Τη ΙΕ΄ (15η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΝΔΡΕΟΥ του Ερημίτου και Θαυματουργού.

Ανδρέας, ο Όσιος Πατήρ ημών, ο Ερημίτης και Θαυματουργός, ήκμασε κατά τους χρόνους του ευσεβούς δεσπότου της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ του Κομνηνού (1237 – 1271) καταγόμενος εκ χωρίου καλουμένου Μονοδένδριον. Ούτος τον ασκητικόν βίον θερμώς ζηλώσας, εγένετο μιμητής των παλαιών αγίων ανδρών, διότι, εγκαταλείψας τας ηδονάς των χρημάτων, της περιουσίας και της συζύγου, κατώκησεν εις την έρημον.

Τη ΙΕ΄ (15η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΒΑΡΒΑΡΟΥ του Μυροβλύτου.

Βάρβαρος ο Όσιος Πατήρ ημών κατήγετο από τα μέρη της Πενταπόλεως, καθώς τούτο μαρτυρείται εις χειρόγραφον ιστορίαν παλαιού τινός ανδρός Ιερομονάχου κυρίου Ματθαίου, εκ της σεβασμίας Μονής του Αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, της καλουμένης Πόρτας. Πλην της πληροφορίας ταύτης ουδεμίαν άλλην πληροφορίαν έχομεν περί της καταγωγής του Οσίου.

Τη ΙΕ΄ (15η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΑΧΙΛΛΙΟΥ Επισκόπου Λαρίσης.

Αχίλλιος ο Όσιος Πατήρ ημών, ο θείος και θαυμάσιος, εγεννήθη κατά το δεύτερον ήμισυ του Γ΄ αιώνος εις την περίφημον Καππαδοκίαν, εις την οποίαν εγεννήθησαν και οι δύο εκείνοι περιφανείς στύλοι της Εκκλησίας, Βασίλειος ο Μέγας και Γρηγόριος ο Θεολόγος. Ήσαν δε οι γονείς αυτού ευγενείς, έντιμοι και περίφημοι, πλούτον έχοντες αρκετόν, το δε περισσότερον και εντιμότερον, ότι ήσαν ευσεβείς Χριστιανοί, αγαθοί και ευπρόσιτοι και πολύ ελεήμονες.

Τη ΙΕ΄ (15η) Μαϊου, μνήμη του Οσίου Πατρός ημών ΠΑΧΩΜΙΟΥ.

Παχώμιος ο Όσιος Πατήρ ημών εγεννήθη περί το έτος 290 εις την Θηβαϊδα της Αιγύπτου από γονείς ειδωλολάτρας, ως εκ των αχρήστων γεννάται το εύχρηστον, εκ των ακανθών το ρόδον και εκ των κακόσμων το ευωδέστατον. Υπετάσσετο λοιπόν ως παιδίον εις τους γονείς του και προσεκύνει εν αγνοία τα είδωλα. Ούτοι μετέβησαν ποτέ εις το ειδωλείον, ίνα προσφέρουν την μιαράν θυσίαν εις τους δαίμονας, έχοντες μετά των συνοδών των και τον Παχώμιον.

Τη ΙΔ΄ (14η) Μαϊου, μνήμη του Αγίου Νεομάρτυρος ΙΩΑΝΝΟΥ του Βουλγάρεως, αθλήσαντος εν έτει αωβ΄ (1802).

Ιωάννης ο Βούλγαρος, ο νέος του Χριστού Αθλητής και καλλίνικος Μάρτυς, κατήγετο από μεγάλην πόλιν της Βουλγαρίας, ήτις καλείται Σούμλα. Το γένος του και τα ονόματα των γονέων του δεν ηδυνήθημεν να μάθωμεν, ωνομάζετο δε, κατά την των Βουλγάρων διάλεκτον, Ράϊκος, το οποίον ερμηνεύεται Ιωάννης.

Τη ΙΔ΄ (14η) Μαϊου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΜΑΡΚΟΣ ο Κρης ο εν Σμύρνη μαρτυρήσας κατά το έτος αχμγ΄ (1643) ξίφει τελειούται.

Μάρκος ο Άγιος Νεομάρτυς κατήγετο εκ της Κρήτης. Επειδή δε ήτο νεανίας και πολύ ωραίος, ήρπασαν αυτόν δια της βίας οι Τούρκοι και τον ετούρκευσαν. Όμως πάντοτε εζήτει καιρόν επιτήδειον να φύγη ή να μαρτυρήση δια την αγάπην του Χριστού. Αναχωρήσας λοιπόν από την Σμύρνην, μετέβη εις την Κωνσταντινούπολιν, όπου επεσκεύθη ευσεβή τινά διδάσκαλον, εις τον οποίον και εξωμολογήθη τον ένθερμον αυτού πόθον να μαρτυρήση δια την αγάπην του Χριστού.

Τη ΙΔ΄ (14η) Μαϊου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΛΕΟΝΤΙΟΥ Πατριάρχου Ιεροσολύμων του εν έτει αροε΄ (1175) εν ειρήνη τελειωθέντος.

Λεόντιος ο Όσιος και Θεοφόρος Πατήρ ημών πατρίδα είχε την κοινώς καλουμένην Στρώμνιτσαν, η οποία ωνομάζετο πρότερον Τιβεριούπολις. Εις ταύτην γεννηθείς περί τας αρχάς του ΙΒ΄ αιώνος εκ γονέων πλουσίων και ευσεβών και αναγεννηθείς δια του θείου Βαπτίσματος ωνομάσθη Λέων. Κατά την παιδικήν ηλικίαν εφοίτησεν εις σχολείον και εμορφώθη εις τα ιερά γράμματα, αναγινώσκων δε τους Βίους των Άγίων εκαλλιέργησε την ψυχήν αυτού και πολύ εκ τούτου ωφεληθείς επόθησε να αρνηθή τον κόσμον και να γίνη Μοναχός δια να υπηρετήση τον Κύριον. Αφού λοιπόν απέθανεν ο πατήρ του, έφυγεν από την πατρίδα του και μεταβάς εις μίαν μικράν χώραν, εύρεν εκεί Ιερέα τινά ευλαβή, φίλον του πατρός του, ο οποίος, γνωρίζων καλώς και αγαπών αυτόν δια την αρετήν του, τον εδέχθη εις την οικίαν του, όπου τον εφιλοξένησεν.