Τη ΣΤ΄ (6η) Απριλίου, ο Όσιος ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο ασκήσας εν τοις ορίοις της Μεγίστης Λαύρας του Άθω εν ειρήνη τελειούται.

Γρηγόριος ο Όσιος Πατήρ ημών ούτος κατήγετο εκ του Βυζαντίου, ήτοι την περιφανή Κωνσταντινούπολιν, εις την οποίαν και εγεννήθη περί τα μέσα του ΙΓ΄ (13^ου) αιώνος, εκ τούτου δε και απεκαλείτο Βυζάντιος. Ποθήσας δε ο μακάριος την κατά Χριστόν ζωήν και δη την αγγελομίμητον τοιαύτην, αφήκε τον κόσμον και τα εν τω κόσμω τερπνά και μεταβάς εις το Αγιώνυμον Όρος, εγκατεστάθη εις τα όρια της Μεγίστης Λαύρας, όπου και τον άπαντα αυτού ασκητικόν διήλθε δίαυλον διάγων εν άκρα ησυχία, συντόνω νηστεία και αδιαλείπτω νοερά προσευχή, της οποίας μάλιστα ανεδείχθη μύστης θερμότατος.

Τη ΣΤ΄ (6η) Απριλίου, ο Όσιος Πατήρ ημών ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ο Σιναϊτης, ο και εν Αγίω Όρει ασκήσας εν ειρήνη τελειούται.

Γρηγόριος ο θείος Πατήρ ημών εγεννήθη εν έτει ασνε΄ (1255) εις χωρίον τι της Ασίας, ονομαζόμενον Κούκουλον, κείμενον πλησίον των Κλαζομενών. Οι γονείς του ήσαν μεν πλούσιοι και έντιμοι, αλλά θεοσεβείς και ενάρετοι. Από τούτους ανατραφείς επιμελώς, εδόθη εις διδασκάλους ευσεβείς, υφ’ ων και εδιδάχθη καλώς τα θεία και ιερά Γράμματα. Κατ’ εκείνον τον καιρόν, βασιλεύοντος του μεγάλου Ανδρονίκου Β΄ του Παλαιολόγου (1282 – 1328), το γένος των Αγαρηνών ενήργει επιδρομάς εις την Ασίαν και λεηλατούντες τα μέρη εκείνα, έπαιρνον ως δούλους όλους σχεδόν τους εκεί ευρισκομένους Χριστιανούς.

Τη ΣΤ΄ (6η) Απριλίου, μνήμη του εν Αγίοις Πατρός ημών ΕΥΤΥΧΙΟΥ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.

Ευτύχιος ο μέγας άνθρωπος του Θεού και λαμπρός Αρχιερεύς έζησε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ιουστινιανού Α΄ του μεγάλου, βασιλεύσαντος κατά τα έτη φκζ΄- φξε΄  (527 – 565), κατήγετο δε εκ χωρίου της Φρυγίας καλουμένου Θεία Κώμη. Οι γονείς αυτού ήσαν λαμπροί και περίβλεπτοι κατά τε τον πρόσκαιρον πλούτον και τον της αρετής, μάλιστα δε τούτου επλούτουν περισσότερον, εκαλούντο δε Αλέξανδρος και Συνεσία, ήτο δε ο πατήρ αυτού τετιμημένος με το αξίωμα του Σχολαρίου.

Τη Ε΄ (5η) Απριλίου, ο Άγιος Νεομάρτυς ΓΕΩΡΓΙΟΣ, ο αθλήσας εν τη Νέα Εφέσω κατά το έτος αωα΄ (1801), ξίφει τελειούται.

