος μικρός βασιλεύς και ετιμάτο ως άλλος θεός, διότι αυτός επρόσταζε να προσκυνώσι και να θυσιάζωσιν εις τα είδωλα.

Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, οι Άγιοι Μάρτυρες ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Επίσκοπος, ΛΟΥΚΑΣ Διάκονος και ΜΩΚΙΟΣ ο Αναγνώστης, θηριομαχήσαντες τελειούνται.

Σιλουανός ο Άγιος Ιερομάρτυς και οι συν αυτώ αθλήσαντες Άγιοι Μάρτυρες, Λουκάς ο Διάκονος και Μώκιος ο Αναγνώστης, ήσαν κατά τον καιρόν του βασιλέως Νουμεριανού του εν έτει σπδ΄ (284) κινήσαντος τον κατά των Χριστιανών διωγμόν.

Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, μνήμη των Αγίων Επτά Μαρτύρων, των εν Σαμοσάτοις τελειωθέντων, ΦΙΛΟΘΕΟΥ, ΥΠΕΡΕΧΙΟΥ, ΑΒΙΒΟΥ, ΙΟΥΛΙΑΝΟΥ, ΡΩΜΑΝΟΥ, ΙΑΚΩΒΟΥ και ΠΑΡΗΓΟΡΙΟΥ.

Φιλόθεος και οι συν αυτώ Άγιοι Μάρτυρες, στρατιώται γενόμενοι του επουρανίου Βασιλέως Χριστού, εστηλίτευσαν και ήλεγξαν την πλάνην των ειδωλολατρών. Όθεν συλλαβόντες αυτούς οι ειδωλολάτραι, συνέτριψαν με χονδράς ράβδους τους βραχίονας και τους μηρούς των.

Τη ΚΘ΄ (29η) Ιανουαρίου, η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρος ΙΓΝΑΤΙΟΥ του θεοφόρου.

Ιγνάτιος ο Θεοφόρος έγινε διάδοχος των Αποστόλων, δεύτερος Επίσκοπος χρηματίσας Αντιοχείας, μετά τον Εύοδον· εμαθήτευσε δε ομού με τον Σμύρνης Πολύκαρπον πλησίον εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην τον Θεολόγον. Ούτος λοιπόν εν έτει ρι΄ (110) εφέρθη έμπροσθεν του βασιλέως Τραϊανού και αφού υπέμεινεν όλας τας δοκιμασίας των βασάνων και έμεινεν αβλαβής από τούτων, τη χάριτι του Χριστού, εστάλη παρά του βασιλέως εις την Ρώμην, δια να πολεμήση με τα θηρία.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΙΑΚΩΒΟΥ του Ασκητού.

Ιάκωβος ο Όσιος ούτος πατήρ ημών ήτο εις κωμόπολιν τινά καλουμένην Πορφυριανήν· επειδή δε κατά το δεσποτικόν πρόσταγμα, η ταπεινοφροσύνη και η πτωχεία του πνεύματος γίνεται πρόξενος πολλών αγαθών και ευεργεσιών εις τας φιλοθέους ψυχάς, δια τούτο όποιος αποκτήση αυτήν και την κατορθώση, δεν υπάρχει φόβος να πέση εις κανένα πάθος σαρκός και πνεύματος· όσοι όμως δεν προσέχουν επιμελώς να φυλάττουν αυτήν την σωτήριον αρετήν, αλλά πέσουν εις έπαρσιν, τους έρχεται πολλή ζημία και μέγας κίνδυνος, καθώς από πολλάς ιστορίας και παραδείγματα εγνωρίσαμεν και εξόχως από του παραδείγματος, το οποίον λαμβάνομεν εκ του Οσίου τούτου Ιακώβου προς οικοδομήν και ασφάλειαν των μεταγενεστέρων Μοναχών, δια να φυλάττεται ο καθείς να μη πάθη τα όμοια από ραθυμίαν και οίησιν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΠΑΛΛΑΔΙΟΥ.

Παλλάδιος ο μακάριος πατήρ ημών έκτισεν εν κελλίον εις εν βουνόν, το οποίον επλησίαζεν εις εν χωρίον, ονομαζόμενον Ίμμαι (καθώς λέγει ο Θεοδώρητος, ο τον βίον αυτού του Οσίου συγγράψας). Εις τούτο λοιπόν το κελλίον κλεισθείς ο Όσιος και αποκτήσας αγρυπνίαν, νηστείαν και παντοτεινήν προσευχήν, ηξιώθη παρά Θεού την των θαυμάτων χάριν· διότι, έμπορος τις, έχων μεθ’ εαυτού πολλά χρήματα, περιεπάτει την νύκτα εις την οδόν· άλλος δε ιδών αυτόν και νοήσας ότι έχει χρήματα, ενήδρευσε και εφόνευσεν αυτόν.

Τη ΚΗ΄ (28η) Ιανουαρίου, μνήμη του Οσίου πατρός ημών ΕΦΡΑΙΜ του Σύρου.

Εφραίμ ο θαυμάσιος πατήρ ημών ήτο το γένος Σύρος γεννηθείς, ως πιθανώς εικάζεται, εις την πόλιν Νίσιβιν της Μεσοποταμίας επί της βασιλείας του Διοκλητιανού περί το τστ΄ (360), επί του οποίου οι γονείς αυτού, ευσεβείς όντες Χριστιανοί, ωμολόγησαν γενναίως την εις τον Ιησούν Χριστόν πίστιν. Προσληφθείς εκ νεαράς ηλικίας υπό του Επισκόπου της πόλεως ταύτης Ιακώβου ανετράφη υπ’ αυτού επιμελώς, διαγνώσαντος την αγαθήν φύσιν του παιδός.