Γεώργιος ο ένδοξος του Χριστού Νεομάρτυς ήτο γέννημα και θρέμμα της εν Μικρά Ασία πόλεως Νέας Εφέσου, εις την οποίαν κατά το έτος αψνστ΄ (1756) εγεννήθη εκ πατρός ονόματι Νικολάου και εις την οποίαν ήθλησεν εν έτει αωα΄ (1801), αφού προηγουμένως ανένηψεν εκ του πτώματος της αμαρτίας. Διότι, ευλογητός ο Θεός. Όσον οι εχθροί μαίνονται εναντίον του Χριστιανισμού, άλλο τόσον η Ανατολή κηρύττει λαμπρώς και μεγαλύνει με αθλητικούς αγώνας Θεόν αληθινόν, Σωτήρα του κόσμου και Κριτήν των απάντων, τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν.

Τη Ε΄ (5η) Απριλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΘΕΟΔΩΡΑΣ και ΔΙΔΥΜΟΥ.

Θεοδώρα και Δίδυμος οι Άγιοι του Χριστού Μάρτυρες ήκμαζον κατά τους χρόνους των ασεβών βασιλέων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού των βασιλευσάντων μεταξύ των ετών σπδ΄- τε΄ (284 – 305), ηγεμονεύοντος δε της Αλεξανδρείας του Ευστρατίου. Κινηθέντος δε τότε διωγμού κατά των Χριστιανών, συλληφθείσα η παρθένος αύτη Θεοδώρα και ομολογήσασα Θεόν τον Χριστόν ενώπιον πάντων, εδάρη και ερρίφθη εις την φυλακήν. Μετά παρέλευσιν δε ημερών τινών απεφυλακίσθη η Αγία και κριθείσα εκ νέου εκλείσθη κατ’ απόφασιν του ηγεμόνος εις τι πορνοστάσιον.

Τη Ε΄ (5η) Απριλίου, μνήμη της Οσίας Μητρός ημών ΘΕΟΔΩΡΑΣ της εν Θεσσαλονίκη.

Θεοδώρα η Οσία Μήτηρ ημών, αγαπήσασα τον Χριστόν εκ νεαράς ηλικίας, ηρνήθη τον κόσμον και τα εν κόσμω και εισελθούσα εις Κοινόβιον έγινε Μοναχή· εκεί δε αγωνισθείσα απέκτησεν όλας τας αρετάς. Τόσην δε υπερβολικήν υπακοήν και τιμήν προσέφερεν η μακαρία εις όλας τας αδελφάς και μάλιστα εις την Προεστώσαν και Ηγουμένην, ώστε και μετά θάνατον εφέρθη ως να ήτο ζώσα. Επειδή λοιπόν εφύλαξε την ζωήν της καθαράν και ακηλίδωτον, αφήκεν εαυτήν στήλην ζώσαν και παράδειγμα έμψυχον αρετής δια τας λοιπάς αδελφάς του Μοναστηρίου.

Τη Ε΄ (5η) Απριλίου, μνήμη των Αγίων Μαρτύρων ΚΛΑΥΔΙΑΝΟΥ και των συν αυτώ ΔΙΟΔΩΡΟΥ, ΟΥΪΚΤΩΡΟΣ, ΟΥΪΚΤΩΡΙΝΟΥ, ΠΑΠΠΙΟΥ, ΣΕΡΑΠΙΩΝΟΣ και ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ.

Εις τους Αγίους τούτους Μάρτυρας ουδέν Υπόμνημα παρατίθεται εις τους Συναξαριστάς. Ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης ( «Αγιολόγιον», σελ. 252), η «Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία» (τόμος 7^ος σ. 612) και άλλοι φρονούν, ότι οι Άγιοι ούτοι είναι οι αυτοί με τους κατά την λα΄ (31^ην) Ιανουαρίου εορταζομένους, καθότι και εκείνοι τα αυτά ονόματα έχουσι, πλην τινών ελαφρών παραλλαγών. Ο Κλαυδιανός φερ’ ειπείν ονομάζεται εκεί Κλαύδιος, αλλά και ο σήμερον εορταζόμενος γράφεται εν τοις Μηναίοις Κλαύδιος. (Βλέπε τόμος Α΄, έκδ. α΄ και β΄ σελ. 722 – 723, έκδ. γ΄ σελ. 743 – 744).